Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Krótko i na temat. Męczy mnie jedzenie jabłek.

Błądzenie zębami maksymalnie otwartej szczęki po twardej jak skała sferze w celu odnalezienia choć jednej wypuklejszej jej części, aby w ogóle rozpocząć konsumpcję owocu.

Kiedy już uda mi się ta sztuka i mam jeszcze siłę, żeby przerzuć kwaśno-słodkawą zawartość jamy ustnej, bankowo jakieś kawałki skórki zostaną mi w zębach. Już wtedy mam dość, a tu w ręku jeszcze ogromny kawał owocu, który przecież szkoda wyrzucić, więc walczę dalej. A muszę się z tym spieszyć, bo do tej pory biały miąższ zaczyna żółknąć robiąc się coraz mniej apetyczny.

Teraz najtrudniejsze. Ogryźć ogryzek tak aby nie najeść się pestek, bo przecież już w przedszkolu Pani mówiła, że może wtedy w brzuchu wyrosnąć jabłoń, a tego byśmy nie chcieli. Więc szoruję szkliwem i tak już nadwrażliwych zębów po coraz bardziej żółtym i sfermentowanym ogryzku, aby wyjeść resztki jakże pożywnej przekąski, co oczywiście mi się nie do końca udaje.

Kiedy wyrzucam ogonek z naturalną torebką na nasionka, jestem już tak wyczerpany fizycznie i psychicznie, że mam dość owoców na najbliższy miesiąc, a czuję się tak napchany, że zastanawiam się, czy w ogóle dam radę dziś jeszcze coś przełknąć.

Nie dziwię się, że jabłka są zdrowe, skoro aby zjeść choć jedno, człowiek musi się spocić jak przy kopaniu rowu. Ciekawe, że takiego kebaba pochłaniam prawie na raz nie roniąc ani kropli czosnkowej okrasy i wcale się przy tym nie męcząc.

Mam taką chujnie. Pracowałem pare lat w jednej firmie. Nie byłem z „układu”, ze 'swoich” więc zawsze tyrałem za plecaków i pociotów. Oprócz mnie było paru innych „białych murzynów” wykonujących robote za nierobów z układami. Znosiłem to, zaciskałem zęby i milczałem jak inni. Miałem już dość ale co było robić? Mała mieścina, dziadostwo i bezrobocie chyba z 20% jak nie więcej więc trwałem w tym kieracie. Aż przegięła się pała. Jedna pinda ciągle mnie wykorzystywała i ciągle jakieś uwagi mi robiła. Ja nie wytrzymałem i ją ochrzaniłem to ona do mnie z takimi słowami „Nie udałeś się mamusi co?” Wyzwałem ją na czym świat stoi na co idzie niby „derektor” działu wąsaty Janusz wiecznie podpity, bo chleje menda w robocie i zaczyna rzucać bluzgami. I zakończył swą buraczaną mowę ” jesteś K zwolniony!” robiąc jednocześnie rękami specyficzny gest. Ja zrobiłem to samo mówiąc „to ja mam gdzieś waszą firmę i odchodzę”. I tu najgorsze, bo się zagalopował. Złapał mnie za kołnierz koszuli i mówi”Najpierw K zrobisz co ci kazano, a później wynocha”. Nie zastanawiając się z całej siły walnąłem go w żołądek mówiąc mu żeby (epitety) łapy trzymał koło siebie. Gdy leżał zgięty pod ścianą poprawiłem dwoma ciosami w nos i brodę”. Pół przytomny Janusz rzucał obelgami za mną a razem z nim blond c..a biegała jak w transie od telefonu do drzwi w te i z powrotem. Pracy w tym chorym systemie miałem dość, ale najgorzej będzie w sądzie bo mnie oskarżyli o pobicie. Wilczy bilet, itd. Chyba tylko wyjechać z tego k- widoła pozostaje.

Ostatnio wracałem płacąc 199 zł za przejazd z Warszawy do Poznania tytularnym pociągiem Intercity ”Express”, żeby było ciekawiej. I jak myślicie, na co mógłbym się wkurwić, na chujowe żarcie, które faktycznie jest chujowe? Na spóźnienie się pociągu o kilka godzin na dworzec? Lepiej, srać mi się zachciało podczas jazdy i jednocześnie szczać więc zebrałem niechętnie tyłek ze swojego miejsca, bojąc się o to, że ktoś zapierdoli mi coś z kurtki, ale co tam… idę i staram się przedostać przez ten jebany wąski korytarz (niestety miałem miejsce w wagonie z przedziałami, bo zbyt późno zamawiałem bilet i tylko tam były jeszcze dostępne), gdzie zawsze musi ktoś stać i dodatkowo mnie to wprawia w stan podwyższonej gotowości bojowo-wulgarnej. No i przeciskam się do tego kibla… jakby nie mogli w końcu puścić tego wielce wychwalanego przez cały naród pociąg Pendolino po tej trasie, bo nasz zacofany kraj nie wybudował jeszcze odpowiednich torów. Swoją drogą raz nim jechałem, ale z Wrocławia do Warszawy i jak na polskie standardy było całkiem w porządku, o niebo lepszy i przede wszystkim czystszy niż ten postkomunistyczny grat, ale do rzeczy. Przede mną z kibla korzystał jakiś fagas, pewnie wysiadał na stacji w Łowiczu, bo na mieszkańca większego miasta to on nie wyglądał… i w zasadzie to cholera wie, czy to on zasyfił, czy już wcześniej było zasyfione, w każdym razie, kibel zaszczany wzdłuż i wrzesz, co to kurwa jest? Najgorsze jest to, że zachciało mi się jednego i niestety, drugiego na raz, pociąg cały się trząsł, z niewiadomych przyczyn, więc opcja na Małysza była trochę ryzykowna – odpada. Stałem chyba 10 minut, bo nie mogłem się wyszczać przez to, że coś już chciało wyjść tyłem, kurwa… serio, to już szczyt, niestety czasami tak mam, musiałem wykonać kilka operacji wewnętrzno-uciskowych by jakoś tę sprawę uregulować i się po prostu wysikać, a na dwójkę pójść, gdy wrócę do domu. W końcu, kurwa… po kilkunastu minutach męczarni jakoś poszło… nie napisałem o tym, że zrobiłem trzy nawrotki, bo nie mogłem się wysikać? Ciągle blokada, no ale dobra. Wnerwia mnie ogólnie to, gdy nie mam możliwości umycia rąk po tego typu czynnościach, no wiecie, np jak jesteście w trasie i chcecie się odlać gdzieś w krzakach itp. Normalnie w pociągu powinna być woda, ale nie… wciskam przycisk i woda nie leci, jedynie co to woda leciała, gdy spuściłem ją w kiblu, ale z kranu no ni chuja… myślicie, że był chociaż papier do wycierania rąk albo papier toaletowy? W żadnym wypadku, bo po co? Nie wiem, załoga pociągu nie dba o to, by takich akcesoriów w czasie jazdy nie brakowało? A może ktoś sobie zabrał papier do domu? Cóż, bilety trochę kosztują więc z papierem w domu nie powinno być u tych ludzi problemu, ale kto to wie, ludzie różne rzeczy do domów zawijają. Pomijając to, że ten papier to pewnie z biedronki i to jednowarstwowy, ale 200 złoty się należy… za co niby? I to jest niby kibel w pierwszej klasie i to w najlepszym pociągu na tak ważnej linii? To wstyd jak jakiś Niemiec albo Francuz chce się przejechać z zachodu przez Polskę np. do Moskwy i jedzie takim szrotem… chociaż w sumie nie powinno mnie to obchodzić. Wkurwia mnie takie coś, gdy się za coś płaci i nie można nawet rąk umyć, choć są ludzie, którym jest to bez różnicy czy papier jest, czy go nie ma, czy woda jest dostępna czy jej nie ma, bo po odlaniu się nie spłukują ani toalety, ani nie myją rąk i potem roznoszą ten swój paskudny brud, czego się oni nie dotkną, ostatnio chyba ktoś nawet o tym pisał, chujnia…

Są gangi, są samodzielni złodzieje, są drobni złodzieje i są jeszcze bardzo drobni złodzieje, którzy kradną m.in. długopisy. Najpierw mówią, że coś chcą pożyczyć od Ciebie, a potem korzystają z tego, że masz kiepską pamięć i… nie oddają. Pożyczam komuś długopis, a ta nie dość, że nie oddaje, to jeszcze dzień później pożycza od kogoś innego długopis. Mój kolega ostatnio mówi mi, że jakaś łajza pożyczyła od niego właśnie długopis i nie dość ,że nie oddała, to (jak mówi) jeszcze widzi tą osobę, jak pisze jego długopisem na zajęciach. Co jest w głowach ludzi, którzy zapierdalają takie drobiazgi? Nie masz długopisu? Kup se, kur*a! A ludzie tego typu kradną nie tylko długopisy. Są pewnie różni złodziejaszkowie tego pokroju, którzy zapierdalają różne drobiazgi, myśląc jakby nie wiadomo, co złowili. Aż się przypomina utwór formacji Echo pt. „Długopisy”.

Moja chujnia dotyczy autobusów MPK konkretnie w Katowicach. Otóż mieszkam w akademiku i codziennie muszę wziąć ten śmierdzący MPK w dwie strony. Sama jazda owszem, przyjemna, teoretycznie można otworzyć książkę i odlecieć. Ale tak jest raz na 100 razy jazdy tym środkiem lokomocji. Typowa podróż z rana zaczyna się od tego, że podchodzę pod przystanek gdzie już stoi różne bydło studenckie, a najgorsze to te zza wschodniej granicy. Wsiadam w autobus i tu mógłbym schemat autobusu podzielić na dwie części. Wsiadając na sam koniec narażasz się na kilkunastoletnich debili którzy nie potrafią się obyć bez bluzgania, czy jakiegoś idiotycznego zachowania. Najgorsze są te „laski” które zrobiły sobie permanentny makijarz i wymodelowały brwi. Myślą one bowiem, że są jakimiś bóstwami, że kurwa powinno się je podziwiać. Zatem jak na nie nie patrzę, bo nie ma na co, to lecą bluzgi. Można więc zamiast tego usiąść gdzieś na przedzie, ale wtedy jestem pewny jednego… kilka przystanków i widać te stary kurwy w szarych berecikach i kurtkach z lumpeksu, widać to obrzydzające podniecenie w ich oczach i obleśnych ponad 60-letnich twarzach. Już się kurwa patrzą, już nie mogą się doczekać żeby wleźć do środka i usiąść koło jakiegoś młodego mężczyzny, albo chociaż go musnąć swoim drętwym dupskiem o ramię, niby przechodząc obok, albo niby że autobus zahamował i już leci ta wstrętna bladź ze swoją sraką na twoje kolana. Ja nie wiem jak inni mogą to wytrzymać. Na samym przedzie jest siedzenie które ktoś zdaje się zrobił dla jaj, bo jest o 20 cm za szerokie na średniej wielkości człowieka, ale stanowczo za małe na dwie osoby. Mimo to, zawsze któraś stara kurwa prosi żebym się podsunął, a jak wstaję to zawsze nalega żebym siedział i że „na pewno razem się zmieścimy” NIEEE! PIERDOL SIĘ! Chciałoby się krzyknąć. Czemu prawie nigdy jakaś młoda laska nie usiądzie? Bo to miejsce dla jednej osoby albo matki z dzieckiem na przykład a nie dla dwóch dorosłych. To nie moja wina, że zamiast ruchać się jak były młode, to wolały klęczeć w kościele, a teraz niewyżyte w aktach desperacji molestują studentów w autobusach.

Nie wiem czy to coś ze mną jest nie tak czy jednak mam rację. Mam już swoje lata, jestem po 30r. życia i znajomych mam w podobnym wieku.
Chodzi o to że co chwilę od kumpli słyszę opowieści o sexie z przypadkowymi dziewczynami. , tak na jeden raz bez zobowiązań. Jeden wyszukuje na tych stronach randkowych, co tydzień z inną i następna. Drugi też gdzieś wyszukuje jakąś patologie i sobie używa.
W sumie mnie to nie obchodzi, niech każdy żyje jak chce ale ciągłe wysłuchiwanie tych głupot już mnie drażni, część tych opowieści jest na pewno upiększona, a może nawet i nie prawdziwa. Nie rozumiem tylko jednego. Po co się tym chwalić na lewo i prawo?
Doszedłem do wniosku że takie osoby muszą mieć jakieś zaburzenia psychiczne, albo braki z dzieciństwa i w ten sposób rekompensują sobie jakieś swoje niedowartościowanie.
Może jestem starej daty ale dla mnie sex jest sprawą intymną i nie będę opowiadał co i z kim robię. A takie jednorazowe numerki mnie nie interesują.
Uważam że sztuką jest poznać jakąś wartościową dziewczynę/kobietę i utrzymać ją przy sobie. Tym można się chwalić, a nie zaliczaniem jakichś przypadkowych dziewczyn.
Wierzę że są jeszcze normalni ludzie na tym świecie którzy myślą podobnie do mnie. Co o tym sądzicie?

Chciałbym napisać o jednej skłonności, moich współbraci, może wyrażając się precyzyjniej, naszego społeczeństwa. Wydaje mi się, co prawda, iż nie dotyczy to wyłącznie NASZEGO społeczeństwa, ale TU, jest szczególnie wyraziste a poza tym…TU…w Polsce, kraju husarii, kaszanki, oraz Adama Mickiewicza mieszkam, i mam przyjemność obserwować naszych pobratymców.
Mianowicie rzecz dotyczy srania, szczania i jedzenia, chociaż może raczej w odwrotnej kolejności.
Zauważyłem, że podczas dokonywania tych dwóch czynności, ludzie gromadzą się w skupiskach i następnie oddają obu tym rytuałom ze zdwojoną pasją. Jak mówił kiedyś mój przyjaciel, obie te czynności są bardzo przyjemne, nierozerwalnie związane z ludzkim istnieniem, ale….dlaczego w takim tłoku masy ludzkiej trzeba TO robić?.. Rozumiem plaże nadmorskie pięknego polskiego Bałtyku. Wokół bursztyn, parawany ( jeżeli wstałeś o 4.00 rano i wbiłeś paliki rezerwując tym samym kawałek piachu wyłącznie do swojej i twojej rodziny dyspozycji ) Zejść z plaży szkoda (zajmą miejsce, ukradną parawan) poza tym kibel stacjonarny przy plaży kosztuje (2 złote) śmierdzi w nim niemiłosiernie, oraz wszędobylskie zielone błyszczące muchy obijają się o twarz. Więc rozumiem, że zdecydowanie wchodzimy po pas w wody Bałtyku, opanowujemy drżenie łydek, potem zamaczamy majtki, wodę mamy po pas i już….udając że się rozglądamy wokół, sikamy do woli … Trochę zimno ale co tam… aha i można jeszcze dodać głośno, dla zmylenia innych wokół…”ho ho, ale zimna dzisiaj woda” (Tak jak gdyby, kiedykolwiek w Bałtyku była ciepła). Podobnie rzecz ma się z grillowaniem na plaży. Należy jedynie uważać, i tak ustawić jednorazowe korytko z podpałką aby nikogo nie poparzyć, a po 20 minutach można śmiało rozkoszować się okopconą „głogowską” z Biedronki a’la 5,99 kg.
Ale nie o plażach miałem pisać….
Miałem napisać o kiblach w Mc Donald.
Tak się składa, że jako właściciel żony i małoletniego dziecka, zmuszony jestem sporadycznie udać się w podróż. A takie niepisane prawo dziecka (mojego również), że zaraz kiedy opuści domowe pielesze, chce jeść i pić. Zatem już po 15 minutach jazdy samochodem, należy skręcić pod pięknie eksponowany totem z charakterystyczną literką „M”. Nie wiem dlaczego tam ale …taka tradycja. Zatrzymujemy się, znajdujemy miejsce parkingowe (po wysłuchaniu kilku wyzwisk od innych kierowców, parkujemy) i już wchodzimy do pomieszczenia cuchnącego jak okreśiłby to mój ś.p. dziadek – „ceresem”.
Stajemy w kolejce. Kolejka jest najczęściej bardzo długa. I ku naszemu zdziwieniu składa się nie tylko i wyłącznie z matek z dziećmi a w dużej mierze z trzydziestoletnich kolesi z wytatuowanymi łydkami, w klapkach oraz krótkich spodenkach, oraz często z rodzin 2+2 gdzie gruba 50-letnia kobieta stanowi czołówkę drużyny i głośno słowami „wezne se BIG MAC’A i mam jeszcze smaka na kawe” wszystkich wokół informuje co zamówi. Ale ok. zamówiliśmy, zapłaciliśmy, pokłóciliśmy się trochę kto pierwszy do kasy i już. Teraz, dramat…stajemy z tacą a tu usiąść nie ma gdzie. Najgorzej wygląda zajęty stolik przez gromadkę dzieci, a tata z mamą na 31 pierwszej pozycji w kolejce do zamówienia, co gwarantuje im 30 minut czekania. Ale nic to, mamy przecież siedzenia samochodu na parkingu, ale wysikać jeszcze się należy. Lecimy zatem do ubikacji ogólnej i tu zaskoczenie. Do damskiej kolejka, jakieś 12-15 kobiet kłębiących się w wąskim korytarzyku. Każda trzyma w ręku lub pod pachą pokaźnych rozmiarów sakwojaż co sugeruje że na samym oddaniu moczu rzecz się nie skończy i taniec derwisza przed lustrem musi się odbyć. Nic. Córa wytrzymać musi, sami lecimy do męskiej i…cholera wolny ..tylko pisuar i to jeden, bo obok stoi facet i sika…. Jak staniemy obok niego to będziemy musieli go trącić łokciem ponieważ odległość pomiędzy naczyniami na ścianie wynosi jakieś 10 cm. Z jedynej zamkniętej kabiny dobiega głośne „prrrrrrr!!!!” po którym następuje słyszalne doskonale zza przepierzenia, chluśnięcie półpłynnej masy o porcelanowy kołnierz sedesu. W tym momencie, musimy się przesunąć, ponieważ do męskiej toalety wchodzi ubrana w uniform kobieta i zgrabnymi ruchami ślizgającego się mopa, przeciera podłogę pomiędzy nogami sikającego na stojąco przed nami faceta.
Wychodzimy zdecydowanie na zewnątrz ściskając papierową torbę z zakupionym dobrem.
Moja przyjaciółka, która pochodzi ze wsi białostockiej mówi: „ony tylko jedzo i srajo”…

Czy zastanawialiście się kiedyś ilu z nas nie było by na świecie gdyby nasi rodzice dziadkowie i pradziadkowie mieli takie chore wymagania odnośnie partnera życiowego jakie ma teraz nasze pokolenie? Co by było gdyby taki typowy Janusz nie chciał się żenić z Grażyną, bo ta by mu nie odpowiadała z charakteru, a Grażyna nie chciałaby wychodzić za mąż za Janusza, mimo że ten stara się być dla niej oparciem i chce założyć z nią rodzinę, ale ona czuję że to nie to i czeka na księcia z bajki? Gdyby nasi starzy kalkulowali w związkach tak jak my, to pewnie ponad połowy z nas nie było by teraz na świecie. Teraz żeby „aplikować” do „poważnego związku” z kobietą trzeba stanąć kurwa na głowie. Przynieść kwity z trzech ostatnich wypłat, oczarować na starcie, tańczyć jak Maserak(bo jak nie potrafisz dogadać się w tańcu to tak samo będzie w życiu), zabrać do najdroższej restauracji w mieście i na wycieczkę minimum dwa razy do roku, do tego trzeba mieć 10 hobby i zainteresowań, żeby zaskoczyć swojego partnera swoją zakręconą osobowością. No i być szarmanckim dżentelmenem… ale z drugiej strony mieć coś z łobuza, bo hehe wiadomo- łobuz kocha najbardziej. No kurwa, rozumiem że trzeba mieć w życiu jakieś standardy, ale niektórych to już zdrowo pojebało, a ten wyścig szczurów sam się napędza, będzie tylko gorzej. Sami zabijamy siebie przez konsumpcjonizm i ciągłe podnoszenie poprzeczki, zamiast być szczęśliwym, przestać kalkulować, wyhamować trochę i brać życie takim jakie jest. Mam nadzieję że spotkam na swojej drodze jedną taką osobę która myśli tak samo jak ja, która ma w to wszystko głęboko wyjebane, w cały ten wyścig nie wiadomo gdzie. I nie chodzi tu o to że jestem jakimś pierdolonym leniem i człowiekiem bez zainteresowań: Pracuję, zarabiam wcale nie tak źle, staram się dbać o swój rozwój fizyczny i psychiczny, ale patrząc na to jaką ludzie przywiązują teraz wagę do materializmu i pieniędzy załamują mi się ręce. Nie chcę w tym uczestniczyć, ale nie chcę zostać też sam, bo ciężko jest iść przez życie samotnie, gdy wiesz że nikt cię nie wspiera, ani się o ciebie nie martwi. i vice versa, bo to powinno działać w dwie strony.

Mam taki problem. Otóż mieszkam z partnerką życiową że tak sie wyraże. W czym problem. Ano w tym że ona ma swoje przyjaciółki. I wyciąga mnie co 2 tygodnie żeby iść albo do jednej albo drugiej. Czasami przychodzą do nas niestety także średnio 3 soboty musze ich znosić. A ja? A ja nie chce. Mam dość, nie chce mi sie chodzić gdzieś tam siedzieć w domu czy jakiejś restauracji i słuchać smętów. Te jej przyjaciółki mają mężów i razem tworzą takie pary japiszonów jakich widzimy w reklamach, pełne nowopańskiej maniery, pseudonowoczesności, pseudostylu wielkiego państwa. Mam dość już tych pogaduszek bla bla bla, mam dość ich lanserskich gogusiów typowych „sebów” tyle że z „wyższej półki”. I nie chce już słuchać o nowym telefonie, nowej „furze”, nowych trampkach, nowych meblach i tej paplaniny. Gęby im sie nie zamykają, cwaniakują, popisują sie a ja jestem zmęczony. Wszystko mają w kredytach ale mają więc państwo pełną gębą.No i dzieci. Ciągle słuchać o ich dzieciach jakie są mądre, czy grają na pianinie, czy rysują albo ćwiczą karate, słuchać gdzie wszedł Damianek czy pod stół czy na szafke albo komu walnął w szkole w pape a mamcia musiała iść do szkoły.Czasami włączony jest TV a tam pokazują te wszytskie celebryckie buractwo a oni to komentują i patrzą sie na to dziadostwo, ja ziewam i prawie śpie. Ludzie. Co robić. Jak sie wymigać od tego? To towarzycho jest z nie mojej bajki.

Pieniężnie wkurwia mnie fakt, że jakiś pseudoprojektant, półmózgi architekt z dyplomem z bazaru, zaprojektował w kretyński sposób biuro mojej firmy. Otóż tak ważne miejsce jakim jest męska toaleta umiejscowione zostało w honorowym, widowiskowym wręcz, miejscu. Miejscu, które pod każdym możliwym kątem widać doskonale, co ciekawskim umożliwia prowadzenie bilansu – kto, kiedy, na ile. Żeby dotrzeć do tej świątyni zadumania niczym Kubica slalomuje się między biurkami (każdemu sygnalizując, że u kolejnej osoby obcy puka do śluzy) by w końcu, czując na plecach spojrzenia wielu oczu, otworzyć drzwi przybytku. Niezmiernie mnie to męczy, tym bardziej, że „zapracowani” współpracownicy zamiast trzymać łby nisko nad swoim i się nie interesować naturalną ludzką potrzebą spokojnej dwójki na osobności muszą akurat tej rzeczy być najbardziej na świecie ciekawi, jakbym szedł tam nie wiadomo jakie cuda czynić. Siedzi człowiek zestresowany na porcelanie, prze i nie może bo już wie co go w drodze powrotnej czeka, a mianowicie kolejne spojrzenia, jakbym był rozliczany z każdej minuty mojego krótkiego panowania na białym tronie. I jeszcze te skrzywienia na niektórych babskich twarzach. A tak wy tępe rury, dekalizowałem się i nic wam kurwa wasza mać do tego, wy niby nie chodzicie? Obyście kociej mordy dostały z tego wścibstwa i hipokryzji. A szef może mnie cmoknąć w podstawę pleców, co to za tyrania, co to za krzywe na mnie łypanie bo za długo? Następnym razem kucnę koło ciebie pajacu i narobię na chodniczek to zobaczysz ile człowiekowi potrzeba czasu. Mało ci, że mnie z pieniędzy i czasu okradasz to jeszcze z prywatnej kupy mi będziesz liczył? Ja pierdole, co to za paranoja, aż chyba zacznę wychodzić do tojtojki na zewnątrz. Czasami odnoszę wrażenie, że więcej szarych komórek zostawiam po sobie w kiblu niż jest w tych pustych głowach dookoła. Może prawdziwi mężczyźni srają z dumą i podniesioną głową patrząc ludziom głęboko w oczy, ja jednak chcę tylko spokojnie, bez zainteresowania się wypróżnić.