Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Witam wszystkich. Temat trochę na czasie, bo zbliża się święto niepodległości. Postaram się opisać temat najdelikatniej jak potrafię, żeby nikogo nie obrazić. Uprzedzę, że nie jestem ani żadnym trollem, ani lewakiem, ani prawakiem, jestem normalnym, trzeźwo myślącym człowiekiem. Wkurwia mnie mój naród. Nie politycy, nie policja, nie korporacje, nie system, tylko ludzie. Gdzie się nie obejrzeć, wszędzie mówi się o miłości do ojczyzny, o tym, że kraj to największe dobro, że Polska to wartość nadrzędna, że patriotyzm jest ważny. Tylko co jeśli ja nie podzielam tego zdania? Nie chodzi o to, że mam w dupie to co się dzieje dookoła mnie, bo tak nie jest. Problem polega na tym, że ja po prostu chyba nie lubię tego kraju, jego kultury, jego ludzi. Wydaje mi się on nieatrakcyjny. Gdybym mógł się urodzić jeszcze raz i ktoś zapytałby mnie kim chciałbym się urodzić, miałbym do wyboru każdą możliwą nację, to raczej bym nie wybrał zostania Polakiem. Kiedy się tak zastanawiam, to ludzie w moim (polskim) społeczeństwie mnie zwyczajnie wkurwiają, to jacy są. Pełno w tym narodzie buraków, totalnych chamów, prostaków, pijaków, agresywnych zjebów, mało jest ludzi kulturalnych, uprzejmych, otwartych. Dam przykład: byłem niedawno w Hiszpanii. Kraj jak kraj, trochę bogatszy niż Polska, ale też nie El Dorado, też ludzie tam mają swoje problemy. Byłem tam tydzień, odcięty od Polaków, ale kiedy tylko zjawiłem się na lotnisku skąd odlatywał samolot do Polski, nagle doznałem szoku. Pojawili się Polacy wracający do kraju. Połowa najebana, drący gębę, brzuchate wąsale albo łyse dresy z koszulkami JP. Dało się wyczuć, że z większością tych ludzi jest coś nie tak, kipiała tam jakaś agresja, brak luzu, jakaś pretensja do wszystkiego dookoła. Wróciłem do Warszawy, to samo. Niby Europa, ładne budynki, nowe samochody, ale ludzie jacyś kurwa przyjebani. Idziesz sobie, a nagle jakaś patolnia drze ryja w centrum miasta aż strach iść, żul sika na przystanku, kierowcy trąbią bez powodu, ludzie w autobusie z wkurwionymi gębami, kasjerki w sklepach obrażone na wszystkich z minami takimi jakby chciały ci powiedzieć, żebyś wypierdalał, w Internecie pełno psychopatów i prostaków bluzgających na każdego kto ma inne zdanie, na murach pełno bluzgów, w TV chujnia. Dom wariatów. Nie żebym idealizował taką Hiszpanię, bo koło chuja mi ten kraj lata i nie mam do niego żadnego sentymentu, ale tam życie toczy się na jakichś przyjemniejszych falach, jakoś tam jest pogodniej, przyjemniej i nie chodzi tu o pogodę czy o PKB na mieszkańca. I teraz wraca to pytanie – czy ja jestem patriotą, czy kocham Polskę? Czy mógłbym oddać na wojnie życie za tych żuli z lotniska? Za tę ociekającą jadem kasjerkę z Żabki? Za wąsatego taksówkarza, który chce mnie wychujać na każdym kroku? Za patologicznego sąsiada, który codziennie napierdala na głośnikach disco polo, żłopie tanie piwsko i robi śmietnik na trawniku? Za narwanych kierowców w zdezelowanych BMW, którzy trąbią na mnie tylko dlatego, że jadę zgodnie z przepisami i nie zapierdalam 100km/h w terenie zabudowanym? Otóż nie. Nie lubię tych ludzi, po prostu nie lubię. Nikt mi nie będzie wmawiał, że mam ich kochać tylko dlatego, że mamy te same paszporty i że urodziliśmy się w tym samym szpitalu. Nikt nie będzie mnie szantażował mówieniem o trudnej historii, o ludziach, którzy przelali krew za ten kraj i że dlatego, że tak było, to ja mam ślepo powtarzać, że wszyscy Polacy są zajebiści i że skoro śmiem to kwestionować, to jestem jebanym niewdzięcznikiem. Znam wielu świetnych Polaków, lubię polskie kino (oczywiście nie dzisiejsze), Chopina, polską literaturę, historię. Nie twierdzę, że wszystko jest chujowe. Nie należę też do tych ludzi, którzy ślepo zachwycają się wszystkim co zagraniczne. Jest jednak coś, co sprawia, że wstydzę się tego w jakim społeczeństwie żyję. Jednocześnie wiem, że bycie Polakiem, to część mojej tożsamości, więc w efekcie odczuwam delikatnie mówiąć duży dyskomfort. Cały paradoks polega na tym, że mój patriotyzm polega na tym, że chciałbym, żeby ludzie w Polsce byli inni niż są w rzeczywistości. Pytanie więc czy to miłość do ojczyzny czy odwrotnie – nienawiść. Przecież jesli ludzie będą inni, to to już chyba nie będzie Polska.

Po 10-ciu latach straciłem pracę. Z zawodu i wykształcenia jestem informatykiem a pracowałem jako programista aplikacji internetowych. Utrata pracy była nagrodą za to, że po takim okresie miałem czelność poprosić o podwyżkę za wykonywaną krwawicę. Okazało się, że jako pracownik z najdłuższym stażem (tak nawiasem mówiąc byłem pierwszym pracownikiem zatrudnionym przez tą firmę) zarabiałem najgorzej w całej firmie (nawet 2 razy mniej od początkującego programisty z rocznym stażem). W ostatnich dwóch latach firma przeżywała kryzys, ale gdy wszystko było już dobrze zdecydowałem się na ten heroiczny wyczyn i poprosiłem o podwyżkę. Zażyczyłem sobie całe 200 zł więcej. Parę minut po mojej prośbie o podwyżkę otrzymałem wypowiedzenie. Podobno przez większą pensję byłbym nieopłacalny dla firmy choć dotychczasową pensję miałem na poziomie początkującego pracownika Biedronki. Ostatecznie sprawę oddałem do sądu pracy i wywalczyłem odszkodowanie ale pracy nie mam i tak zaczyna się moja chujnia z rekrutacją. Nigdy wcześniej (tzn. przed utratą pracy) nie brałem udziału w rekrutacji ponieważ pierwszą – i jedyną – pracę znalazłem sam, zaraz po studiach. To co zauważyłem po kilku odbytych rekrutacjach to fakt, że schemat jest zawsze taki sam. Najpierw rozmowa z rekruterem z firmy zajmującej się human resources. Oczywiście rekruter nigdy nie zna odpowiedzi na pytania dotyczące szczegółów pracy, jaka technologia, jakie projekty itp. Snuje opowieści mlekiem i miodem płynącej krainy mojego przyszłego pracodawcy. Przedstawia tonę wspaniałych benefitów, które okazują się gówno warte np. praca w młodym, dynamicznym zespole. Co to kurwa ma być! Benefitem jest praca czy zespół? Albo darmowe śniadania, które są w zasadzie kubkiem mleka zasypanym garstką otrębów czy innych trocin. Po ponad godzinie rozmowy rekruter umawia mnie na rozmowę z przyszłym chlebodawcą. Żeby okazać szacunek ubieram się ładnie, skrapiam wodą toaletową i jadę na umówione spotkanie. Wchodzę do małej, dusznej salki i czekam (nigdy moja rozmowa nie odbyła się o umówionej godzinie). Po dłuższej chwili do pokoju wchodzą trzy osoby, najczęściej jakiś kierownik i dwójka przydupasów. Wszyscy wyglądają jak po imprezie, jeden upierdolony sosem do pizzy, drugi ma spocone pachy, trzeci ubrany w potargany t-shirt (typowi informatycy). I zaczyna się rozmowa. I tutaj moje pierwsze, najważniejsze spostrzeżenie. Twoje doświadczenie jest gówno warte na rozmowie kwalifikacyjnej. Siedząc w branży od 10 lat i tak byłem przepytywany jak świeżak po studiach. Po godzinie udowadniania, że nie jestem wielbłądem, przychodzi etap rozmówek w języku obcym. I tutaj kolejna sprawa bo pracując w Polsce pracujesz defacto za granicą. Okazuje się, że firma (choć ma nazwę polską) jest tylko filią dużej międzynarodowej korporacji (o czym rekruter nie wspomniana) więc znajomość ojczystego języka polskiego jest tylko dodatkiem. Generalnie wkurwia mnie fakt, że firmy zagraniczne zakładają filie w Polsce i zmuszają polskich pracowników do przestrzegania zagranicznego rygoru pracy, w tym posługiwania się ich macierzystym językiem. Ale wracamy do rekrutacji. Po kilku minutach rozmówek po angielsku z akcentem jak murzyn z Kenii dostaję w końcu zadanie kwalifikacyjne. Zadanie przewidziane na 2 tygodnie pracy, na zasadzie – zrób ile zdołasz. Więc siedzę 2 tygodnie dniami i nocami żeby jak najlepiej wypaść. Zadanie wymoszczone do granic możliwości. Wysyłam to co zrobiłem do odpowiedniej osoby i czekam. Czekam dzień, 2 dni, tydzień 3 tygodnie aż po miesiącu przychodzi odpowiedź. Z niechlujnie napisanego maila dowiaduję się, że firma rezygnuje jednak z rekrutacji ponieważ projekty, za które miała być odpowiedzialna zostały przeniesione do innego oddziału firmy, poza granicami naszego kraju. Nooooo kurwa mać!!!

Jest tak -parę lat temu kupiłem Forda Mustanga. Nie byłem żadnym maniakiem muscle car-ów, a o amerykańskich furach mam ogólnie słabe zdanie, ale ten spełniał wszystkie moje wymagania (dość pojebane) i był w miarę niedrogi. Z czasem jednak bardzo polubiłem ten samochód i nawet wstąpiłem do kluby posiadaczy takich aut. Ostatnio w sklepie zauważyłem piwo o nazwie 'kultowe’ czy tak jakoś i z Mustangiem na etykiecie. Myślę sobie, spróbuję, będzie tak klimatycznie i w ogóle. I co? Gówno! Szczyna i pomyje!!! Omijajcie z daleka, piwo chujowe jak śrut. I jeszcze kosztowało piątaka. Noż ja pierdole, mam ochotę spalić ten browar za profanację Qnia. Wiem, że problem z dupy i jakbym jeździł mesiem to bym go nie miał, ale wkurwiłem się, a teraz mi lepiej jak to napisałem.

Kurwa. Jak można palić na klatce schodowej. Jak można być takim śmieciem żeby smrodzić komuś a nie wyjść na balkon/przed klatkę. Nie dość że takie jebane zwierzę zmienia powietrze na klatce w smród rodem z pubu to jeszcze śmierdzi w mieszkaniach. Kiedyś mieszkałem obok takich zwierząt, potem parę lat spokoju, teraz wynajmuję mieszkanie od paru miesięcy i znowu trafiłem na kogoś takiego. Najgorsze że jeszcze nie przyłapałem tego jebanego ninja na „gorącym uczynku” więc nie wiem nawet z kim pogadać. Chyba zastosuję starą metodę i będę prewencyjnie otwierać okno na oścież żeby na klatce pizgało tak samo jak na zewnątrz – to trochę tych debili zniechęca. Ale to rozwiązanie na 2/10. Chujnia i śrut.

Taka chujnia mnie dzisiaj naszła… Tęsknię za latami 90-tymi, za muzyką… Za czarno białymi pocztówkami zakochanych, za gównianymi czytadłami jak popcorn czy brawo, za facetami w skórach, za Michaelem Jacksonem, za obdartymi jeansami i za tym luzem, o którym dzisiejsza gimbaza może tylko pomarzyć… Rzekła babcia po 30.

U mnie w robocie ostatnio jak rozmawialiśmy z kolegami jedna laska z odległości 6 metrów od nas oparła się o stół pracowniczy tyłem i niby rozmawiając z koleżanko zaczęła kręcić wypiętym tyłkiem w lewo i w prawo. Wiadomo było, że specjalnie to robi. Nie wiadomo tylko czy któryś z nas konkretnie się jej podoba (5-cioro nas było) czy tak ogólnie się nami bawi. Zwróciłem wtedy uwagę na jej koleżanki stojące po całej hali bo byłem ciekaw czy któraś z nich nas w tej chwili obserwuje czy wlepiamy gały bo tak mogły to sobie zaplanować. Fakt,że młoda w moim wieku 21 lat i faktycznie w legginsach tyłek ma świetny i jest tego świadoma. Rzadko znajdzie się jakaś która będzie to robiła tak ostentacyjnie. Czasami niektóre wypinają biusty do przodu jak rozmawiają z Tobą. Bo uśmiech i dłuższe spojrzenie jest standardem. Zastanawiam się co jest lepsze. Pokazać, że Ci się podoba i ze chcesz ją wyruchać czy wręcz przeciwnie udawać, że tyłek i cycki w ogóle Cię nie interesują i, właśnie olewać ją bardziej pokazując że żadna laska tak łatwo Cię nie zdobędzie. Kiedyś ktoś tu na forum napisał, że z dziewczyną choćby nie wiem jak Ci się podobała nigdy nie gadaj o seksie. Napisał, że jeżeli laska przyuważy, że zwróciłeś uwagę na jej dekolt czy tyłek, lub jeżeli wspomnij cokolwiek o seksie to żadnego seksu z nią nie będzie. Pisał też, że z powinno się zawsze rozmawiać z nią jak z kolegą.

W lewicowych kanałach telewizyjnych mówi się o tym, że polskie kobiety to takie zapracowane kobiety żyjące w patriarchalnym społeczeństwie, które tylko siedzą w domach i zajmują się dziećmi, a to wszystko przez te męskie świnie, które je do tego zmuszają. Tak patrzę w ten telewizor i czuję się jak Cezary Pazura w filmie „Tato” w scenie jak oglądał u Lindy telewizję. Dlaczego? Bo nie da się czuć niczego innego niż zażenowania, kiedy się ogląda i słucha takie pierdolenie, będąc dzieckiem matki, która nas opuściła dawno temu, uciekła za granicę i zostawiła cały ciężar wychowania mnie i siostry na ojcu, który swoją drogą zrobił wszystko, by nas utrzymać w dobrych warunkach do życia, nauki i tym podobne. Od lat nawet nie wysłała tzw. rakiety, pieniędzy, nic. Raz w roku się pojawia w Polsce i tylko po to, by skłócić się z całą rodziną, w szczególności z dziećmi, a potem opowiadać, jaka to ona pokrzywdzona jest, bo nikt w rodzinie jej nie rozumie. Już mi nawet nie chodzi o to, że matka mnie nie kocha, aczkolwiek to jest prawda, ale dla mnie to jest oczywiste i jakoś jestem znieczulony na to chyba od kiedy skończyłem jakieś 10 lat. Teraz jestem dorosły i nadal mi to lata. Ale tak patrzę w tą telewizję, czy w te wywiady o treści „W Polsce kobiety niesione są na rzeź”, albo, że polskie społeczeństwo patriarchalne degraduje rolę kobiety w społeczeństwie do roli matki i żony i mi się cholera jasna nie chce wierzyć, co te pierdolone feministki pieprzą. Moja matka jest „wyzwolona” i „nowoczesna”. Uczęszcza w marszach KODu, głosowała na PO, a w przyszłych wyborach idzie głosować na Nowoczesną. Interesuje ją wszystko, tylko nie jej rodzina, ma gdzieś swoje dzieci, ma gdzieś swoją ojczyznę, ma wszystko w dupie. Jest „wyzwolona”. Potem patrzę w tą pierdoloną telewizję i skacząc po programach, czasem zawieszam się na TVN i widzę panią feministkę, która pierdoli, że mężczyźni zostawiają żony, kiedy ci spłodzą im dzieci i nie płacą potem alimentów. Łał. Naprawdę jestem w szoku słysząc coś takiego będąc w rodzinie, w której to żona zostawiła męża z dziećmi i utrzymuj sam mieszkanie, dwójkę dzieci i ich wykształcenie. Ojcu się to udało w bezstresowej atmosferze, zapewnić standardy życia i dzięki mu za to. Ale proszę bardzo telewizję TVN o zaprzestanie działalności i zaprzestanie szerzenia propagandy. Dziękuję i dobranoc.

Kurwa mać! Ledwo zaczął sie listopad, a te hieny nadają już reklamy świąteczne, pojebało ich całkowicie na dekiel. Wiadomo że chcą zarobić ale po chuj mieszać w to święta, taki sezon można rozpocząć od grudnia ale teraz? Tak samo jest w galerii po co rozkładać ozdoby i choinki, przecież to traci sens świątecznej atmosfery, której jeszcze być nie powinno. A co do reklamy pewnej sieci nie, nie kupie od was mandarynek bo do świąt mi one kurwa zgniją!

Wkurwia mnie że zdecydowana większość ludzi odbiera porno dosłownie. Wiadomo też lubię sobie pooglądać pornola, zaczerpnąć stamtąd inspirację jakąś itd. Ale wiecie słucham ludzi i mi się śmiać chce. Porno kreuje pewne standardy, a ludzie że nie mają mózgu to je przyjmują że tak jest naprawdę. Potem żalą się kurwa że na przykład nowa klientka nie chce w tyłek, a drugi koleś że jego jest tylko trochę lepsza bo chce w tyłek, ale się wstydzi puszczać dupą bańki ze spermy. Jeszcze inny znajomy pierdolnął mądrość że jak panna nie daje się na ostro dymać w usta to nie ma w ogóle szans u niego. WTF? Według większości kolesi z którymi gadam, a także jak czytam internet wynika, że panna powinna robić wszystko, dać się dymać w każdy otwór, w tym na ostro w twarz, przyjmować nasienie w każdy otwór i na każdą cześć ciała, no i oczywiście tym nasieniem się bawić, pokazywać je na języku, mlaskać, rozsmarowywać po twarzy, albo puszczać bańki dupą. Noż kurwa. Ok, wiem że są takie panny bezpruderyjne i spoko, ale umówmy się że dla większości dziewczyn nie jest łatwą sprawą finał w ustach a co dopiero przyjmować spust kolesia na twarz i jakieś zabawy typu żucie czy bańki, itd.

Pomijam fakt że każdy koleś się przechwala że ma wielką pałę. Czemu? No bo porno kreuje taki wizerunek chuja. Tylko że są na ten temat badania naukowe i po prostu wiadomo jakie pały mają mężczyźni w Europie, Azji czy Afryce. Ale nie kurwa, akurat wszystkich których znasz to są tymi wyjątkami powyżej średniej. A i jeszcze jak pogadasz to każdy pompuje kobietę minimum pół godziny. Aż mnie śmiech ogarnia. Większość tych kolesi po przebiegnięciu 200 metrów prawie na zawał serca schodzi, ale dają radę pannę dymać pół godziny, pewnie po godzinnej grze wstępnej. A już pomijam fakt że mieszkałem w akademcu, ściany cienkie, często ktoś przyprowadzał pannę, słychać przez te ściany było wszystko (ja przez to w akademcu się czułem nieswojo jeśli chodzi o seks, przejebane to było, wolałem zawsze bardziej prywatnie). Najczęściej jeden z drugim w 2 minuty kończył, ale potem przy piwie: „staaaary jak ją jechałem kurwa aż dym leciał, chyba z godzinę trwało”.

Porno jest fajne, ale niestety jełopy nie rozumieją, że to tylko film i po prostu 90% ludzi tak nie ani nie wygląda, kobiety nie są tak rozciągnięte, kobiety nie zgadzają się zawsze na wszystkie zachcianki faceta, faceci nie mają zawsze 30 cm pał i nie dymają chuj wie jak długo. Wiem że dziwna chujnia, ale sami wiecie że mam kurwa rację. Pozdro chujowicze.

Mieliśmy imprezę zakładową. Było dużo wszelakiego jedzenia. Najadłem się do syta, zapiłem dużą ilością alkoholu. W pewnym momencie poczułem, że pokarmy dążą w górę z powrotem na powietrze. Niezwłocznie udałem się w kierunku toalety, ale niestety nie udało mi się wyjść nawet z głównej sali. Popuściłem płynami ustrojowymi i jak tylko wyszedłem z pomieszczenia i schowałem się za rogiem nastąpił główny ZWROT akcji. Całość chwyciłem w rękę i wrzuciłem za szafę, którą miałem akurat pod ręką. Potem toaleta, doprowadzenie do porządku i całkowite zaprzeczenie wszelkim zarzutom. Wypiwszy kolejne porcje alkoholu urwał się film, budzę się w domu kolejnego dnia. Miałem taką uporczywą myśl, aby iść do pracy porządek za szafą zrobić, ale odpuściłem. Okazało się też, że posiałem gdzieś telefon, więc cały weekend (święto zmarłych) nie miałem pojęcia co tam się stało. W poniedziałek jak gdyby nigdy nic wchodzę do pracy, patrzę za szafę a tam wiadomo, nikt nie sprzątnął. Ogarnąłem wszystko i wchodzę do biura. Kolega mówi, to tam to nic, powiedz lepiej kto na końcu biura nasrał. Usiadłem przy biurku, a kolega mnie woła: chodź zobacz. Poszedłem nie dowierzając o czym on mówi. Na końcu biura jest centrum sieci komputerowej, na podłodze niewyobrażalny zwój kabli sieciowych, a to wszystko obsrane. Na ścianie dwa „cięcia” kupy rzadkiej machnięte z rozmachem. Na oknie ślad po palców wycieranych z fekaliów. Generalnie wszystko w wyschniętej kupie. Pomyślałem sobie: „ale ktoś miał tu rzeźnię”, ponieważ w żaden sposób nie utożsamiałem się z zas(r)tanym widokiem. Wtedy dokonałem makabrycznego odkrycia. Na półce obok na kartonie znalazłem zagubiony telefon. Wszystko stało się jasne, osobą której skutki upadku życiowego oglądałem, byłem ja sam. Posprzątałem. Po kilku dniach analizowania, o co chodziło z tymi śladami palców na oknie poszedłem wyjrzeć przez to okno i oto mym oczom ukazał się widok garści wiadomo czego przyklejonego do pochylenia dachu, po uprzednim czterdziesto centymetrowym poślizgu. Temat ten jeszcze raz wrócił, gdy po trzech tygodniach informatyk włączył komputer tam stojący, rzadko używany i wszyscy poczuliśmy wiadomy zapach w biurze.
Okazało się, że cząstka upadku życiowego jakimś niewyobrażalnym cudem przykleiła się do wylotu z wiatraka chłodzącego ten komputer….