Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Zycie jest, kurwa, piękne.

Nie mam co pierdolić o krzywdzie, zmarnowanym życiu, niewiernej żonie czy nudnej pracy. Moze dla tego że od 10-ciu lat nie mieszkam w szuflandii, ale nie czuję się pokrzywdzony, nie mam pretensji i jest mi po prostu zajebiście.

Najgorsze co mogę powiedziec to to, że mnie czasem dupa boli (tzn. rwa kulszowa).

Mieszkam w kraju tak zajebistym, tak przyjaznym i tak pieknym, aż mi czasem żal przyjaciół co muszą sie użerać z ludzmi ktorzy w kółko pierdolą o krzywdzie, dla których „niestety” zaczyna i konczy zdania, ludzi którzy chodują w sobie czyraka zazdrości o byle co.

Myslę że dla tego właśnie wyjechalem – bo jak ma optymista życ wsród smutasów którym zawsze coś dupę sciska?

Chuj wam w szyje, moi mili. Ja ide surfowac.

Jestem przegrywem. Wszyscy inni mają jakieś pasje, coś, co naprawde ich jara, na czym się znają, a niektórzy potrafią na tym nawet zarobić. A ja? A ja nie. Bo ja się niczym nie interesuję, bo mi sie wszystko szybko nudzi. Na swoją wiedzę ogólną nie mogę narzekać, ale żeby była ta jedna, najmniejsza pierdoła, w której będę świetna. To nie tak, że siedzę w domu i narzekam. Próbowałam już wszystkiego – różne sporty, tańce, malowanie, pisanie, granie na instrumentach, podejść do nauki jakiegoś języka było kilka; makijaż, szycie, gotowanie, książki… Wszystko było fajne na 5 minut. I za każdym jebanym razem sobie wmawiałam że to to! Że to właśnie jest coś, co będzie moim konikiem, no bo przecież to takie fajne, jak TO mogłoby mnie przestać interesować? A jednak. W przyszłym roku piszę licencjat z kierunku, który, jak sobie ostatnio uzmysłowiłam, w ogóle mnie nie kręci. Mam już pomysł, na jaki zawód się przebranżowić, ale znowu boję się, że to minie, jak wszystko inne. Zmuszam się, żeby przy czymś zostać na stałe, ale tak się nie da.

Podobno mikrofalówki są szkodliwe, ale nie dlatego, że używając ich zabijamy witaminy a potem musimy zeżreć te zdechłe witaminy. Chodzi o co innego. Pewnie wiecie, że cały nasz świat przesiąknięty jest wibracjami galaktycznymi. Ale już mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że to mikrofalówki właśnie wibrują w odwrotną stronę! A żarcie podgrzewane w nich wibruje też w złym kierunku. Nosz kurwa! Jeśli zjadłem coś z mikrofali to po tygodniu będę wibrował w złą stronę. Cała chujnia polega na tym, że usłyszawszy o tym w szpitalu od pewnej babci, wibrowałem gdzie popadnie przez bite kuźwa trzy godziny. Śrut przechuj mikrofalowy, pozdrawiam tych, którzy potrafią żyć bez mikrofali.

6.00 jak co dzień do moich uszu dobiega brzdęk bazarowego budzika, który gwałci moje bębenki odgłosem przypominającym brzęczenie miliona cykad podczas orgii w czasie nocy świętojańskiej. To brzęczenie przecina ciąg moich marzeń sennych z szybkością F16 pędzącego po bezchmurnym niebie(bo znając ten złom już kilka chmurek spowodowałoby katastrofę). Po jakimś czasie nareszcie udaje mi się zwyciężyć w heroicznym boju Morfeusza, który za wszelką cenę przykleić mnie do pościeli na następne kilka godzin. Ubieram kapcie ze sztucznej skóry z napisem Zakopane(gdy kupowałem miały być z prawdziwej skóry) i udaję się do kuchni, otwieram okna przecież nie będę się dusił we własnym domu jak jakaś sardynka w puszce od konserw. Hmmm, ten aromat parzonej Arabicii z finezją muska moje nozdrza niczym zefir lekkim swoim powiewem morskie fale. Lecz co to za fetor, wychylam głowę za okno, widzę przed sobą coś na kształt tryskającego gejzeru, ale zamiast krystalicznej wody wypływa z niego brązowa ciecz, już wiem co to jest, zamykam okno(kurwa ile można czekać, kiedy naprawią ten fragment kanalizacji, bo po każdej ulewie powtórka z rozrywki). Dobra pora coś zjeść. Otwieram lodówkę, wyciągam śniadanie, które przyszykowałem dzień wcześniej, po to aby móc dłużej się przespać. Cholera, chyba lodówka się popsuła, bo kanapki przypominają twardością odłam skalny zamiast pieczywa. Chuj chwilę poczekam, trochę się rozmrozi. Dobra wóz albo przewóz jem, najwyżej zęby sobie połamię. 700 udaję się na przystanek ruchem posuwistym wymuszonym. Usadawiam się na ławce pod przystankową wiatą, jaki dzisiaj piękny dzień. Cholera w moją stronę biegnie kundel sąsiada. Co ranek musi oślinić lewą nogawkę moich spodni, jakby to był jakiś mistyczny rytuał, a mówią, że zwierzęta nie są zdolne wytworzyć jakichkolwiek form kultu, że to tylko ludzka domena, a jednak.. Pies poszedł sobie, 7.20, przyjeżdża autobus. Siadam blisko wyjścia nie chce mi się przepychać przez tłum wiecznie zdenerwowanych ludzi, wrogo nastawionych do każdego mojego gwałtowniejszego ruchu, spojrzenia. Autobus wypełniony jest szarym dymem tanich papierosów sprowadzanych zza wschodniej granicy. Pan Stefan nigdy nie nauczy się, że nie można palić w czasie jazdy. Siedzę sam , na 4 z kolei przystanku dosiada się do mnie ciemnowłosa dziewczyna, jak z tej piosenki, o oczach barwy awanturynu. Jej smukła sylwetka przypomina kształtem antyczny posąg którejś z rzymskich, greckich bogiń, nieważne. Poprawia sobie włosy zarzuca je z gracją do góry, nieświadomie musnęła nimi moje lewe ramię. Czuję się wniebowzięty dotyk tych jedwabnych nici utkanych przez matkę naturę ze szlachetnego hebanu, razi mój układ poznawczy niczym Zeus piorunem niepokorny rodzaj ludzki. Nieee, co się dzieje, dziewczyna wstaje z miejsca zbliża się do celu swojej podróży. Boże oszczędź mi tych katuszy rozstania. Cholera, ile to w życiu sytuacji, kiedy ktoś przykuwa nasz wzrok, niczym magiczną różdżką przykuwa do siebie całą naszą uwagę, myśli , a potem zaraz znika. I ja docieram do swojego punktu docelowego. Szkoła nienawidziłem jej za młodu, a teraz sam jestem belfrem, o ironio. W młodości głowę miałem pełną marzeń, świat stał przede mną otworem. W myślach byłem Napoleonem, poetą, sławą przewyższałem Einstein’a, byłem bogatszy od Billa Gates’a. Byłem panem i władcą własnego losu, który kreowałem poprzez imaginację. Z czasem stwierdziłem, że to wszystko bujda i mrzonki. Dobra pozostały mi jeszcze idee, chciałem naprawić świat prawie jak Enjolras z „Nędzników”, oczywiście nie w tak spektakularny sposób. Wybrałem pracę nauczyciela, ponieważ naiwnie wierzyłem, że kaganek oświaty może zdziałać wiele wśród młodych ludzi, bo przecież to oni są nadzieją tego świata, bo przecież to oni kiedyś przejmą po nas stery dziejów i dopiszą do nich swoje wersy, byłem przekonany, że chwalebne. Lekcje prowadziłem w niekonwencjonalny sposób, pewnego dnia kazałem napisać im wiersz w czasie trwania lekcji, nie na ocenę. I gdzieś na końcu sali słyszę donośny głos, jakiegoś młodziana ubranego w bluzę z kapturem: „Co ja jakiś pedał jestem, żeby wiersze pisać, jakiś przychlast co tnie się żyletą, pierdolę to nie piszę”. Od tego dnia zacząłem mieć w dupie moją pracę. Koniec z tym dumaniem. Otwieram szkolne drzwi, a tu jak zwykle pcha się na mnie jakiś rozwydrzony gówniarz, jakby nie mógł poczekać aż starszy wiekiem i stopniem wejdzie. Wchodzę do pokoju nauczycielskiego, przy drzwiach trajkoczą do siebie niczym jakieś jarmarczne przekupki moje „koleżanki”. Ileż można słuchać o zakupach, zarobkach ich mężulków, które przewyższają miesięcznie mój roczny dochód. Biorę swoją kawę i uciekam stąd. Kurwa mać dzisiaj pierwsza lekcja z III B, strzeliłbym sobie w łeb, ale wiem, że tych gnoi to tylko ucieszy, a tak to może jakiemuś wpiszę pałę, coś mi się od życia należy. A niech zobaczą, że nauczyciel tez może, w końcu urzędnik państwowy jak ten z ZuS-u, czy Skarbówki. Ostani dzwonek zaraz ta horda barbarzyńców wtargnie z impetem do mojej klasy. Ile razy mam mówić, żeby wchodzili gęsiego, po kolei. Nie można spokojnie wejść, tylko trzeba się przepychać, podłożyć komuś nogę, złapać za dupę koleżankę, no jakaś paranoja. Tylko patrzę kiedy rozsadzą futrynę, która ma chyba ze sto lat. No i dziś staruszka spisała się na medal, znów nie ugięła się pod naporem wroga. Gówniarze rozsiedli się już jak w jakimś pubie, czas napisać baranom temat lekcji na tablicy. Kurwa nie ma kredy. Oczywiście sam muszę iść, bo jaśnie państwu się nie chce. Cholera, czy oni muszą wyć jak stado wilków jak stado wilków w czasie pełni, jak jelenie podczas rykowiska albo jak dzikie osły. Wracam do klasy krajobraz jak po Grunwaldzie, wszędzie papierki, odłamki długopisów. Ja w ich wieku już pracowałem, co prawda sezonowo, ale pracowałem. Czasami przyglądając się im bliżej, stwierdzam, że Darwin miał rację, ewolucja cały czas trwa, człowiek zaczął od małpy, a skończy na świni. Ten wszechobecny w całej sali błysk wyświetlaczy, świadczy o niezwykłym zainteresowaniu moim wykładem, mam to w dupie, niech wam gały wypadną od tych telefonów. Jezu teraz lekcja z tym przemądrzałym Kwiatkowskim, będzie jak zwykle łapał mnie za każde słowo, cholera kto tu męczył się 6 lat na Jagiellonie ty zapluty, smarkaty dupku. Kurwa po 4 godzinach upragniony koniec katorgi. Jeszcze tylko 10 min i jestem wolny, już po cichu dziękuję Bohu, że i dzisiaj moje nerwy mnie nie zawiodły i przeżyłem kolejny dzień bez zawału. Idę na przystanek, słyszę za sobą wyzwiska” Piętkowski ty j….. fallusie”, że się kulturalnie wyrażę rzucane pod adresem mojej skromnej osoby przez bandę ortalionowych szczyli. Wsiadam do autobusu, znów ten sam zapach tandetnych papierosów. Autobus ruszył wlecze się po szosie z szybkością kulawego żółwia, kołysze w nim na boki jak na pokładzie jakiegoś statku(luksusowy transatlantyk to nie jest, raczej zardzewiały kuter z przeciekającym kadłubem). Na którymś z przystanków dosiada się do mnie mężczyzna o posturze stereotypowego wikinga. Wyciąga słuchawki i mały odtwarzacz, zaczyna słuchać muzyki, o ile to co dobiegało z tego urządzenia można nazwać muzyką. To było jakieś łubu- dubu, dźwięk przypominający skrzyp łóżka podczas dzikiego seksu niesfornej pary robiącej to w stylu niemieckim. Już dłużej nie wytrzymam, zwracam grzecznie uwagę: „Przepraszam, czy może pan trochę przyciszyć?” Co słyszę: „Chcesz żebym zajebał Ci w ryja leszczu?” Odpowiedź musi być szybka, nie ma czasy na zastanowienie, o ile nie chcę aby ten osobnik wybił moją głową szybę i wyrzucił mnie na ulicę. Odpowiadam długie Nieee z czoła obficie kapie mi pot. Kurwa znowu uległem chamstwu. Po godzinie jazdy nareszcie dom, moja oaza na pustyni beznadziei, wyspa pośród oceanu głupoty, twierdza odgradzająca mnie od brutalnego świata. Jem obiad, jak zwykle jajecznica, bo niczego bardziej ambitnego nie chce mi się zrobić. Dobra najadłem się, prześpię się chwilę. Koniec leżakowania, włączę sobie telewizorek. Najpierw zobaczę co jest w programie: Dlaczego ja, Porody, Wesele u Cyganów, Impreza na całego. Kurwa co to jest, jak tak dalej pójdzie to nie długo zaczną puszczać na antenie seks dzikich świń albo stworzą teleturniej kto robi większą kupę. Przewracam stronę „Dzień świra”, ile można to powtarzać. Wiem, że film kultowy, ale mnie on po prostu dobija, tyle analogii do mojego własnego życia. 21.00 wyłączam telewizor, pora spać, tylko sny powodują, że jakoś jeszcze funkcjonuję, te fantasmagorie ubarwiają moją szarą, dodupną rzeczywistość, chociaż przez te 7 godz, zanim obudzi mnie wycie kundla sąsiada pod moim oknem. Co ja mówię, przecież mogę mieć koszmary. To i tak lepsze od świadomości położenia swego jestestwa na tym grajdole. Człowiek jest jak ten j….. liść na wietrze, los unosi go c… wie dokąd i miota nim po drodze na wszystkie strony, a on nie może nic z tym zrobić. Przecież czy wiemy co wydarzy się jutro albo pojutrze, możemy tylko spekulować, a jak wychodzi takie gdybanie widać doskonale na przykładzie prognozy pogody.

Dorwałem robotę pod dachem, przy biurku, całkiem dobrze, szef spoko nie żadna kupa gówna. Najważniejsze, że płacą uczciwie i w terminie całość. Wszystko jednak psują „koleżanki” w pokoju. Cały czas pierdolenie w kółko co która kupiła, czy gdzie była, której mąż głupszy (tak kurwa!) i cały czas do mnie jakieś pojebane teksty: „a ty masz narzeczone? dziewczyne, a pokaż zdjęcie, podobają się moje buty?” Kurwa odpierdolcie się i dajcie spokojnie popracować. Odpierdolę 8 godzin i wolny!

Jak w temacie. Pogódźcie się z faktem, że piłka nożna jest największym sportem na świecie. Że mecze reprezentacji ogladają dziesiatki milionów ludzi. Że to 90 minut fanatyzmu na stadionach. I że wasze skakanie przez płotki czy inne gów k nigdy temu nie dorówna. Kupcie sobie jakąś maść na wspomniany ból jeśli trzeba. Chwila prawdy kochani. Ludzie mają serdecznie wyjebane na lekkoatletykę. Dziękuję, dobranoc.

Obiecałam facetowi z drugiego końca świata, że poczekam na niego rok, bez spotykania się z innymi. Tak cały okrągły rok. 365 dni. Swięta, wakacje, walentynki, rano, wieczór i w poludnie. Jak ci zimno i jak gorąco. Jak chcesz iść z kimś na pizze albo do kina, i jak chcesz się do kogoś przytulić. Jeden rok. Niby niewiele jak się patrzy wstecz, ale jak się czeka to wieczność.

On mi obiecał, że zrobi wszystko,żeby wrócić. Miał tam roczne zobowiązanie i dopiero po roku można było myśleć o jakiejś wspólnej mini przyszłości. Cały rok rozmów, sms-sów wiadmości. Każdy, kto to przeżył, wie o czym mówię.

(Dla tych, którzy spytają o to, jak smakowała zagraniczna pała od razu powiem, że nie wiem, bo nie próbowałam. Nie żebym nie chciała, ale wiecie… skoro miał wrócić po roku, to lepiej,żeby nie miał mnie za łatwy obiekt, i żeby mi ufał. A nic lepiej nie wzbudza zaufania jak szanowanie siebie samego. I owszem ufa mi bardzo do dziś)

Jak się ta historia skończyła chyba nie muszę mówić. Szczęśliwie.

Szczęśliwie, bo tak jak obiecałam dotrzymałam słowa w 100%. Tylko,że on nie.

I nie żeby nie miał na bilet, bo na polskie standardy jest bogaty… Jeśli człowiekowi na czymś zależy to o to walczy- odpowiedz jest prosta.

A na czym polega moja chujnia? Nie, nie na tym, że nie wrócił. To on będzie się kiedyś dręczył : ” Co by było gdybym wrócił?” Właściwie to robi to. Szuka u siebie drugiej mnie i dalej jest sam.

Chujnia polega na tym, że mija dziś 3 rok, a ja nadal nie zapomniałam. Myślałam kiedyś,że jak człowiek zachowuje podstawową godność w relacji z innymi to,to do niego wraca. Ze skoro ja byłam fair, to przynajmniej w przyszłości nie będe miała watpliowści, ani nic sobie do zarzucenia. I nie mam.

Problem w tym,że po roku takiej niepewności, czekania wiernego na kogoś tylko dlatego,że się obiecało zwyczajnie przywiązuje emocjonalnie na kolejne,a portale społecznościowe nie pomagają w tym. On też nie. Chciałabym zapomnieć. Chyba nie muszę dodawać,że fakt, iż bez uczucia nie potrafię się związać komplikuje wszystko. Muszę czekać, aż zapomnę doszczętnie.

piszę to dlatego, że wstyd powiedzieć ludziom o tym,że się coś takiego obiecało i słowa dotrzymało. Skarżyć się, chociaż to ani rak, ani zerwany dach po wichurze ani nędza.

To życie. To musi boleć.
Idiotki takie jak ja i idiotów w szczególności. Postanowiłam,że już nic nikomu nie obiecam. Nawet małżeństwo to znak zapytania. Bo to właściwie taka sama sytuacja, obiecujesz komuś miłość i wierność na całe życie w chwili największego zakochania,a czas zmienia wszystko i jaka jest gwarancja,że ktoś chcociaż z honoru Cię nie zdardzi i nie zostawi, tylko dlatego,że przysięgał? Żadna.

Witam drodzy chujowicze. Moja chujnia nie jest bardzo krzywdząca ani długa, jednak wkurwia mnie nieco i nie daje spokoju, przez co muszę to z siebie wydusić. Od bodajże kilku dni trwa jedno wielkie masowe szaleństwo. Jakie? Ano z tą grą o pokemonach. Ludzie na calym świecie zdają się zapomnieć o wszystkim na rzecz nowego badziewia. Gdzie nie wejdę, wszędzie w internecie o tym gównie. Jak ludzie mogą być tacy durni i grać w pokemony łażąc z telefonami przed sobą jak zombie całymi godzinami, zamiast zająć się czymś pożytecznym. Ponoć więcej ludzi gra w poszukiwania pikachu, niż korzysta z innego internetowego śmieciowiska, którym jest instagram. Nigdy by mi do głowy to nie przyszło. Czy aż tak jesteśmy zapatrzeni w elektronikę?

Pożyczyłem koledze samochód bo w swoim nie miał benzyny. Gość pojechał na stacje i do kanistra nalał benzyny. Był na tyle głupi, że postawił go na przednim fotelu w moim samochodzie, a potem przestawił na podłogę. Wszystko było by ok gdyby nie fakt, że kanister był ujebany benzyną, a mój Range kosztował pół bańki. No chuj by to strzelił. To mój przyjaciel więc mu nic nie powiedziałem, ale jego głupota rozjebała mnie na cały dzień. Auto to chyba na miesiąc, bo tak jebie benzyną w środku, że się wejść nie da.

Witam, powiem krótko. Wkurwiają mnie włosy na sutach, na klacie mam trochę jak 16-letni gówniarz a najwięcej włosów mam na około sutów i to długich! Brzydzę sie tego i mam kompleks łazić bez koszulki poza domem, np. gdzieś na basen itd, a dziewczyny pewnie wracają na to uwagę… Mam 21 lat i nie mam poważnego zarostu na mordzie ani na klacie, a jebanych SUTACH!! Macie jakieś rady na to?