Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Pierdolony PiS podniesie podatek dochodowy polskim firmom. Był (jeszcze jest) liniowy 19%, będzie nowy, którego stawka w zależności od dochodu będzie wynosić od 19,5 do 40%. Czterdziestu!!! Kurwa jego mać.

Oczywiście masa firm zbankrutuje (zwłaszcza tych, którzy maja jednoosobową firmę, bo inaczej nie mieliby pracy), zwiększy się bezrobocie, masa firm wyniesie się za granicę i przestanie płacić podatki w Polsce w ogóle. I co. I chuj. Jakiś pierdolony wazeliniarz powiedział, że: „Nie ma powodu, by prezes spółki zarabiający milion rocznie płacił 19 proc., a ktoś zarabiający wielokrotnie mniej 60 proc.” I chuj. Bo oczywiście do nie dotarło, że: 1. taki prezes zarabiający bańkę, JUŻ płaci więcej niż ktoś o groszowych zarobkach i to od niego zależy czy interes w ogóle będzie się kręcił i 2. że można by obniżyć podatek „szarakom” i wszyscy byliby zadowoleni. Ale nie, kurwa… Bo oni mają cebulacką patologię, której obiecali jakieś zasrane 500+ i komuś trzeba zabrać, by pizda z Żoliborza mogła patologii dać ochłap za stołek pod dupą. A że wszyscy za to bekniemy powtórką z biedy PRL-u, to chuj.

Tak, wiem, że bluzgam. I wali mnie to (chociaż tu można…). Bo już kurwicy dostaję od patrzenia na to wszystko. A najbardziej mnie wkurwia to, że ta pierdolona, tępa, patologia ma prawo głosu, przez co kupi każdą ciemnotę i zagłosuje.

I chuj. Chciałem płacić podatki w Polsce (tak, jestem głupi-naiwny, bo uważam, że powinno się dbać o miejsce w którym się żyje, wszystkim wtedy wychodzi na zdrowie). Nie będę. Będę płacił w Czechach, albo w Emiratach Arabskich, kurwa. Bo prędzej mnie szlag jasny trafi i wypierdolę firmę, fizycznie, w powietrze, niż zapłacę 30-40% podatku.

Mamy wspólny korytarz w biurze z inną firmą. I niezmiernie wkurwia mnie jak te baby napierdalają obcasami o posadzkę. Idzie jedna po kawusię, napierdala, wraca, za chwilę wychodzi druga do toalety, napierdala i tak cały dzień. No na chuj im te obcasy w biurze? Przecież tylko siedzą za biurkiem, nikt ich tu nie ogląda, żadnych klientów nie obsługują. Do pracy się przychodzi pracować, a one napierdalają obcasami i przeszkadzają. Żeby nie było, też jestem kobietą i też lubię się ładnie ubrać, ale nie zakładam do pracy obcasów ani jakichś wiszących, dzwoniących kolczyków czy bransoletek, bo po co?

Moją chujnią jest natomiast to, że za każdym razem gdy coś jem obojętnie co i gdzie, zawsze w moim żarciu znajduje jebanego włosa. Ten włos prześladuje mnie od dziecka. Nawet gdybym jadł coś w najbardziej luksusowej restauracji, gdzie każdy z kucharzy byłby po chemioterapii i tak zapewne znalazłbym w niej włosa. Życie jest takie ciężkie…

Wkurwiają mnie priorytety w polskich serwisach informacyjnych. Jedna z najważnieszych wiadomości dnia – Milik rozjebał sobie nogę. Jeszcze niedawno – Kim Kardashian została okradziona; rozwód Angeliny Joeli itp. itd. Kogo to kurwa obchodzi?! Ja wiem od dawna, że poziom polskiej telewizji już osiągnął dno, ale jak włączam pierdolony serwis informacyjny, to nie oczekuję plotek i nowinek rodem z pudelka. Do chuja pana, serwisy sportowe są po to, żeby tam mówić o nodze Milika, gazetki i portale dla ułomów są po to, żeby tam pierdolić o tym, że ktoś okradł tłustą dupę Kim Kardashian. A tym czasem, informacje o ważnych wydarzeniach międzynarodowych, osiągnięciach naukowych, również wśród Polaków, katastrofach, wypadkach lecą na tym skurwiałym pasku, albo poświęca się im kilka sekund. Może niepotrzebnie spinam dupę, bo mogę używać internetu, ale w internecie też to tak wygląda, nie ma kurwa żadnej różnicy… A i jeszcze jedno, w jakiejś małej miejscowości pod Częstochową ktoś zgwałcił i zamordował kobietę, ale według Faktów, od brutalnego morderstwa niewinnego człowieka ważniejsze jest to, że suczka zabitej kobiety ma szczeniaki i nie ma się nimi kto opiekować… o kurwa.

Cześć. Krótko o tym, gdzie pracuję. Jestem sekretarką w urzędzie miasta. Departament Organizacyjny. Roboty jest w chuj bo oprócz swojego dyrektora muszę wykonywać robotę rownież dla innych departamentów, oczywiście nie cała bo maja tam swoje sekretariaty, no ale jak coś to ludzie często walą do organizacyjnego, do tego obsługa klientów zewnetrznych i milion telefonów. Do tego jedna laska jest na zwolnieniu wiec przejęłam też od niej budżet. W piątek miałam tyle roboty, że zapomniałam przedstawić mojemu dyrektorowi tzw. Operatywkę, czyli pytania i wnioski od dyrektorów dla prezydenta, ktoŕy je poźniej zadaje marszałkowi i wojewodzie kiedy jedzie do nich raz w miesiacu. Mam to zawsze wpisane w kalendarz ale byłam tak zarobiona, że ciągle odkładałam to na „zrobię to za 10 minut”. Ostatecznie przypomniało mi sie o tym w piątek w domu. Jprd operatywka nie poszła do predzia co oznacza że nie pojechal do marszałka. Miał jechać dziś (poniedziałek rano). Teraz ja polecę na dywanik do dyrektora a dyrektor poleci na dywanik do starego. Kurwa boje się…

Hej, czytając chujnie o „podcinaniu skrzydeł” zauważyłem, że mam tak samo, całe swoje życie. Od najmłodszych lat wciskano we mnie poczucie wstydu – robili to rodzice, nieświadomie. Zawsze, kiedy coś poszło nie tak kiwali głowami, padały zdania typu „może powinieneś skończyć, najesz się wstydu”. Świetne rady, teraz nie mam nawet odwagi robić to co lubię. Od 6 lat trenuję Judo, pech chciał, że przegrałem ostatnio kilka walk na zawodach pod rząd. Reakcja? Rodzina – tyle lat na marne, może wybiło Ci z głowy, znajomi – hehe, nie udało mu się. Najgorszy jest fakt, że doskonale znam te wszystkie puste frazesy – „po 80siątce będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś”, „to twoje życie, twoje błędy”, „nie bój się próbować”. Ale WSTYDZĘ – tak, to kluczowe słowo – przed własną rodziną. Zawody Judo odpuściłem, blokada mózgu, ubieram się zawsze tak samo, bo boję się zmian, bycia wyśmianym (choć wmawiam sobie, że nie zależy mi na zdaniu innych). O to jak zrobić krzywdę dziecku. Zazdroszczę tym, których rodzice mieli ambicje, wiedzieli jak smakuje przegrana i popychają do działania.

Co mnie wkurwia? Tapeciary. Kobiety ciągle narzekają, że są traktowane przedmiotowo, że faceci patrzą tylko na urodę, że do brzydkiej nie podejdą i mają ją gdzieś, a co robią? Rywalizują ze sobą, która lepiej wygląda. Wygląda, czaicie? Nie która jest mądrzejsza, która ma większą wiedzę o świecie, albo która ma lepszy dowcip. Sama jestem kobietą, mam 23 lata i generalnie (nieskromnie mówiąc) jestem ładna, ale nie piękna (ot, trochę powyżej przeciętnej). Nie maluję się na uczelnię prawie wcale, jak idę na miasto też nie. Mój dzienny makijaż ogranicza się do pomadki ochronnej, a i tak wyglądam spoko, BO KURWA JESTEM MŁODA, A MŁODOŚĆ SIĘ SAMA OBRONI! Nie ogarniam tych wszystkich tępych dzid, które dzień w dzień spędzają przed lustrem 1-2h. Nie szkoda Wam kurwa czasu? Nie wstyd Wam zmyć tego wszystkiego i pokazać się bez mejkapu waszemu facetowi? Mój kierunek wymagał zajęć na basenie przez jeden semestr. Dziewczyny, które uznawane były za ładne (tapeciary) pokazały swoje piękne, naturalne twarze. I co? Szok… Połowy byście nie poznali. Nagle pokazały się piegi, oczu prawie nie widać, brwi nie istnieją, twarz czerwona. I teraz mam pytanie: po kiego chuja Wy się tak ciągle malujecie? Oszukujecie siebie i innych. Na mojej uczelni jestem jakimś chodzącym dziwadłem, bo się nie maluję, a mimo to jestem ładna i zadbana, bo stawiam na pielęgnację, a nie tapetę. W chuj dziwnie się czuję słysząc ”jesteś taka ładna, czemu się nie malujesz?” albo ”widzicie, kaśka się nie maluje, a jakiego przystojnego faceta ma”. Jakby tona tapety miała w ogóle o czymś decydować czy przesądzać. Nigdy tego nie ogarnę.

I znów mamy sezon na katary, kichawki, grypy i inne cholerstwa. Nieraz muszę korzystać z komunikacji miejskiej i wkurzają mnie ludzie, którzy mają gdzieś kichając czy kogoś oplują. To tak trudno mieć w kieszeni chusteczkę i w nią kichać czy kasłać? Chodzi oczywiście o wirusy czy bakterie, ale też to takie obrzydliwe raczej być przez kogoś oplutym. I jeszcze ci co grzebią w kajzerkach czy innym nieopakowanym pieczywie. Kiedyś nie wytrzymałam zwróciłam uwagę babie co przebierała w bułkach. Spojrzała na mnie z oburzeniem i zakomunikowała, że jest lekarzem. Wymiękłam. No i jeszcze ci co oblizują palce, kiedy przewracają kartki. Zepsuła mi się drukarka i znajomy wydrukował potrzebny mi tekst. Kurczę, nie dość, że miałam u niego dług to jeszcze wydruk ze śladem oblizanego palucha na każdej kartce. A w cukierni podziękowałam za jagodzianki, kiedy chciała zapakować je w papier, w który wytarła ślinę z palucha. Brr. Fuj.

Wkurwiają mnie podstarzali tatusiowie, którzy na każdej imprezie chcą tańczyć z moją kobietą, ale są tak obłudni, że proszą ją do tańca tylko jak mnie nie ma, no wiecie, czasem trzeba wyjść za potrzeba itp. Przed imprezą wszyscy ładnie ze sobą się witają, dzień dobry, buongiorno czy hello, a jak mnie nie ma to kombinują, bo ich tego komuna nauczyła i niech nie pierdolą , że młode pokolenie jest zdemoralizowane itp., bo oni zasłaniając się wyreżyserowaną, nie mającą nic wspólnego ze szczerością tzw. kulturą osobistą ronią gorsze rzeczy. Jeden taki był tak bezczelny, że przypisał sobie to, co udało nam się dla mojej kobiety zrobić. Jest osobą schorowaną i razem załatwiliśmy jej operację, dzięki której w bardzo dużym stopniu odzyskała słuch, ale oczywiście znalazł ON i wszystko przypisał sobie a ja naszych osiągnięć będę bronił przed takimi jak niepodległości, więc dostał ode mnie taką nauczkę, że mam nadzieję, długo ją zapamięta, bo mnie wkurwia spijanie śmietanki z powodu czyjegoś wysiłku.

Nie bez powodu zaczynam ten wpis cytatem człowieka, który stworzył chujnię w wersji wideo- moje życie to jest dramat, jakieś kurwa nieporozumienie, ale po kolei.

Ojciec nie żyje od kilku lat. Zresztą co mam o nim dużo opowiedzieć- pił, z tego co mi wiadomo z tego powodu, że matka go zdradziła i dzięki temu moja najmłodsza siostra nie jest jego, a mimo tego później, po rozwodzie płacił alimenty. Nie mam bólu do niego o to, że pił, a o to, że nie postawił się pierdolniętej matce, nie zabrał nas z tej patologii, którą ona tworzyła i tworzy.

Matka- wyjebała mnie z domu. Minęło sporo czasu od rozwodu i śmierci ojca, kończyłem powoli technikum, pracowałem w serwisie komputerów (o tym później), i poznałem taką pomyłkę genetyczną czyli obecnie moją byłą, ale o niej też za chwilę.
Matka lubiła sobie w czajnik dać, lodówka często pusta stała, bo „ona z moimi siostrami mają jedzenie na stołówce”. W końcu uznałem, że trzeba coś z tym zrobić- zabrałem rentę po ojcu, w końcu ta renta MI SIĘ NALEŻY (nie lubię tak pisać, ale te pieniądze są po moim ojcu). Co od „matki” usłyszałem? „Zabieraj pieniądze i wypierdalaj” czego oczywiście bezczelnie się wyrzeka i twierdzi, że ja ją „od kurew wyzywałem”- taaa, bo zapytałem, czy to prawda, że najmłodsza siostra nie jest mojego ojca. Ja umiem to zacytować tak samo jak „będą pieniążki, będziemy rozmawiać”.

Nie odzywamy się do siebie od kilku lat, nie potrzebuję kontaktu z toksyczną osobą.

Była- w kilku słowach, które jednocześnie opisują moją „matkę”- choleryczka, toksyczna kobieta pragnąca kontroli nad drugą osobą. Ty nie masz mieć żadnych koleżanek, kontaktów z byłymi, ale ona może, bo „ja to ja”.
Koniec końców okazało się, że nigdy mnie nie kochała, a że byliśmy wtedy trochę od mojego miejsca zamieszkania, na drugi dzień wjebałem się w pociąg i wyjechałem stamtąd.
Oczywiście gdy miała zachcianki, ja głupi je spełniałem co dziś odbija się komornikiem na głowie, na szczęście do stycznia.
Jeszcze te jazdy przy rozstaniu, bo „nie będziesz mi mówił kiedy odbiorę swoje rzeczy”- konsultacja na forum prawnym i dostała wezwanie.
Nie życzę nikomu trafienia na taką toksyczną babę, która tak owinie Ciebie wokół palca, że nie będziesz wiedział kim jesteś.

I już w zasadzie od 3 lat sam, zdarzały się jakieś tam spotkania, ale nie wychodziło to zupełnie, bo „odległość, matury, wpływ zorzy polarnej na rozród pingwinów”.

Ja – dłużnik z komornikiem na głowie (choć po rozstaniu było gorzej- 15k długów, dziś już raptem 4k),na szczęście pracę mam jako tako płatną (2,3k) więc pójdzie sprawnie.
Uznawany przez otoczenie jako „wielki specjalista od komputerów”- CO KURWA?!
Za każdym razem jak któryś z moich „znajomych” mówi komuś „to jest znawca komputerów” to mnie chuj strzela. Już widzę jak we mnie ludzie postrzegają ofiarę losu, a dziewczyny nawet patrzeć się nie chcą, bo to „pewnie aspołeczny nerd”- ja bym chciał byś społeczny, ale kurwa- nie umożliwia mi to.
Tym bardziej chuj mnie strzela, gdyż z grupą innych znajomych z pewnego forum, którzy nie wiedzą o tym, że „coś tam naprawiam” to perfekcyjnie się dogaduję, pytają mnie kiedy na następny event z nimi pojadę (jeden przez komornika musze odpuścić, ale w lutym jedziemy na inny event). Szkoda, że to nie są ludzie, którzy są dostępni na codzień.

O właśnie- moi „znajomi” z bliskiego otoczenia- skupię się na jednym z nich, bo drugi jest w miarę ogarnięty. Niestety zna moją sytuację i pierdoli na jej temat dużej ilości osób, za każdym razem kiedy jakoś zaczynam rozmawiać np z jakąś koleżanką w jego obecności. Już się zaczyna „a wiesz, że go matka wyjebała z domu” (żebym ci ja nie wyjebał w mordę). Koleżanka robi minę „z kim ja kurwa się zadaję” i kombo czyli „on się zna na komputerach”- jak taka dziewczyna ma się na mnie spojrzeć?! TO SĄ PRYWATNE SPRAWY, A NIE TAKIE KTÓRE MOŻNA WYWLEKAĆ KAŻDEMU!!
I od tamtego momentu jak się da to mało co mówię już co się w moim życiu dzieję, bo wiem czym to się skończy.

Podsumowując: wkurwia mnie pojebana sytuacja rodzinna (chociaż rodzina od strony ojca jest jeszcze do pogadania), pojebana sytuacja finansowa, równie pojebana sytuacja społeczna oraz to, że jak przychodzi co do czego zostaję sam i nie mam za bardzo komu powiedzieć co mnie wkurwia.