Wiecie, o kim mowa? O losie. Losie naszym zasranym, który na przysłowiowej głowie staje, żeby ci tylko dopierdolić. Mógłbym wymieniać dziesiątki przykładów z własnych i cudzych doświadczeń, ograniczę się jednak do jednego, najświeższego, który mi dopieprzył.
Jakiś, dłuższy, czas temu wygrzebałem się z lekkiego dołka i zajmowałem się pewną, dochodową „pracą”. Bardzo dochodową, zarobki Mesia przy tym bledną (i nie pytajcie, patałachy, skąd wiem ;)). Dość powiedzieć, że -nie licząc jakiś drobiazgów- życie było dobre, choć z różnych powodów nie w pełni wykorzystane (rozumiecie: priorytety; wiele rzeczy musiałem odwiesić na kołku na przyszłość). Tym niemniej było fajnie, zapowiadało się fantastycznie… Cierpliwie wdrapywałem się na swój wytyczony pagórek. I co się stało? Tak jest. Popierdoliło się u samego szczytu, kiedy niemal wszystko było w zasięgu ręki. Od tego momentu zaczął się zjazd w dół, przypominający momentami to, co „koledzy z branży” nazywali „zjazdem jajami po brzytwie”. I to popierdoliło się zarówno na gruncie prywatnym (jak mawiał Al Bundy: „to nie jest rodzina, tylko eksperyment naukowy”) jak i, co gorsze dla mnie, „zawodowym”. Przyszedł kryzys gospodarczy i zniknęły nie tylko możliwości przyzwoitego zarobku, ale jeszcze pojawiły się spore straty, za które do ostatniego naboju w magazynku będę „wdzięczny” mojej pierdolonej rodzinie, której udział w zdarzeniach, jakie do tego doprowadziły, sięga 99%.
Anyway, trzeba było coś robić. A raczej pomyśleć o czymś sensownym, co warto by było robić. No i pomyślałem o czymś, co ma ręce i nogi, i zamierzałem się za to złapać. Problem w tym, że o ile pomysł był (jest) dobry, to nie było już kasy na jego wykonanie -wspomniany kryzys i kilka rzeczy z niego wynikłych kosztował mnie dużo. Było źle, ale to jeszcze nie był koniec. Była też szansa na uzyskanie potrzebnej kwoty. Miałem pewną nieruchomość, którą mogłem kiedyś sprzedać za niezłe pieniądze, ale postanowiłem tego wtedy nie robić. Zostawiłem ją dla siebie, do późniejszego wykorzystania, ewentualnie do spieniężenia na „czarną godzinę”. No więc czas nadszedł, trzeba było się nieruchomości pozbyć, a uzyskana kasa pozwoliłaby na rozkręcenie interesu. Prawda, że proste? Taaak… A taki wał.
Pięć lat. Pięć lat szukałem możliwości zdobycia potrzebnej kasy, kręcąc się jak gówno w przeręblu. Zarobić tyle w krótkim czasie (jeszcze wtedy nie sądziłem, że tak długo to potrwa, potem się uparłem) się nie dało, bo już nie te możliwości. Pożyczyć pod zastaw nieruchomości nie mogłem, bo bank nie pożyczy nowo powstałej firmie (no chyba, że to są jakieś grosze, to może się uda, ale nie poważniejsze kwoty). Co gorsze jednak, okazało się, że sprzedać tego też nie mogę. Już nawet nie za wartość rynkową, czy jakieś sensowne pieniądze. Za żadne pieniądze, nawet lombardy gadać o kupnie nie chciały. No taki mamy klimat.
Wczesną wiosną tego roku pojawiła się pewna szansa zdobycia potrzebnej kwoty. Do tego jakoś tak się poskładało, że w tym samym mniej więcej czasie pojechałem tam, na tą moją nieruchomość. I ponieważ były widoki na zdobycie pieniędzy, łażąc tam po niej i po okolicy, doszedłem do wniosku, że nie ma mowy o tym, bym tę nieruchomość sprzedał. Tak naprawdę to to miejsce jest dosłownie zajebiste. Na wsi, na uboczu, cisza spokój, a do tego bardzo blisko do kilku dużych miast (w tym wojewódzkiego), wokół sporo terenów rekreacyjnych od pasma górskiego, przez okoliczne lasy, a skończywszy na bardzo dużym zbiorniku wodnym, do tego fantastyczny widok z nieruchomości na okolicę… No jak w raju. Chuj, nie sprzedaję, zwłaszcza, że już nie muszę, mowy nie ma. Nawet sobie tam zamieszkam i dosłownie szlag trafi tych, co uważali, że to jest gówno warte, jak się to ogarnie i doprowadzi do takiego stanu, w jakim być powinno. Niech zapierdalają całymi dniami na raty za norę w mrówkowcu z wielkiej płyty z porąbanym sąsiedztwem, smog wdychając i ciułając drobne w skarpecie.
I co się dzieje dalej? Oczywiście, że tak… Jak tylko pojawiła się pewność, że potrzebną kasę uzyskam, a rzecz nie jest na sprzedaż, dostaję telefon od jakiegoś kompletnie mi nieznanego pajaca, który jest zdecydowany i bardzo chętnie kupi. Pierwszy sensowny, zdecydowany, kupiec od 5 lat… Jedyny właściwie tak napalony na kupno, jaki się pojawił.
No i powiedzcie mi, jak człowieka może szlag jasny nie trafić?
Pięć lat poszło jak psu w dupę na szukaniu kogokolwiek chętnego na kupno, po to tylko, żeby móc zacząć coś robić, co pozwoliłoby mi się wygrzebać z gówna, w które dzięki przewrotności losu wpadłem. Kosztowało mnie to kupę uporu, zżartych nerwów, ponoszonego ryzyka i bezsilne stanie w miejscu. Kosztowało mnie to wspomniany „eksperyment naukowy”, czyli moją najbliższą rodzinę, z którymi nie mam już nic wspólnego. I mało tego. Kosztowało mnie to jeszcze więcej. Dużo więcej, aż się o osobną chujnię prosi, ale muszę dobrze pomyśleć, czy w ogóle ją pisać (trochę zbyt osobiste i pozbawiające anonimowości). Kosztowało mnie to pewną osobę, którą poznałem na krótko przed tym moim zjazdem jajami po brzytwie, która, jak się potem okazało, pod wieloma względami była jak chodzący ideał, jakiego nigdy wcześniej nie spotkałem i pewnie już nie spotkam (co dodatkowo jest problemem, bo żadna mi znana nie wytrzymuje z nią porównania -i to takiego „na logikę”, bez żadnych różowych okularów- a skoro koniec końców i na niej się przejechałem…), i z którą może i by nawet coś wyszło przy sprzyjających okolicznościach, gdyby nie moje przeciągające się w nieskończoność kłopoty, nie pozwalające wyjść z tego bagna, co niesamowicie mnie ograniczało, jeśli chodzi o tę relację i jej rozwój, a dodatkowo stawiało mnie w fatalnym świetle, czyli już praktycznie pozbawiając szans, czego długo pewnie nie będę mógł przeżałować (i kto wie, być może nie będę jedyną osobą, która tego żałuje, ale nic już nie da się z tym zrobić). A teraz… Teraz, kiedy mam tak wszystkiego dosyć, że nawet nic już mnie nie cieszy i cholernie zmęczony psychicznie tym wszystkim jestem, gdy w końcu mogę zrobić to, co planowałem (choć na tę chwilę, to nawet nie wiem już w ogóle po co, tak mam wszystkiego dość) i być może z powrotem porządnie w końcu stanąć na nogi, jak już nie potrzebuję łachy od kogoś, że łaskawie raczy się zdecydować na zakup, to chętny jest od ręki, bez targów…
No i co za los pierdolony. Za każdym razem robiący wszystko, żeby ci jak najbardziej dojebać w każdy możliwy sposób. I im bardziej po dupie dostaniesz, tym bardziej spirala tego dopierdolenia ci się jeszcze nakręci. Perpetuum mobile jebane… A w końcu, jak się jakimś cudem z tego wygrzebiesz, to nagle się okazuje, że bez problemu sprawa, która ci stała na przeszkodzie i była nie do przejścia, da się rozwiązać jakby nigdy nic. Ale to i tak tylko na chwilę. Żebyś złapał oddech, zanim powoli naciągająca się guma znów nie przypierdoli ci w łeb.
I ten moment nadejdzie.
Dlatego wypierdalam na śmietnik wszystko jak leci.
Jakbyś zarabiał 17 tysi netto i jeździł mesiem tak, jak ja, to oprócz powyższego wywodu, wiedziałbyć, że prawdziwym wyznacznikiem bogactwa jest wartość jaką jesteś w stanie wyjebać na śmietnik. Murzyni w Afryce nie wyjebują nawet butelek po coca coli – robią z nich buty, pojemniki na wodę, czapki. Taśmowy robol butelkę wyjebie, ale stary rozjebany mebel będzie próbował sprzedać. A prawdziwy bogacz to ten, który wyjebie na śmietnik sprawną rzecz wysokiej jakości, bo mu się znudzi. Tak naprawdę nie jest problemem kupić na kredyt używane auto (BTW Prezes kupuje nowe). Ale wyjebać na śmietnik dobrego iPhona lub iPada – to jest wyznacznik tego, na ile możemy sobie pozwolić.
fake
trollu, słuchaj- Mesiowi to ty możesz co najwyżej buty czyścić…
Tylko dobra guma i solidne gumowanie na komisariacie czynią cuda. Musisz poznać smak gumy na milicji. Lać gumą ile wejdzie i zrobić lewatywę gumową gruszką. Przegumować całą Polskę — od morza do Tatr. Lać zimnym końcem.
Pana twojego, Mesia, dziwi, że ciebie to dziwi, patałachu. Jakim cudem zapomniałeś, że w Cebulandii żywot swój nędzny pędzisz? Co smród ze śmietnika pod mrówkowcem twoim przestał ci przeszkadzać? Kaczor i spółka nie wkurwiają w Wiadomościach? „Nasi” Euro wygrali? Sąsiad babie nie wpierdolił, jak co dzień? Nie? To czego się dziwisz, że w tym zapyziałym kraju, cebulą i przetrawionym jabolem śmierdzącym, każdy chce wszystko za darmo, a za parę groszy z radością utopiłby cię w łyżce wody, po czym poszedł na kolanach na pielgrzymkę, bo przeca gorliwy wierzący… Anyway, gdybyś słuchał Pana swojego, to teraz zapieprzałbyś od świtu do zmierzchu i od zmierzchu do świtu w naszym Łódzkim Wydziale Fabrycznym i nie miałbyś takich problemów. Nie szastałbyś forsą na jakieś fanaberie jak np. zmiana mebli częściej niż raz na trzydzieści lat. I nie chodziłbyś teraz wkurwiony. /Mesio PS. „Sprzedam żonę. Nie bita, garażowana. Z udokumentowanym przebiegiem. Dodatkowy komplet ogumienia gratis.” 😉
A ty to niby mieszkasz willi za 2 banki otoczonej ogrodem semiramidy i kurwa śmieci wyrzucasz do perfumowanego kwieciem umajonego kosza ze srebra próby 90 kurwa karatuf co? I w ogóle zgrywasz wielkiego światowca inteligenta omnibusa i erudyte a nawet nie masz doktoratu i edukujesz sie jutubem śmiech na sali. Wymadralowywujesz sie na chujni od paru lat i blyszczysz swoim cietym dowcipem i elokwencja żeby zaimponować gimbazie na chujni a spróbuj tego w innym srodowisku panie mój mesiu 180d z 1995 roku z importu zza zachodniej granicy. Jesteś kurwa w połowie śmieszny a w połowie zalosny. Pozdrawiam i życzę szybkiej ulgi w bólu pupy
„A ty to niby mieszkasz willi za 2 banki otoczonej ogrodem semiramidy i kurwa śmieci wyrzucasz do perfumowanego kwieciem umajonego kosza ze srebra próby 90 kurwa karatuf co?”
Otóż to, patałachu… Otóż to…
Z małą poprawką, Pan twój, Mesio, ma od wyrzucania śmieci tego specjalnie najętego robola. Jak zluzujesz trochę poślady i ładnie poprosisz, to Pan twój, rozważy twoją kandydaturę na to stanowisko… Oczywiście tradycyjne trzy stówki wpisowego obowiązuje. /Mesio PS. A co do Youtube, to wiedzę można zdobywać różnie, to nie jest gorszy sposób niż inne (przynajmniej dla bez dyplomowego Pana twojego). A przyjemniejszy niż pisanie doktoratu w przerwach we włażeniu promotorowi w dupę dla kawałka świstka. Masz, patałachu,
https://www.youtube.com/watch?v=eH1s9GCqPKo
obejrzyj coś dobrego, to może mięśnie zadu poluzujesz i dupsko przestanie boleć. A Pan twój tymczasem obejrzy sobie odcinek starego dobrego „Z Archiwum X”… The Truth Is Out There, patałachy… 😉
Wiedziałem ze nie przepuscisz. Sory gościu ale jak ty śledzisz komenty do swoich wpisów czekasz z utęsknieniem na każdy kciuk w gore i aż piszczysz z podniecenia jak ktos na ciebie zareaguje to jesteś jakiś zaburzony. Wiec odpocznij wyjedz na wakacje nad rzekę idź na spacer z kotem albo kup Se akwarium i karm rybki to może nabierzesz dystansu. Linki do jutuba możesz sobie darować nie mam czasu bo czytam chujnie tylko na kiblu. Taki to portal. A jak myślisz ze studia 3 stopnia polegają na wlazeniu w dupe to chyba swoje doświadczenie w tym względzie czerpiesz z pobytu w wyższej szkole zarządzania polem namiotowym w swiebodnej albo w wyższej szkole lansu i bałnsu w łodzi. Wiec sie nie wypowiadaj jak pan nie wiesz o co chodzi. Resztę koniobojcow komentujących mesiowe wytryski inteligencji z niezmordowanym entuzjazmem odsylam do łwf albo ewentualnie do wojewódzkiej bibjoteki publicznej bo domowej pewnie nie macie. Kupa mosci panowie. Pozdrawiam cieplo caluje serdecznie moc uścisków przesyłam oraz wszelkiej pomyślności w życiu prywatnym i zawodowym oby nam sie darzylo i w dostatku żylo dużo zdrowia i radości uśmiechu codziennego dobrych snów i upalnego lata
„Wiedziałem ze nie przepuscisz.”
I kto to mówi… 😀
I nie, Pan twój, nie czeka z utęsknieniem na to, co się ewentualnie pojawi. Aczkolwiek nie widzi powodu, by nie odpowiedzieć, jeśli uzna to za stosowne. Bo dlaczego nie? Zresztą nie będziesz Panu swojemu mówił, co ma robić, patałachu. A na spacerku Pan twój już dzisiaj był i dziękuje za troskę. 😛 A poza tym, Pan twój sądzi, że powinieneś posłuchać własnej rady i nabrać trochę dystansu. /Mesio PS. Pan twój raczy ci współczuć ewidentnych zatwardzeń, skoro tyle czasu w kiblu spędzasz. Ale wiesz, że to się leczy?
A może Panwasz z domu Meś nie pomyślał, że kolega dostaje sraczki czytając jego wywody? Z tąinteligencją bym nie przesadzał, na tle półanalfabetów może i jest genialny, w rzeczywistości to przeciętny gostek o przeciętnym IQ, choć czasem zdarzy mu się popełnić coś sensownego. Chuj wie który aktualnie pisze, osobiście nie trawie tego skurwiela w tanim garniturku gnojącego wszystkich oprócz jego mamusi no ale internet to zbieranina. Reszta może być, ten wpis o banku również, nie chwaląc się, mojego autorstwa..
Pan twój zapomniał dodać, że bank jego powraca do starej dobrej tradycji szacunku dla vip klientów i znowuż zaokrągla wydatki do jednego tysiąca, ignorując drobne setki wydane na waciki a licząć grube tysie wpłacane co tydzień na tłuste konto pana waszego, stanowiące ponad połowę obrotu bankowego.
Bez obrazy, ale chyba jedynym gimbusem to jesteś tu ty 😉
Ale śmieszny jesteś w zerowej, za to żałosny w całej okazałości 🙂
mesio jest spoko w porównaniu z takimi trollami jak ty 🙂
To Se go czytaj i zamknij jape
Niestety dobre czasy handlu na portalach typu allegro się już skończyły. Sprzedać tam coś za przyzwoitą cenę naprawdę z cudem graniczy.
to jest kwestia mentalnosci 🙂 taka jest polska mentalnosc niestety i nic na to nie poradzisz. Jak wypierdolisz na smietnik to Janusz przechodzac powie 'debil jakis wyjebal taka dobra szafe na smietnik zamiast za darmo oddac ciul’ , a jak chcesz oddac to pierdola albo nie chca. Ja tam nikomu nic nie daje i nic od nikogo nie biore – krotko mowiac mam wyjebane na to co ktos mi oferuje lub odemnie chce wsrod Januszy polskich.
Jakbyś zarabiał 17 tysi netto i jeździł mesiem tak, jak ja, to kupowałbyś wyłącznie luksusowe i drogie meble z prawdziwego drewna, a nie jakieś paździerzowe gówno z Ikei. A jakby ci się znudziły, to rozkazałbyś swojemu sługusowi, żeby je wyjebał na śmietnik, a nie jebałbyś się z jakimś gumtree i podejrzanymi biedakami zaglądającymi do twojej willi za 2 bańki w Wawce. Na biedaków i patałachów za 800 zł brutto, to mogę popatrzeć z podwyższonego, klimatyzowanego, wyciszonego, ekskluzywnego biura w naszym Łódzkim Wydziale Fabrycznym, przez lustro weneckie, a nie żeby takiemu brudasowi podawać adres prywatnej rezydencji i żeby tam jeszcze buciorami chodnik deptał. Po chuj oddawać meble za darmo? Dostanie taki patałach za darmo i poczuje zew wolności, może urwie się z jakiegoś łańcucha. A jak wyjebiesz na śmietnik, gdy ktoś potrzebuje mebla, to jakaś fabryka zarobi, bo musi wyprodukować i sprzedać, a jakiś patałach jebie ze zdublowaną mocą gdzieś na taśmie, bo musi zarobić na ten mebel. I wszystko się kręci. Poczytaj na temat ekonomii Keynesistowskiej, o stymulacji popytowej, robaku.
Nie podrabiaj zalosny gownojadzie pana naszego Mesia swoimi zalosnymi komentarzami wkurwiasz mnie od miesiecy
Ale Mesio, ten prawdziwy jakiego znam od wielu lat zawsze pisał o 17 tysi. Ten nowy tego nie robi… A może to jeden i ten sam Mesio sobie was kurwa troluje 😉 Znając jego poczucie humoru to całkiem możliwe.
o, mesiu ujawnił ze jest po marketingu i zarządzaniu. Albo właśnie robi „diplom” stąd jego zainteresowanie włażeniem w dupę promotorowi i tanią wazeliną. JESTEM ZWYCIĘZCĄ, JESTEM ZWYCIĘZCĄ JESTEM ZWYCIĘZCĄ, mesiu…
Wiem patałachy, że szukacie Prezesowych komentarzy, a trudno znaleźć w gąszczu nowej strony. Mam dla was radę robaki. Jak rozwijacie listę komentarzy, to następnie trzeba wcisnąć ctrl + f, i w polu wpisać „17 tysi”. W ten sposób znajdziecie wszystkie Prezesowe.
zacne, dzieki
Jest dokładnie tak jak opisujesz. Ludzie chcieliby wszystko za darmo. Wystawiłam markowy rowerek dla dziecka w idealnym stanie, używany rok czyli właściwie jeden sezon. Dałam połowę ceny nowego, było mnóstwo chętnych, ale każdy jeszcze chciał coś urwać z ceny. Powiedziałam, że jak nie sprzedam, to wstawię do garażu albo dam komuś naprawdę potrzebującemu. Po miesiącu zgłosił się facet,zadowolony kupił bez targowania, więc sama opuściłam 50 dych, bo przyjechał z daleka. Masz rację w dupach się poprzewracało z dobrobytu.
Prawda… Jestem członkinią w grupie sprzedażowej na Facebook i ja któraś coś sprzedaje, to z trzy osoby się odezwą, ale jak za darmo, to się wyzywają w komentarzach, bo „byłam sekundę wcześniej, suko!”.