Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Powiem krótko do czego piję. Że baby które mają 130-165cm wzrostu, to ZAWSZE wybierają najwyższych facetów, nie wybierają takich którzy mają po 175-178, tylko tych co mają ponad 185+, czy to nie jest pojebane? Widuję to wszędzie, gdziekolwiek chodzę po przedmieściach czy centrach miast, na chuj taka wielka różnica wzrostu? Niby „Miłość” i „wygląd nie ma znaczenia” czy co? Według mnie to choroba psychiczna lub zboczenie. Te które biorą takich wysokich facetów to mają coś z głową, zboczenie albo coś. Fetysz jakiś w którym ona sobie wyobraża że jest 10latką posuwaną przez ojca/ojczyma/wujka? A ten facet który ma 185-195cm co myśli o takiej drobnej dziewczynie z którą jest, której wzrost wynosi 150cm i niżej? Pewnie wyobraża sobie że posuwa 10latkę „na legalu”, bo ta niska dziewczyna i tak ma z 25lat, do tego maksymalny rozmiar biustu jaki akceptują to miseczka B… To czysta krypto-pedofilia po prostu! Co do argumentów o „bezpieczeństwie” to sobie możecie laski w dupę wsadzić, bo wzrost faceta się nie liczy, ale siła mięśni i odpowiednia masa(nie tucznik). Wtedy macie „bezpieczeństwo” i „wsparcie”. Potem widać same singielki które mają 180+cm, potem nie możesz z taką być bo jest wyższa od ciebie, bo jej to nie będzie pasować, a ona i tak będzie sama, bo nie dość że musi szukać wyższego od siebie faceta, to jeszcze ten wyższy od niej facet musi być odpowiedni, bo wysoki to może być nawet największy debil i ciul z którym życia nie ułoży, się potem okazuje że wzrost to nie wszystko. Oczywiście nie mówię że laska 180+cm ma brać faceta poniżej 170cm, ale taki 178cm akurat pasowałby.. Napisałem tego posta bo po prostu wkurwiają mnie takie widoki i musiałem w końcu to gdzieś powiedzieć.. A wy jak to widzicie?

Nie lubię obchodzić własnych urodzin. Mówię tu o gronie wujek, ciotka, kuzyni itd. Nie wiem czy to moje skrzywienie, czy Wy też tak macie… Śpiewanie sto lat, podczas którego musisz stać jak idiota i suszyć zęby jakby przydarzyła Ci się najlepsza rzecz w życiu – nie potrafię tak. Nie potrafię udawać emocji, nie chcę też nikogo zranić, bo jednak bliscy oczekują jakiejś pozytywnej reakcji nawet na ten „chujowy” prezent. Z tego wynika tylko to, że jestem mega zestresowany całą sytuacją, a dzień po mam wyrzuty do siebie, że zareagowałem nie tak. Czuję się jak Jim Carrey w filmie „Kłamca, kłamca” gdy mówi: I CANT LIEEE! Życzenia to samo, wysłuchujesz litanii z wysilonym uśmiechem wiedząc, że ta osoba parę godzin wcześniej zachodziła w głowę „co ja mam mu kurwa życzyć? Wszystkiego najlepszego? Niee.. to zbyt krótko, jeszcze się obrazi… ja pierdolę nie wiem!” A czemu nie wiesz? Bo może nie wykazujesz zainteresowania? Bo może tak naprawdę masz mnie w dupie, a teraz przychodzisz i zmuszasz mnie do tej patologicznej gierki w szczęśliwą rodzinkę? Jebać ten teatrzyk. Nie mam ochoty na „small talk” o dupie maryny, sto razy bardziej wolałbym gdzieś ruszyć dupę w ten dzień… Zwiedzić coś, pójść na lody, czy nawet głupi spacer byłby lepszy, niż sztuczne słodkie pierdzenie przy serniku. Pewnie wywnioskujecie, że jestem zbyt agresywnie nastawiony, że może jestem spięty i pewnie macie racje, ale nic nie bierze się z przypadku… Dobra kończe, bo nie wiem jak bliżej nakreślić tę sytuację. A no i oczywiście tak wiem – w Afryce dzieci głodują. Chujnia i śrut.

Wkurwiają mnie zmotywowane sportowe świry. Na portalach społecznościowych w tle obowiązkowo cytat z Arnoldem albo inne gówno. Profilowe – klata i biceps, zestaw disco. Rozumiem, jeżeli ktoś jest zawodowym kulturystą szykującym się do wyjścia na deski. Ale przez takich osobników ten piękny sport kojarzony jest z aroganckimi dupkami, narcyzmem i impotencją umysłową. Setki udostępnianego syfu, cytaty jacy to oni nie są wyjątkowi „Ja idę na trening, gdy ty idziesz na piwo…”, „Wolę zakwasy od kaca…”, „Ja pójdę na siłownię, gdy twój chłopak zakłada swoje rurki.”. Warto zauważyć, że ilość tego spierdolenia jest zależna od stażu treningowego. Goście, którzy ćwiczą po kilkanaście lat nie czują potrzeby dzielenia się tym z całym światem i ogłaszania swojej zajebistości. Zapytasz takiego „świra” – dla kogo ćwiczysz? Dla siebie, oczywiście. Błąd. Ćwiczysz dla poklasku i wzbudzania podziwu, bo tak naprawdę masz kompleksy i małą pałkę. Musisz nosić obcisłe koszulki, żeby ludzie widzieli twoje muły i się zachwycali. Musisz wstawiać foty na fejsbuka w lustrze na siłowni z podpisem „DZIŚ NOGI!”, bo inaczej nikt by nie zauważył.
Do tego, gdy chodzą, bujają się jakby nosili dywany pod pachami, najszersze grzbietu wiecznie napięte, bo ma być kurwa widać, kto jest świr! On idzie na trening, gdy ty leżysz na kanapie. Taki jest niesamowity. Na imprezach obowiązkowo alkohol tylko troszkę, bo przecież katabolizm go dopadnie i zabierze mu bicepsy. W kiblu będzie brał BCAA i witaminy, żeby mu zapobiegać. Torciku na urodziny nie tknie, bo go zaleje. I chuja by mnie to obchodziło, gdyby nie to, że to kolejna okazja, żeby powiedzieć wszystkim „PATRZCIE, JA ĆWICZĘ! TAKĄ MAM SILNĄ WOLĘ, ŻE NIE ZJEM DZISIAJ NAWET JEDNEGO CZIPSA!”. Spotykałem nawet gości, którzy kreatynę popijali piwem na imprezach, a na pytania ludzi, co oni odpierdalają odpowiadali „No wiesz, ja ćwiczę na siłowni, to muszę.”.
Oczywiście ten szał i motywacja mijają, gdy trening staje się zwykłą rutyną, jak poranna wizyta w kiblu i nie ma już w tym nic niesamowitego. Ale robicie z siebie pajaców i tworzycie stereotypy tępego osiłka. Ćwiczcie dla siebie, ludzie, bo naprawdę z boku wygląda to kurewsko zabawnie, ale i smutno zarazem.

Do rzeczy – 10 lat temu dołączyła do nas do pracy koleżanka. Nawet nie specjalnie ładna, ani nie specjalnie inteligentnta. Ja, jako żonkoś z wtedy siedmioletnim stażem, wprowadzalem nową koleżankę w arkana pracy (biurowej). Traf chciał, że mimo zupełnego braku potrzeby zakochania się – zauroczyłem się. Beznadziejnie – ja szczęślliwie żonaty, z dwójką dzieci, zauroczyłem się w trzpiotce -singielce, której największą potrzebą życiową było balowanie na disko. W międzyczasie złapała męża, urodziła dziecko. Zaprzyjaźniliśmy się – tzn ona tak to zakwalifikowala. Wie doskonale o moim uczuciu do niej – bo tak, przez 10 lat nie przeszło. Czasami uczucie odpływało falami, ale im bardziej przechodziło, tym większego nawrotu mogłem oczeiwać. Tak, Iwonka (powiedzmy, że tak ma imię) lubi mnie pewnie trochę (taki przydupas podnosi kobiecie ego), ale wykorzystuje mnie bezwstydnie tam, gdzie ma taką możliwość – i w pracy do zrobienia roboty za nią, i po pracy – do pomocy prywatnie. Czuję się perfidnie wykorzystywany, ale trwam tak w zawieszeniu od lat. Nie odejdzie od męża (a tradycyjnie, w takich sytuacjach – nie układa się im, czujecie ironię?). Mam już k..rwa dosyc – jakis sposób, żeby to niepotrzebne uczucie wyplenić? Czekam na hejty.

Jak mnie wkurwiają wiejskie oszołomy, które liznęły trochę grosza i uważają się za Bóg wie kogo… Wynosi się taki jeden miejscowy wsiur do tego stopnia, że udaje, że nie zna ludzi na ulicy, a swoim ziomkom i laskom się chwali, że zarabia 4 tys miesięcznie i że se będzie kupował Audi z 2010 roku, a co mje stać przecie! Kolejny zjebany oszołom kupił se Audi A8 za 30000 zł, bo jak on to stwierdził, chciał się pokazać przed moją rodziną… W ogóle zauważyłem, że do Audi powoli się przesiadają wsiury wszelkiej maści, niedługo ta marka będzie postrzegana tak samo jak BMW przez pryzmat wieśniactwa i nadmuchanych „gangsteruf”. A taka kurwa jedna z drugą się cieszy, gdy ci się powinie noga, powiem krótko chuj w dupe tym wszystkim wieśniakom, nienawidzę cebulowej wsi, same zjeby tu mieszkają i podpierdalacze, nie wiem ile jeszcze będę musiał mieszkać w tym zjebanym miejscu…

Od początku technikum męczę się w jednej klasie z 24 idiotami którzy nie wiedzą po co poszli na taki a nie inny kierunek, nic nie potrafią i nic sobą nie reprezentują. Nic nie byłoby w tym wkurwiającego gdyby nie fakt, że bolą ich moje umiejętności jakie posiadam, co chwilę słyszę docinki jak to nie mam życia tylko grzebię przy jakichś szrotach itp. Zawsze po sprawdzianie czy też kartkówce z której zazwyczaj dostaję pozytywną i wysoką ocenę słyszę kolejnego pseudo pancza czy chuj wie co skierowanego do mnie na temat mojego życia prywatnego i tego jak według nich mam w domu.
Jeden z drugim zobaczy mnie na mieście z dziewczyną to zaczynają się komentarze na jej temat, no kurwa na temat osoby z którą w życiu ani jednego słowa nie zamienili.
Potem dochodzi jeszcze fakt, że nie palę tych ich epapierosów czy w jak to ich języku „nie vapuje” przez co jestem dla nich jeszcze większym dziwadłem niż może się wydawać. Z natury jestem człowiekiem spokojnym, naprawdę ciężko mnie skłonić do bójki czy kłótni i taki też starałem się być przez pierwsze 2 lata jednak takie cyrki to i świętego by ruszyły. Dałem się niestety wyprowadzić z równowagi i odpowiedziałem na zaczepkę pewnego pajaca solidnym strzałem w pysk, skończyło się złamanym nosem a i konfrontacją z rodzicami tego lamusa(nie jest jeszcze pełnoletni) u dyrektorki, i w sumie dobrze bo do tego czasu omijają mnie szerokim łukiem i mam na razie spokój, czasem tylko słyszę od tego hipokryty co dostał po ryju, że jestem konfidentem (najwidoczniej nie pamięta kto biegł z zapuchniętą mordą do wychowawcy). Najbardziej wkurwia mnie ta hipokryzja oraz sam fakt wpychania się buciorami do czyjegoś życia, no kurwa skąd jeden z drugim może wiedzieć co ja robię poza szkołą a przede wszystkim co do chuja wafla ich to obchodzi? Ciężko jest zrozumieć, że ktoś może się czymś interesować przez co ma takie a nie inne stopnie w szkole?
Chyba o to chodzi żeby wybrać taki zawód jaki wiąże się z twoimi zainteresowaniami. Najgorsze jest to, że nie ma jak przenieść się do innej szkoły czy klasy bo jako jedyna o takim kierunku jaki mnie interesuje w całej szkole a nie kroi mi się dojeżdżać 90km do najbliższej szkoły oferującej ten sam kierunek. Ehh, chujnia i śrut…

Mam serdecznie dość ekstremistycznych zjebów z lewej i prawej strony. I jedni, i drudzy jawią mi się, jako banda oszołomów oderwanych od rzeczywistości. Najgorsze jest to, że zarówno jedni, jak i drudzy są święcie przekonani o nieomylności swoich ideologii i na siłę próbują wszystkim innym wciskać radość do gardła. Nie chcę waszego raju. Idźcie w dupu i dajcie ludziom normalnie żyć.

Klasyka gatunku, czyli wkurwiający sąsiad. A właściwie sąsiadka, tudzież można nawet powiedzieć sąsiedzi. Nie jestem jakimś nadwrażliwcem, od urodzenia mieszkam w kamienicach i blokach, także wiem że sąsiadów zawsze trochę słychać, czasem trafi się nawet głośniejsza impreza, czasem ktoś chwilę głośniej muzę puści. Takie wątpliwe uroki jak się nie ma domku jednorodzinnego. Ale tu gdzie teraz mieszkam jest jawne przegięcie i to ze strony starszej kobiety, gdzieś przed siedemdziesiątką.

Zacznijmy od tego że babsko się namiętnie w samotności upierdala alkoholem. Nieraz mija się ją na klatce to zapach wódy, a jak się odezwie to gorzelnia. Nie zawsze ale często. I tak to czasem po najebanemu sobie zapoda w nocy telewizor na pełny regulator i ogląda do nocy gdzie u mnie to słychać jakby było za drzwiami. Zdarza się jej zasnąć i tak mi napierdala tv wówczas do rana. Byłem niejednokrotnie w nocy prosić o ciszę, napierdalałem w drzwi z pięści bo pijanego obudzić ciężko. Albo nie otwierała w ogóle, albo otworzyła i coś tam wymamrotała że ściszy po czym w ogóle nie ściszała. A potem oczywiście obrażona chodzi tydzień, że śmiałem przyjść w nocy.

Po drugie rozmowy przez telefon z synusiem, czterdziestokilkuletnim maminsynkiem który gdzieś tam mieszka i przyjeżdża raz na czas. Idealna dla niej pora to na przykład zacząć rozmowę o 24:00, albo o 6:00 rano. Ale nie, to nie jest zwykła rozmowa, to jest darcie ryja na maxa w ten telefon, wyzwiska, lecą kurwy, chuje, wypierdale, pojeby itd. I nie, nie trwa to 15-20 minut. Godzina to minimalny (!) czas rozmowy, a bywa że tak drze do niego mordę na przykład 3 godziny. Serio! Zacznie o 23:00 i kończą o 2 w nocy! I tak średnio ze 3 razy na tydzień, bywa częściej. Też nie raz schodzę i proszę o ciszę, to do mnie z ryjem wyskakuje że nie będę jej zabraniał przez telefon rozmawiać. Zastukałem raz w rurę od kaloryfera bo mi się nie chciało łazić do niej, to jak jebła w ten kaloryfer to myślałem że rura odpadnie. No pojebana. Już pomijam fakt że słucham o problemach jakiegoś niedojeba co też jest pijakiem, głównie obgadują jego konkubinę, a stara prukwa ciągle tylko mu gada że jest pojebany, że jest pijakiem (przyganiał kocioł…), że powinien do niej wrócić zamieszkać, i go od chuji wyzywa tak jak i jego tą laskę. Co mnie obchodzą te ich patologiczne problemy nie mam ochoty tego słuchać, ale muszę.

No i oczywiście danie główne to jak synalek przyjedzie na kilka dni, co zdarza się tak raz na miesiąc. No wtedy to jest już hardcore. Chodzą oboje najebani przez kilka dni, ciągle się wyzywają i drą, trzaskają wszystkim, muza i tv kurwa buczy non stop. A synalek już kilka razy był u mnie wyjaśniać sprawy, że mu matkę gnębię, że najgorszy cham jestem. Oj ostre to rozmowy były, choć zawsze staram się minimum klasy zachować. Patologia level hard.

I co tu zrobić z takimi patusami? Inni sąsiedzi mówią że nie chcą mieć z nimi nic do czynienia (boją się chyba). Policja na nich wrażenia nie robi najmniejszego. Masakra. Poza tym raz wezwałem policję bo u prukwy buczał telewizor + darła się w ten telefon, była 3 w nocy. I potem widziałem drwiące uśmieszki funkcjonariuszy, że do starej baby ich wzywam, wkurwiło mnie to. Co mam na drogę sądową wkroczyć? Cholera ja chcę tylko spokojnie żyć, wyspać się do pracy, i w spokoju odpocząć po pracy.

No nic, dzięki że mogłem z siebie wyrzucić tą chujnię, które mi zatruwa życie i nie pozwala się mi i mojej rodzinie wyluzować. A jako że a na razie nie mam opcji się wyprowadzić, to muszę cierpieć. Ale plan jest spierdalać, bo niestety w Polsce państwo nie chroni normalnych obywateli i taka patologia robi co chce. Pozdrawiam będących w podobnym, chujowym położeniu.

Swego czasu pracowałem w restauracji szybkiej obsługi McDonald… No i powodziło mi się tam- byłem przykładnym pracownikiem, świeżo po awansie z nie najgorszą pensją. Po pracy poświęcałem się różnym hobby a jeśli chodzi o życie towarzyskie to byłem trochę aspołeczny. Ograniczone to było aby do kontaktów w pracy i szkole do której uczęszczałem jeszcze wtedy. Byłem sześć miesięcy od zakończonego półrocznego związku, który zakończony był dosyć chłodnie. Wiem, że to trochę przydługi wstęp ale już przechodzę do rzeczy. W trakcie wakacji nasza firma zatrudnia pracowników sezonowych. Doszło ich dosyć sporo, wśród nich pewna dziewczyna. Pierwsze moje wrażenie na jej temat nie było olśniewające, oceniłem ją dość powierzchownie i z dystansem. W każdym razie nie była to miłość od pierwszego wejrzenia. Na początku traktowałem ją jak wszystkich innych pracowników czyli dość uprzejmie. Wiem, że zdarzyło mi się ją odprowadzić kawałek do domu i podczas spaceru zwierzyłem się ze swojego życia. Coś mnie tchnęło i musiałem wydusić co we mnie siedziało… A trochę tego było. Nigdy nie byłem aniołem a życie moje nie było usłane różami ale znalazła się słuchaczka, która z cierpliwością tego wysłuchała. Nadeszły w końcu moje urodziny, kończyłem wtedy nocną zmianę i przyszła mi do głowy pewna myśl. Mianowicie chciałem zorganizować imprezę w moim mieszkaniu, które było dość duże. Więc przeszedłem się po restauracji i pozapraszałem kolegów i koleżanki z pracy. Było ich z pięciu w tym ta dziewczyna. Przyszła z prezentem, którego się nie spodziewałem bo oznajmiłem, że chcę ponieść pełne koszty mojego przyjęcia. Wtedy zaczęliśmy rozmawiać i była to dość przyjemna rozmowa. Fiask w tym, że była już w związku. Z początku nie miałem zamiaru się w nic angażować. Zaczęła do mnie pisać, z początku były to dość „luźne” wiadomości. Moje odpowiedzi były albo pocieszające albo nasiąknięte ironią, ponieważ jestem dość sarkastycznym człowiekiem. Przyznać jednak trzeba, że nie minął miesiąc a już się kochaliśmy, teraz wiem, że było to zauroczenie aczkolwiek silne. Pragnąłem jej, później zrozumiałem, że szukałem pocieszenie po starej miłości. Czułem, że czyniłem źle, kilka razy próbowałem się z tego wycofać jednakże moja ukochana zapewniła mnie, że już nie jest w stanie być ze swoim chłopkiem i mam dać jej aby czas. W końcu z nim zerwała i zostaliśmy parą na kilka dni. Podczas „randki”, jeśli można to tak nazwać, jej rodzice, których nie widziałem wcześniej na oczy, kazali się zjawić jak najszybciej w domu. Muszę zaznaczyć, że działo się to na koniec wakacji. To było nasze ostatnie ciepłe spotkanie. Okazało się, że jej były chłopak- którego traktuje obiektywnie- pojechał do jej rodziców, którzy pałali do niego sympatią oraz naopowiadał im i jej takich głupot o mojej przeszłości, że nóż się w kieszeni otwiera. Plotki, które pozbierał były poprzekręcane lub z ręki osób, które nie do końca mi dobrze życzyli. Więc ani zaprzeczyć ani potwierdzić – Chujnia. Po paru dniach napisała jak to jej chłopak przeszedł cudowną metamorfozą i to co napiszę dalej stawia mnie w świetle kompletnego debila. Treść wiadomości dotyczyła tego, że daje mu „drugą szansę”. Kierowałem się głupi uczuciami a nie rozumem jak wcześniej. Pomyślałem, że to ona powinna prosić się o drugą szansę i błagać o wybaczenie. Zachowałem się jak kretyn. Z czasem zerwali ze sobą i znowu pisaliśmy ze sobą- deklarując oczywiście przyjaźń i wsparcie. Poznałem inną dziewczynę w tym czasie i podobaliśmy się w sobie nawzajem, jestem z nią do dziś. Miałem „przyjaciółkę” Potem los sprawił, że trafiłem oczywiście do aresztu, kiedy po dwóch tygodniach zostałem oczyszczony z zarzutu w pierwszej kolejności napisałem do niej. Chciałem przeprosić i szukałem wsparcia. Ona ku memu zdziwieniu oznajmiła, że chce urwać ze mną kontakt bo jej lepiej z tym, argumentowała stanowisko dość cynicznie. Więc proście pomóżcie, próby kontaktu nic nie dają, olewa mnie na całego… Nic od nie niej oczekuje ale można zakończyć znajomość w inny sposób. Myślę i jestem pewien, że ją skrzywdziłem i trudno jest mi naprawić błąd jeśli ona mnie odpycha.

Macie fobię na temat broni. Uważacie, że jej posiadanie jest złe w swojej istocie. Tak wychowała Was władza, żebyście jej nie mogli obalić. Najpierw zaborcy, potem komuna, a w końcu III RP. Więc demonizujecie teraz. Polska mimo swojej tragicznej historii jest całkowicie rozbrojona. Nasza armia to jakiś kabaret albo wodewil, przestępcy mają większe prawa niż ofiary. Chory kraj. Proponuję zabrać samochody, noże i widelce, gdyż są to przedmioty potencjalnie niebezpieczne. Warto tęż zabronić korzystania z elektryczności i wchodzenia do wody, gdyż grozi to śmiercią. A można jeszcze zakazać picia wódki, gdyż wzmacnia agresję. Oszczędźcie sobie komentarzy i życie szczęśliwi.