Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Moją chujnią jest była mojego faceta, z którą ma małą córkę. Na wstępie powiem tylko, że jestem dużo młodsza od Niej, studiuję, Ona natomiast ma już 3-jkę z przodu i bagaż doświadczeń na swoich barkach. Ale… Do czego zmierzam. Minęło już trochę czasu odkąd byłam z moim partnerem. Wiadomo, że miałam też siłą rzeczy kontakt z Jego dzieckiem. W pewnym momencie przyszła refleksja- Może wypadałoby nawiązać jakieś koleżeńskie relacje z tą kobietą, żeby wszystko to miało ręce i nogi. Przede mną urodziny małej, Komunia, kiedyś na pewno będzie dochodzić do wspólnych spotkań. Nie jestem też typem zazdrosnej dzikuski, która na myśl o byłej swojego faceta dostaje kociokwiku i zachowuje się jak niespełna rozumu zasmarkana nastolatka. Wyciągnęłam do Niej rękę, zaproponowałam, że mogę zabierać czasem małą na spacery, plac zabaw. Poznałyśmy się, wszystko było ok. Ale z czasem… Zaczęła mnie perfidnie wykorzystywać. Podczas gdy zajmowałam się córką, Ona latała do kolegów i koleżanek i z Nimi popijała. Kiedy mała zapytała mamy, czy nie poszłaby z Nią na plażę, rowery, zakupy. Idź z Ciocią. Ciocia Cię zabierze. A Ona sru, impreza. Dobra. Jestem życzliwą osobą. Nadszedł tydzień, w którym nie miał się kto zająć małą, z powodu nadgodzin w pracy. Zadeklarowałam się. Dostałam klucze do domu. Cwaniara tak obrosła w piórka, że nawet nie raczyła kupić dziecku czegoś na śniadanie i obiad. Ja musiałam o to wszystko zadbać. Jeszcze zostawiła mi listę zakupów, za które rzekomo miała mi oddać. Ta… Pranie do rozwieszenia! Śmieci do wyrzucenia. I jeszcze najlepiej, dziecko na baseny zabierać, do figloraju, do kina. Przygryzłam wargi, przełknęłam to. Jaką to wspaniałą stałam się dla Niej przyjaciółką! Najlepszą! Zwierzyła mi się chyba ze wszystkich swoich sekretów. Powiedziała, że szczerze życzy mi szczęścia z Jej byłym partnerem, że jestem dobrą dziewczyną. Że Ona już zapomniała o przeszłości, nie ma mi niczego za złe. Jest teraz zakochana w kimś innym. Ile komplementów usłyszałam! Parę dni później, koło godziny 23. Dzwoni telefon. Ona. Odbieram. Pada pytanie, czy nie byłabym w stanie pożyczyć Jej pieniędzy. Bo chce coś tam kupić, a wypłata dopiero za kilka dni. No dobrze. Jestem w stanie. Pożyczyłam. Wszystko przepieprzyła na alkohol i papierosy dla siebie i swojej kuzynki. Ale żeby jedzenie dziecku kupić to już nie miał kto. Pieniędzy nie dostałam do dzisiaj. Czas na finał tej historii. Pewnej nocy zadzwoniła pijana w 3 dupy do swojego byłego, czyli mojego obecnego partnera i objechała mnie od A do Z jaka to ja jestem popierdolona, z kim się związał, jak można być z kimś takim. Wybebłała, że Go kocha i nigdy o Nim nie zapomni i powinien mnie zostawić, bo nie jestem dla Niego odpowiednią partnerką! No czaicie?! Czaicie jak można być taką jebaną, fałszywą gnidą?! To ja z dobrym sercem i intencjami, starałam się Jej pomóc, pomimo, że według stereotypowego myślenia nawet nie powinnyśmy za sobą przepadać. To jeszcze później obgadała mnie na osiedlu. Rozsiała jakieś z palca wyssane ploty. I do dziś jestem Jej wrogiem numer jeden. Zero kontaktu, nawet zwykłego cześć. Kobieta ma 37 lat. Trzydzieści kurwa siedem lat. Jest matką. Chyba obowiązują w tym wieku jakieś zasady, człowiek posiada jakąś moralność? W każdym bądź razie ja już zwątpiłam w ludzi. Dasz palec, chcą rękę uciąć a później i tak kopną Cię w dupę. Jak żyć?! Słowem zakończenia… Droga Kamilo… Pozdrawiam Cię środkowym palcem, Ty jebana, pazerna na pieniądze gnido! Jebał Cię pies!

Na mój telefon dzwonią różni ludzie – ankieta, sprzedawcy, „maklerzy”. Jest to strasznie uciążliwe, ale myślałem, że nie może być gorzej. Oczywiście myliłem się – wśród powyższych pojawiła się nowa moda – odberam telefon, a tu… Muzyczka. Czasem kilka sekund, ale zwykle ok. minuty! Co gorsza – działa to jak hipnoza, jestem zbyt ciekaw w jakiej kolejnej firmie/branży wprowadzono to jakże zajebiste rozwiązanie. Jak już przesłucham całą nutkę, to zgłasza się standardowo gość po drugiej stronie, więc oczywiście nie żałuję sobie i trochę wrzucam jego firmie (nie jemu, on tylko robi swoją robotę) i mówię, że nawet jeśli oferowaliby złote góry bez haczyków, to NIEBRAŁBYM ™.

Jeszcze kilka lat temu byłem wspaniałym chłopcem. Masa celów, ogromne ambicje, życie prowadziłem takie, jakie chciałem prowadzić w tamtym momencie. Masa znajomych, dużo zabawy, dużo kobiet – i tych do towarzystwa i tych do łóżka. Czułem się wtedy naprawdę dobrze ze sobą i w jakimś stopniu spełniony, chociaż na karku byłem ledwie 20-21 lat. Potem sukcesywnie wszystko przestało sprawiać mi radość i utknąłem w tym miejscu, w którym jestem obecnie. Chociaż mam wrażenie, że ten syf cały czas się pogłębia, bo lat przybywa, czasu ubywa, a niczego wielkiego na swoim koncie nie mam, zabezpieczony też nie jestem. Właściwie każdy dzień jest powielony – praca, czasami trochę potrenuję, się spotkam z kumpel, z jakąś dupą. Chociaż od jakiegoś czasu spotykam się tylko z jedną, obiecałem jej, że nie będę latał za innymi spódniczkami przez ten czas – ciężko wytrzymać, bo mefistofeles kusi. Cały czas chciałbym rżnąć inne, zdobywać kolejne. A moje konto jest już wystarczająco bogate i ma wyrobioną normę za kilkunastu chłopa, zakładając średnią krajową. Są takie wieczory jak ten, że zrobiłbym cokolwiek, żeby tylko nie myśleć o swoim położeniu. Ale wiem, że to nie ma sensu, bo życie komunikuje mi, że trzeba kurwa coś zmienić. Problem w tym, że nie wiem co i jak. Bo nic nie podpala mojego serca, na żadną myśl nie czuję podniecenia. Nie wiem już co chcę w życiu robić, czy chcę cokolwiek osiągać. Byłem raz u psychiatry, dała jakieś leki, ale koniec końców nie wykupiłem, bo skutki uboczne nie były tego warte, a poza tym stwierdziła, że na problemy egzystencjalne leki nie pomogą, ale warto spróbować psychoterapii. – Myślicie, że ma to sens? Był ktoś z Was w podobnym miejscu? Jak sobie z tym poradziliście? Ja już jestem zmęczony tą całą sytuację, ale za nic w świecie nie potrafię zaakceptować wizji tego, że mam przestać i zacząć żyć jak Kowalski – taśma produkcyjna, wakacje raz w roku z Karyną nad polskim morzem i weekendowe najebki. – Mnie to po prostu nie bawi, takie prozaiczne życie. Cierpię w chuj, moja dusza cierpi, moja głowa cierpi.

Męczy mnie kaszel i katar już drugi tydzień, byłem w przychodni raz – dostałem zwolnienie lekarskie, leki przeciw-objawowe. Powinienem dostać antybiotyk ale dobra, zniosłem to, jeżeli lekarka nie widzi powodu to musi być coś jednak na rzeczy. Dupa. Po chuj mi był to zwolnienie i te leki jak drugi raz musiałem zapierdzielać do lekarza (tym razem innej spróchniałej lekarki która mnie obsłużyła). Objawy mnie męczyły i męczą dalej, gardło mnie boli, wieczorem bywa że od kaszlu albo mówienia się duszę. Za drugim razem dostałem ten zasrany antybiotyk i tym razem bez zwolnienia (robię na zleceniówce to jednak sobie odpuszczę wolne i trochę pozapierdzielam). I co?! Jajco. Antybiotyk brany przez trzy dni nie zadziałał, co prawda przyniósł efekty ale były nimi tylko skutki uboczne na ulotce: nudności, wymioty, biegunka. Dostałem nie kropelki do nosa jak dla dziecka Otrivin tylko lek – nie działa. Katar był i jest. Dostałem jakieś inne tabletki oprócz antybiotyku i leku do nosa – nie wiem właściwie po co hajs wywaliłem na leki. Mam niby w nieskończoność łazić tam i z powrotem od lekarza do apteki, od jednej recepty do kolejnej? No bądźmy poważni. Post-komuszą, spróchniałą służbę zdrowia zwolnić i zapędzić do normalnej pracy gdzie się przysłużą społeczeństwu, zrobić wymianę pokoleniową zatrudniając zdolnych, świeżo wykształconych ludzi będących na bieżąco i o dobrych chęciach a nie wywozić na zmywak do Anglii gdzie są porównywani do karaluchów, na stołkach wszędzie: urzędach, szkołach, w przychodniach, w policji i gdzie okiem nie sięgnąć tam próchno zatrudnione po znajomości partyjnej i nie przysługujące się społeczeństwu w żaden sposób. Rozpuściłem Gripex, zaraz wyleję to g*wno do zlewu a leki wyrzucę, wrócę i opieprzę stare baby, niech przypisze mi coś skutecznego, a nie zajrzy do gardełka z latarką, każe podciągnąć koszulkę słuchając serduszka przez słuchawkę żeby sprawić wrażenie że coś tam diagnozuje.

Wkurwiają mnie ludzie, którzy nie potrafią zostawić rzeczowej wiadomości na poczcie głosowej. Wydzwania do mnie taki jeden z drugim – poczta nie włącza się od razu, trzeba nieźle poczekać. Potem trzeba wysłuchać wcale nie krótkiego komunikatu, bo najpierw jest po polsku, potem po angielsku (w korpo tak trza). No i taki jeden z drugim przeczeka to wszystko, żeby w końcu nic nie powiedzieć, tylko posapać do słuchawki. Jakby nie mógł się wyłączyć w trakcie powitania. No jakbym miał do czynienia z debilami. Druga kategoria to głąby zostawiające wiadomości typu „proszę o kontakt”. No serio??? W życiu bym się nie domyślił, że jak dzwonisz to chcesz się ze mną skontaktować. No jak debile po prostu. A to niby wszystko wykształciuchy, po studiach, MBA-ach itp. Kurwa, tak trudno powiedzieć w kilku słowach, czego sprawa dotyczy?

Wkurwia mnie wszechobecny kult alkoholu. To znaczy… Niech sobie ludzie piją. Ale po chuj się tym szczycić wszędzie gdzie się da, wiecznie tylko słychać- ale się najebałem, ale wczoraj wyjebałem na urodzinach, ooo a Ty jak się wczoraj nakurwiłeś, a Ty się napierdoliłaś konkretnie hihihi hahaha. Serio?! Szczególnie chodzi mi o młodzież. Gdy bywałam na jakiś 18-stkach to każdy był tak podekscytowany tą wódką, potem na drugi dzień wymiana wrażeń, nikt nie wspominał o świetnej zabawie, dobrym DJu czy jedzeniu, tylko- aaaa ale Ty się wczoraj najebałeś. To samo po studniówce. To samo na głupim fb. Jebane patusy wstawiają zdjęcia swoich stolików na których stoją butelki piw, tudzież innych trunków z dopiskiem- no to lecimy, piąteczek! Kurwa, serio?! Chuj to kogo obchodzi! I to wszystko tylko na pokaz, szczycenie się tym, że się pije, ile się wypiło, jakby alkohol był wyznacznikiem zajebistości, nie wiem. Na studiach kurwa to samo. Jechałam dziś autobusem na innaugurację roku, obok mnie siedziała grupka również początkujących studentów. Zero wzmianki o wynajmowanym akademiku, mieszkaniu, współlokatorach, kierunku studiów- niech się kurwa kończy szybko kurwa ta innauguracja napierdolimy się jak księciunie hihihi hahaha. Z pozoru dorośli ludzie, a jak ich słuchasz to widzisz takich szczeniaków co ledwo oderwali się od pępowiny mamusi i muszą się NAJEBAĆ! Naprawdę jak widzę takie zachowania z boku, Ci ludzie są po prostu żałośni. Ja gdy mam ochotę się napić, po prostu idę do sklepu po piwo, konsumuję je w domowym zaciszu, a gdy jestem na imprezie, zwyczajnie siadam przy stoliku i sobie popijam. Nie napierdalam po całym klubie rycząc- ale się naebaam, nie robię zdjęć butelek, bądź nie dzwonię do znajomych by pochwalić się, że PIJĘ, JA MARIA WŁAŚNIE PIJĘ, czy może by nie wpadli. Co za pokolenie… Jak widzę te patologiczne, cwaniackie uśmieszki tych podnieconych do cna spożywaniem alkoholu niedorozwojów… Dajcie szybko dubeltówkę, niech ustrzelę tę makówkę!

Moja dziewczyna jest śliczna i inteligentna, ma dobry charakter. Ale jest biedna i smutna. Studiuje na ciężkim i nieopłacalnym już obecnie kierunku studiów, nie ma pomocy od rodziny (ojciec pije, matka nie żyje), na praktykach chcą żeby pracowała za darmo. Jest zmęczona klepaniem biedy i martwi się, że po studiach będzie tak samo. Ja nie mam wykształcenia, ale pracuje i zarabiam nie najgorzej. Kiedy mam urlop chciałbym gdzieś dalej wyjechać, fajnie spędzić czas. Jej na to nie stać, więc zamulamy. Coraz częściej zastanawiam się czy nie odejść. Jest masa ładnych dziewczyn, którym lepiej się powodzi, to po co mam czekać kolejne 3 lata aż ona wyjdzie na prostą, znosić płacze i narzekania. Z drugiej strony, ona jest mega wartościową osobą i nie wykluczone że sukces odniesie.

Wkurwia mnie postawa ludzi, którzy nie potrafia podjąć prostej decyzji. Przykład – jest poniedziałek, pytam typiary, czy chce ze mną jechać na targi w sobotę; ona nie wieeeee, to jeszcze tyle czasu… musi pomyśleeeeeć. Dobra, niech myśli. Pytam w środę o to samo. Dalej nie wieeee…to za wczesnieeeee…ona nie wie jak się będzie czuła… W czwartek znowu pytam, co wymysliła, bo w piątek jest zamykana lista gości. No to ona da znać. Oczywiście nia daje znać i dodzwonić się nie można. W sobotę w południe dzwoni, gdzie jestem. Na targach. Jak to? Przecież mieliśmy razem jechać! No i pierdolenie wszystkim dookoła, że ja zawsze naobiecuję, a potem gówno z tego wynika.
I niestety z wieloma ludźmi jest podobnie – nie potrafią się określić, nie potrafią się zdecydować, a potem wielkie pretensje, że okazja przepadła. I nie doceni kurwa jedna z chujem drugim, że ktoś im coś wyszukał, zaproponował, rękę wyciągnął, żeby ich z buraczanej rzeczywistości wyrwać – nie, jeszcze pretensje, że całego świata nie zatrzymał, żeby oni mogli się namyślać w nieskończoność.

Niedawno zarejestrowałem się na portalu. Tam są same obleśne kobiety. Kupiłem specjalny kurs uwodzenia przez internet, który miał niby pomóc. Gówno pomógł. Te głupie pindy w ogóle nie odpisują. Choćby kurwa z grzeczności odpisać. Gdzie to wychowanie? Ja nie wyobrażam sobie jak można komuś nie odpisać.

Podzieliłem występujące tam podgatunki pind:

– Pinda z dziećmi:
„Jestem jaka jestem mam trójkę dzieci i szukam kogoś kto pokocha mnie i moje dzieci”
Czytaj: Brałam wiele razy do dupy i trzy razy mi coś z dupy wyszło. Chcę żeby teraz ktoś to pokochał bo jak nie to będę się czuć głupią pindą. Powiem nawet, że te najchętniej odpisują i same wysyłają oczka.

– Pinda desperatka:
„Dla mnie facet może być nawet łysy i mieć 130kg”
Czytaj: Chciałabym wziąć do buzi ale nikt mi jeszcze nawet w ten mój krzywy ryj nie dał. Te to nawet oczka same wysyłają.

– Pinda z wybujałym ego
„Jestem zajebista i nie będę się reklamować” albo ” … ” ” :)” w opisie siebie
Czytaj: Wysyłajcie mi oczka bo chcę wiedzieć ile frajerów chciałoby się we mnie spuścić a i tak biorę do buzi innemu.

– Ekskluzywna pinda
„Szukam prawdziwego mężczyzny z ustabilizowaną pozycją zawodową”
Czytaj: Ja nie jestem jak tamte tanie pindy. Ja nie biorę do dupy i buzi za 100zł ja chcę 10 tysi na miesiąc.

– Zwykła pinda
„Jestem sympatyczna, miła, czuła, wrażliwa i szukam wrażliwego, kochającego faceta. Wiem, że nie jestem zbyt piękna ale mam serce”
Czytaj: Mam trochę krzywy ryj i brałam kilka razy do dupy ale ktoś mnie kopnął i szukam następnego komu mogłabym possać. W zamian ugotuję i wypiorę. Chcę za to ślubu i 1-2 tysi wypłaty. Oczywiście na boku obciągam pewnym siebie dupkom. Więcej kasy też nie zaszkodzi. Te ostatnie szukają facetów w realnym życiu, pomagając sobie na Sympatii. Też rzadko odpisują, ale czasem odpiszą jak się spodobasz.

JA SIĘ PYTAM! GDZIE SIĘ PODZIAŁY TE KOBIETY Z POKOLENIA MOICH RODZICÓW I MAŁŻEŃSTWA DO GROBOWEJ DESKI?!?!!

Jak mnie to już wkurvia. Na nikim nie można już polegać. Ludzie nałogowo nie dotrzymują słowa. Zero szacunku dla innych osób.
Umawiam się z siostrą, że da mi materiały do nauki dla dziecka (miała na komputerze). Miała przynieść na pendrive, przy okazji rodzinnego spotkania. Przychodzi, a pendrive nie ma – zapomniała. Wyślij mailem proszę. Cisza. Dzwonię rano czemu nie wysłała – bo nie miała czasu, a dzisiaj już z domu wyszła.
Umawiam się do mechanika z tygodniowym wyprzedzeniem. Określamy co jest do zrobienia, ustalamy cenę, koleś zamawia część. Organizuję dojazd do pracy, kolegę co mnie podwiezie do mechanika itp. Przyjeżdżam – części nie ma. „Nie dowieźli”. Nosz kurwa, masz telefon, zadzwoń wcześniej, powiadom. Cały dzień zrypany.
Jeszcze rozumiem, jak ktoś od razu mówi uczciwie, że czegoś nie zrobi bo to i tamto. Ok, szanuję to. Ale obiecywanie, zapewnianie że już zaraz, że na pewno, że nie trzeba potwierdzać, przypominać, a potem chujnia. I tak jest niemal wszędzie. W Urzędach też: „No tak, zaświadczenie miało być, ale pani Grażynka co to robi poszła na zwolnienie”. Człowiek pracuje, próbuje ogarnąć różne tematy, nie ma czasu na wiele rzeczy, a tu jeszcze z każdej strony cię ludzie olewają. I oczywiście żaden z nich nie widzi w niczym swojej winy. A bo dostawca zawiódł, a to Grażynka chora, a to pamięć słaba i wiele spraw na głowie.
Ale to chyba chroniczne, bo jak mi się zdarzy umówić, a potem nie mogę przyjechać (np. ostatnio do lekarza), to mi znachor dziękował bardzo, że go poinformowałem. Podobno większość tego nie robi. Masakra.