Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Od jakiegoś czasu popierdolić mnie chce gdy chcę gdzieś wyciągnąć mojego syna… Czy na spacer z psem do lasu, czy na rower czy na jakąś pierdoloną wyprawę w góry czy gdziekolwiek indziej. Chłopak ma 12 lat w tym momencie. Do pewnego momentu było wszystko ok, ale od kiedy ze swoimi pierdolniętymi koleżkami zafascynował się marnowaniem czasu przy debilnych gierkach komputerowych nastąpił jakiś armageddon. Wcześniej (2-3 lata temu) było zupełnie inaczej… Chętnie jeździł ze mną czy to na spływ kajakowy, czy pod namiot czy gdziekolwiek indziej. A teraz praktycznie muszę groźbami (niekaralnymi) go przymuszać żeby ruszył dupę z przed komputera. Jakiś czas działało, ale niedawno (nie wiem czy sam czy z koleżkami to wymyślił) zaczął stosować strategię wiecznie zmęczonego i miauczącego jak zdychający kot. 30 sekund po wyjściu z domu już słyszę… tatooooo a kiedy wracamy…. tatoooo a długo jeszcze….. tatooooo…. i tak napierdala aż mnie psychicznie nie skatuje i mi się odechce czegokolwiek. Kurwa, czy te dzieci są normalne? Teraz jak w piękny ciepły dzień pociskam go żeby polazł na rower czy z kumplem w piłkę pokopać to to jest jakaś kurwa mać kara… Co za świat…

Jeszcze 2 lata temu byłem dyrektorem regionalnym na dwa województwa jednej z bardzo dużych, znanych firm. Nie będę mówił jakiej, bo chcę zachować anonimowość. Życie było piękne, choć zapierdalałem po 10-12 godzin dziennie i często jeździłem na rozmaite delegacje to pensja 22 tyś złotych netto miesięcznie rekonpensowało mi wszystko. Szło jak w zegarku, nie miałem żadnych wtop, osiągałem dobre wyniki. Czułem się królem życia, nic nie zapowiadało że cokolwiek może się spierdolić. Wybudowałem dom, ale mimo zarobków wziąłem kredyt, bo skoro przecież tak dobrze zarabiałem postanowiliśmy z żoną że nie postawimy standardowego klocka za 400 tysięcy. Całkowity koszt wyszedł ponad milion, a trochę ponad połowę pożyczyliśmy. Poza tym dwa dobre auta. Mamy dwójkę dzieci. 2x w roku bardzo dobre wakacje.

I nagle bez żadnych wyjaśnień dostałem wypowiedzenie. Kurwa szok. Bez żadnych tłumaczeń, nikt nic nie wie. Ponoć centrala zadecydowała, ta najwyższa, na zachodzie. Wszyscy niby współczuli i nie rozumieli jak tak można, ale wiedziałem że tak naprawdę mają to w dupie, lub się cieszą. Ale ok, myślę, nie trzeba wpadać w panikę. Dostałem odprawę, plus kontrakt miałem tak skonstruowany, że jeszcze przez 6 miesięcy miałem otrzymywać pełną wypłatę. Myślałem że z moim CV znajdę szybko dobrą pracę. Choć miałem zapis o zakazie pracy u konkurencji. Ofert rzeczywiście nie brakowało. Problem polegał na tym, że nigdzie nie chciano dać mi wiecej jak 5-8 tysiecy na rękę. Powiecie że to dużo. Ja wiem że w Polsce dużo, ale nie w sytuacji kiedy masz 6 tysięcy złotych zobowiązań kredytowych na dom, samochody. No więc rok szukałem pracy, oszczędności topniały w zastraszającym tempie. Po roku poszedłem więc do takiej za 7 tysięcy. Samochody sprzedaliśmy, kupiłem jeden tańszy. Zobowiazania spadły do 4 tysięcy. No ale wciąż po opłaceniu kredytu hipotecznego, opłat itd. zostawał jakiś tysiąc złotych na życie. Żona poszła do pracy, okazało się że za więcej jak 2 tysiące na rękę nie znajdzie, bo przez 15 lat nie pracowała i prawie nikt jej nie chciał zatrudnić mimo dobrego wykształcenia. Nadmienię że mamy dwójkę dzieci więc koszta mamy duże. Po pół roku zwolnili mnie z nowej pracy, bo się niby nie nadawałem. Może to i racja. Popadłem w strasznego doła, straciłem wiarę w siebie. Wystawiliśmy z żoną dom na sprzedaż ale od razu nam powiedział facet z nieruchomości że sprzedamy grubo poniżej kosztów. Wystawiliśmy za 700 tyś to by pozwoliło spłacić kredyt i zostałoby na mieszkanie w bloku z wielkiej płyty. Na razie jeszcze nikt nie kupił. Zacząłem stronić od ludzi, było i jest mi wstyd że tak spadł mój status, że sobie nie pradziłem. A niedawno wszycy mi zazdrościli. Niby sobie powtarzam że nie można być pizdą i muszę się wziąć z życiem z bary, ale jakoś nie mam siły tego robić co sobie w głowie myślę.

W końcu dopadł mnie los milionów Polaków. Wyemigrowałem, bo już nawet za te 5-8 tyś nie mogłem znaleźć pracy w Polsce. Siedzę od kilku miesięcy na zachodzie i zapierdalam na taśmie. Mieszkam z 3 innymi Polakami, mam swój POKÓJ za 300 Euro miesięcznie. Żonie wysyłam jakieś 1000-1200 euro miesięcznie. Najgorsza jest rozłąka z dziećmi, a nie mogą tutaj przyjechać bo są już w szkole i to nie miałoby sensu. Żyję jak robot, chyba muszę poszukać jakiegoś terapeuty. Ta chujnia jest ku przestrodze. Fortuna kołem się toczy, nie zapominajcie o tym. Bądźcie pokorni nawet jak się wam powodzi, nie wiadomo co będzie jutro! Choćby nie wiem jak wam było dobrze, miejcie plan awaryjne na wypadek wtopy! Ja nie miałem i teraz za to płacę.

Moja chujnia polega na tym, że w naszej rodzinie świętą tradycją jest robienie imprez na każdą okazję i to takich na min 20 osób, bo w tym wzajemnym zapraszaniu bierze udział kilka ciotek, wujków, babć itd. Oczywiście nie muszę dopowiadać, że między gospodyniami trwa mała rywalizacja na to, kto zastawi stół większą ilością żarcia. Praktycznie każdy weekend jest zajęty, bo co chwilę ktoś ma imieniny, urodziny, rocznicę ślubu, chrzest, komunię, bierzmowanie, wesele albo pogrzeb. A jak nie to są święta, które również trzeba spędzać w gronie rodzinnym. Do tego niedzielne obiadki u Mamy i możesz zapomnieć o jakichś innych planach. Liczy się tylko żarcie i dla męskiej części rodziny oczywiście alko, którego schodzi powyżej 5 litrów (mówię tylko o samej wódzie) na każdym z takich spotkań. Widzimy się więc wszyscy 2-3 razy w miesiącu, gadamy ciągle o tym samym (praca, dzieci, samochody, na szczęście mało o polityce). Każdy o każdym wie wszystko. Dosłownie znam nie tylko numery tablic ale i przebiegi łącznie z historią serwisową wszystkich aut jakie jeżdżą w tej rodzinie. Mimo tego jak czasem mam ochotę włączyć na takiej rodzinnej imprezce jakąś muzę, to słyszę tylko „ścisz, bo nie słyszę z drugiego końca stołu co wujek gada”. Ja pierdolę, czy my jesteśmy według was normalni?

Witam. Mam 35 lat, jestem kierowcą w autobusu miejskiego w dużej aglomeracji Polski, w pewnej prywatnej firmie transportowej. Jak mnie wkurwia to pierdolone bydło, które muszę z dnia na dzień wozić z punktu A do punktu B. Przyjdzie ci taki zjebany ubek albo pierdolona moherówa i rości sobie bilecik, dama kurwa wielka. Nie po to są biletomaty żeby truć dupę kierowcom o bilety. Albo takie zakochane śmieci co się ci całują pod nosem. Kurwa samo bydło teraz jeździ MPK..

Wkurwia mnie, że gdzie nie wejdę na jakiś portal informacyjny, to wszędzie pełno artykułów informujących o tym, że jakiś Polak coś tam zrobił z bardzo wyraźnym akcentem na to, że to właśnie Polak, a nie kto inny. Obserwuję, że z czasem te artykuły są coraz bardziej absurdalne. Przykłady: „Polak zagrał dobre 10 minut w NBA”, „Polak wystąpił w amerykańskim Mam Talent”, „Polska firma doceniona w rankingu firm”, „Otwarto najnowocześniejszą hutę miedzi – w Polsce!”, „Trwają zdjęcia do filmu X, wśród scenografów… Polak!”, „Restauracja prowadzona przez Polaka we Francji pochwalona przez smakoszy”. No jakaś masakra. Czy polscy dziennikarze zakładają, że Polacy są takimi nieudacznikami, że to, że któryś z nich zagrał dobry mecz w dobrej lidze to musi być zawsze sensacja? Te artykuły przypominają mi chwalenie małego dziecka za to, że zrobiło siusiu, albo powiedziało mama. Uważam, że to ciągłe chwalenie i spuszczanie się nad polskimi sukcesami tak jakby utrzymuje ludzi w odwrotnym przekonaniu, że Polacy są ogólnie tak słabi, że jak któremuś się coś uda, to trzeba o tym trąbić. Jeśli ktoś wie, że jest w czymś dobry, to nie musi o tym pierdolić non-stop i co chwila szukać na to dowodów. Kiedy te szmatławce zrozumieją, że Polska jest 40-milionową częścią nowoczesnego świata i to, że np. polscy piłkarze grają w dobrych klubach, jest oczywistością. Robienie z takich rzeczy sensacji, to sugerowanie, że to oczywistością nie jest. Gdybym zaczął chwalić się dookoła tym, że mam łazienkę w domu, ludzie uznaliby mnie za brudasa (mimo że przecież mam łazienkę). Pozdro

Mój kolega (już były kolega) ma jednoosobową działalność gospodarczą. Robi różne gówniane rzeczy, ale suma summarum mówi że zależnie ile wychodzi mu w miesiącu to między 1,5-2 tyś złotych. A że mieszka z rodzicami to mówi że więcej nie potrzebuje i żyje jak król. OK. Ostatnio przy piwku powiedziałem mu że mam pewien moim zdaniem fajny pomysł i złożyłem do PUP o dofinansowanie, i postaram się z tym wystartować. A ten mi mówi że pomysł chujowy, że nie wypali, żebym dał sobie spokój, że tylko kasę utopię. Jakież moje zdziwienie było, kiedy wczoraj wpisuję w google to co chcę otworzyć, i w moim mieście wyskakuje strona internetowa która się tym od niedawna zajmuje. Patrzę w podany numer telefonu, i się okazuje że to ten pseudokolega wprowadził taką działalność jak ja planowałem. Ale się wkurwiłem, masakra, decyzję o dofinansowaniu będę miał dopiero za jakiś czas, a ten już wówczas sobie klientów narucha i mi rynek zjebie bo miasto niewielkie, niecałe 100 tyś mieszkańców. Jaką trzeba być mendą bez honoru, udawać kolegę, potem jeszcze przekonywać że to pomysł chujowy, a następnie za plecami samemu z tym wystartować! Nie wiem teraz czy mam mu zajebać w zęby, czy jak to rozwiązać, ale jestem mega wkurwiony!

Strasznie mnie wkurwiają ludzie, którzy lubią się przekomarzać, łapać innych za słówka. Z jakiejś mało istotnej wypowiedzi wyłuszczą sobie coś, i będą kurwa drążyć, wiercić dziurę w brzuchu, tworzyć nagle jakiś wyimaginowany problem. Przykład: mówię że kupiłem sobie nowy telefon. A tu taka pizda wyskoczy z tekstem: to nie jest telefon tylko smartfon. Ja mówię że ok, wiadomo o co chodzi, każdy przecież mówi na smartfona telefon. Nie kurwa, jestem w błedzie i koniec, trzeba to rozkminić! Przekomarzająca się pizda będzie mi tłumaczyć, robić wykład, że mowa potoczna jest błędna i potem jeszcze wygoogluje temat w swoim SMARTFONIE i będzie mi czytać zjebaną wikipedię. Czy to jest kurwa w ogóle istotne w tej wypowiedzi?! Ja jebie. Oczywiście nie chodzi o tę pojedynczą sytuację, przykłady można mnożyć, ale tu nie czas i miejsce na to. Pewnie znacie ten typ człowieka. Ja znam parę takich osób, że jak im się włączy to masz ochotę zajebać w łeb. I siedzi taki potem cały dumny i szczęśliwy, jak to cię nie pozaginał swoją mądrością, kurwa jego mać. Bo ja przeważnie odpuszczam taką gadkę, bo szkoda mi cennych minut życia, więc delikwent myśli że zagiął. Wkręcanie się w taką gadkę z takim idiotą nie ma sensu, bo nawet jak po godzinie pierdolenia taką przekomarzankę „wygrasz”, to tak naprawdę po chuj? Co z tego masz? Ano nic, dlatego lepiej odpuścić i nie marnować czasu. Niemniej takie zachowanie mnie niemożebnie wkurwia, i nie jestem w stanie zrozumieć motywów kierujących takimi osobami. Sory za chujnie z dupy, ale musiałem to gdzieś napisać. Z chujowym pozdrowieniem – nara.

Otóż zainspirowany wiadrem pomyj w komentarzach w poprzedniej chujni, postanowiłem napisać część drugą. Te komentarze (oraz dyskusja pod chujnią o 25-letnim prawiczku) pokazały, jak zjebana jest społeczność chujni. Każdy facet ma jakiś typ ulubionej kobiety: jeden chce żeby była słodka, inny żeby była taka, sraka czy owaka. Mój wymarzony typ musi posiadać duży biust, bo tak już mam, i takie kobiety mnie podniecają. Może być nawet tzw. średnia z twarzy, albo lekko przy kości (u niektórych moich kumpli taka byłaby skreślona). Ale tamta dziewczyna, chociaż miała mały biust (w ogóle go nie miała tak naprawdę), zauroczyła mnie I byliśmy w związku przez ponad dwa lata. Ktoś spyta, to po chuj się z nią związałeś? Ano kurwa dlatego, że tak jak większość zjebów piszących tamte komentarze i osoby je lajkujące, myślałem, że cycki to nie wszystko i nie mogę być takim pustakiem. Tylko że po czasie, jak zauroczenie minęło, nie mogłem przestać o tym myśleć. Dziewczyna doskonała, świetny materiał na żonę, ale to wciąż nie ten typ, który ja chciałbym mieć, i prędzej czy później, to przestałoby działać. Przyjemności z seksu nie miałem już żadnej, a seks też jest ważnym elementem związku (kto myśli inaczej, jest popierdolony, albo nie był nigdy w poważnym związku). Do tego jak widziałem dookoła niej kobiety z obfitym biustem, miałem ochotę przypierdolić łbem o ścianę, ale tak z całej pizdy. Co więc postanowiłem zrobić? Rozstałem się z nią, oczywiście nie mówiąc prawdziwego powodu, żeby nie wpędzić ją w kompleksy, mówiąc jej, że się odkochałem (co poniekąd jest prawdą). Złamałem jej serce, bo była gotowa zrobić dla mnie wszystko, ale po wielu godzinach tłumaczenia, wyjaśniania, i po dosyć notabene krótkim czasie, wróciła do siebie, i wygląda na szczęśliwą jak nigdy (nikt nie zna jej tak dobrze jak ja, więc wiem co mówię). Zostaliśmy przyjaciółmi, dalej utrzymujemy kontakt, rozmawiamy ze sobą. Dziękowała mi za to że byłem szczery, bo stwierdziła, że trwając w takim związku, szkodzę nie tylko jej, ale i sobie. Dodam tylko, że dla mnie to rozstanie też było cholernie trudne, i pierwszy raz się od wielu lat się rozpłakałem. Ona za to, jak się ogarnęła po paru dniach, jeszcze nie skasowała naszych wspólnych zdjęć z fejsa, a już dodawała fotki z jakimś fagasem z Erasmusa, i pierdoliła mi, że jakiś leszcz z Tindera chce ją zabrać do USA. Ja za to próbuję zaorać jakąś nastolatkę też z Tindera (wygląda na głupią cipę, ale ma ogromne piersi), ale średnio mi to idzie, coś nie odpisuje… w każdym razie chuj z tym. Wszyscy są szczęśliwi, sprawa została rozwiązana jak najbardziej pokojowo się dało, to po chuj wyzywać kogoś od pustaków i debili? Przemyślcie sprawę, zanim następnym razem weźmiecie się za komentowanie.

Wkurwia mnie pierdolenie ludzi na temat WOŚP. Nigdy nie zamierzałem i nie zamierzam dawać żadnych pieniędzy tym puszkownikom, ponieważ nie mam dla nich zaufania i jeśli mam pomóc – to w innych fundacjach. Natomiast nigdy, nikomu nie odradzałem dawania im hajsu, czy wspierania ich w inny sposób, bo generalnie mam w dupie to co robią inni, ważne że ja mam wyrobione zdanie na ten temat. Niestety, to nie działa w drugą stronę. Zaraz ktoś mówi (nie tylko do mnie) hurr ,,Nic by się nie stało, jakbyś dał te parę złotych, masz w dupie dzieci” ,,zobaczymy jak będziesz stary, nie używaj sprzętu zakupionego przez wośp, bezuczuciowcu !!111″ durr. a może kurwa nie będę chciał używać? A może jestem egoistą i mam wyjebane? A może Jurij Owsienko sprzedaje uran Czeczenom? Naprawdę, chuj mnie to obchodzi, tak samo jak to, kto ile da do puchy, niech lepiej żyję i da żyć innym. Czy to takie trudne, nie wpierdalać się ze swoją „resocjalizacją” w życie innych?

Cześć chujanie. Kto studiował, ten wie, że największe gówno na uczelni to prace grupowe. Studiuję już trzeci rok i non stop od pierwszego roku mamy jakieś prace w grupach. Prezentacje, projekty, laboratoria. Ja pierdole, jak ja tego nienawidzę. Człowiek chce być kurwa porządny, oddać wszystko w terminie i się z tym nie pieprzyć, ale nie… chuj z tym, że ty zrobisz swoją część, jak inni mają na to wylane. Dzisiaj też był termin oddania projektu. Kurwa, nie dość, że zrobiłam większość roboty, to inni mieli problem, żeby się rozpisać na jedną stronę, albo przeprowadzić jakąś krótką analizę. Wrzucam swój plik jako pierwsza, wszystko pięknie przygotowane, strona tytułowa itd i kurwa wystarczyło, żeby ktoś dokleił swoje części… ale nie. to by ich przerosło. każdy kurwa z osobna wrzuca swoje pliki. to ja mam teraz siedzieć i to kurwa kleić?! mówię im: wrzućcie to wszystko do mojego pliku! to ci debile wrzucą to wszystko tak, że nic nie pasuje. W różne miejsca, jak im wygodnie. Chuj z tym, że wstęp się znalazł gdzieś w środku pracy. cały tekst ma różną wielkość, różna czcionka, nawet kurwa kolor czcionki się różnił! dwie osoby w ogóle sobie olały temat i swojej części nie zrobili, bo nie potrafią, albo czasu nie mają. dzisiaj minął termin oddania projektu, ja wkurwiona, że nie zrobiliśmy tego na czas, no ale dobra, wykładowca spoko facet, coś by się z nim ugadało. siedzę na zajęciach, czekam i czekam, a moja grupa nawet nie raczyła się pojawić! czaicie? 4 osoby olały temat i postanowiły po prostu nie przyjsc. i to są dorośli ludzie ja się pytam?! czemu studenci to tacy idioci i niechluje? dlaczego nie potrafią nic zrobić porządnie? Jeszcze bym kurwa zrozumiała, gdyby to było tylko na moich studiach, ale znajomi mi opowiadają, że u nich na uczelniach jest to samo. chujnia i śrut, ogarnijcie się w końcu!