Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Do rzeczy – 10 lat temu dołączyła do nas do pracy koleżanka. Nawet nie specjalnie ładna, ani nie specjalnie inteligentnta. Ja, jako żonkoś z wtedy siedmioletnim stażem, wprowadzalem nową koleżankę w arkana pracy (biurowej). Traf chciał, że mimo zupełnego braku potrzeby zakochania się – zauroczyłem się. Beznadziejnie – ja szczęślliwie żonaty, z dwójką dzieci, zauroczyłem się w trzpiotce -singielce, której największą potrzebą życiową było balowanie na disko. W międzyczasie złapała męża, urodziła dziecko. Zaprzyjaźniliśmy się – tzn ona tak to zakwalifikowala. Wie doskonale o moim uczuciu do niej – bo tak, przez 10 lat nie przeszło. Czasami uczucie odpływało falami, ale im bardziej przechodziło, tym większego nawrotu mogłem oczeiwać. Tak, Iwonka (powiedzmy, że tak ma imię) lubi mnie pewnie trochę (taki przydupas podnosi kobiecie ego), ale wykorzystuje mnie bezwstydnie tam, gdzie ma taką możliwość – i w pracy do zrobienia roboty za nią, i po pracy – do pomocy prywatnie. Czuję się perfidnie wykorzystywany, ale trwam tak w zawieszeniu od lat. Nie odejdzie od męża (a tradycyjnie, w takich sytuacjach – nie układa się im, czujecie ironię?). Mam już k..rwa dosyc – jakis sposób, żeby to niepotrzebne uczucie wyplenić? Czekam na hejty.

Jak mnie wkurwiają wiejskie oszołomy, które liznęły trochę grosza i uważają się za Bóg wie kogo… Wynosi się taki jeden miejscowy wsiur do tego stopnia, że udaje, że nie zna ludzi na ulicy, a swoim ziomkom i laskom się chwali, że zarabia 4 tys miesięcznie i że se będzie kupował Audi z 2010 roku, a co mje stać przecie! Kolejny zjebany oszołom kupił se Audi A8 za 30000 zł, bo jak on to stwierdził, chciał się pokazać przed moją rodziną… W ogóle zauważyłem, że do Audi powoli się przesiadają wsiury wszelkiej maści, niedługo ta marka będzie postrzegana tak samo jak BMW przez pryzmat wieśniactwa i nadmuchanych „gangsteruf”. A taka kurwa jedna z drugą się cieszy, gdy ci się powinie noga, powiem krótko chuj w dupe tym wszystkim wieśniakom, nienawidzę cebulowej wsi, same zjeby tu mieszkają i podpierdalacze, nie wiem ile jeszcze będę musiał mieszkać w tym zjebanym miejscu…

Od początku technikum męczę się w jednej klasie z 24 idiotami którzy nie wiedzą po co poszli na taki a nie inny kierunek, nic nie potrafią i nic sobą nie reprezentują. Nic nie byłoby w tym wkurwiającego gdyby nie fakt, że bolą ich moje umiejętności jakie posiadam, co chwilę słyszę docinki jak to nie mam życia tylko grzebię przy jakichś szrotach itp. Zawsze po sprawdzianie czy też kartkówce z której zazwyczaj dostaję pozytywną i wysoką ocenę słyszę kolejnego pseudo pancza czy chuj wie co skierowanego do mnie na temat mojego życia prywatnego i tego jak według nich mam w domu.
Jeden z drugim zobaczy mnie na mieście z dziewczyną to zaczynają się komentarze na jej temat, no kurwa na temat osoby z którą w życiu ani jednego słowa nie zamienili.
Potem dochodzi jeszcze fakt, że nie palę tych ich epapierosów czy w jak to ich języku „nie vapuje” przez co jestem dla nich jeszcze większym dziwadłem niż może się wydawać. Z natury jestem człowiekiem spokojnym, naprawdę ciężko mnie skłonić do bójki czy kłótni i taki też starałem się być przez pierwsze 2 lata jednak takie cyrki to i świętego by ruszyły. Dałem się niestety wyprowadzić z równowagi i odpowiedziałem na zaczepkę pewnego pajaca solidnym strzałem w pysk, skończyło się złamanym nosem a i konfrontacją z rodzicami tego lamusa(nie jest jeszcze pełnoletni) u dyrektorki, i w sumie dobrze bo do tego czasu omijają mnie szerokim łukiem i mam na razie spokój, czasem tylko słyszę od tego hipokryty co dostał po ryju, że jestem konfidentem (najwidoczniej nie pamięta kto biegł z zapuchniętą mordą do wychowawcy). Najbardziej wkurwia mnie ta hipokryzja oraz sam fakt wpychania się buciorami do czyjegoś życia, no kurwa skąd jeden z drugim może wiedzieć co ja robię poza szkołą a przede wszystkim co do chuja wafla ich to obchodzi? Ciężko jest zrozumieć, że ktoś może się czymś interesować przez co ma takie a nie inne stopnie w szkole?
Chyba o to chodzi żeby wybrać taki zawód jaki wiąże się z twoimi zainteresowaniami. Najgorsze jest to, że nie ma jak przenieść się do innej szkoły czy klasy bo jako jedyna o takim kierunku jaki mnie interesuje w całej szkole a nie kroi mi się dojeżdżać 90km do najbliższej szkoły oferującej ten sam kierunek. Ehh, chujnia i śrut…

Mam serdecznie dość ekstremistycznych zjebów z lewej i prawej strony. I jedni, i drudzy jawią mi się, jako banda oszołomów oderwanych od rzeczywistości. Najgorsze jest to, że zarówno jedni, jak i drudzy są święcie przekonani o nieomylności swoich ideologii i na siłę próbują wszystkim innym wciskać radość do gardła. Nie chcę waszego raju. Idźcie w dupu i dajcie ludziom normalnie żyć.

Klasyka gatunku, czyli wkurwiający sąsiad. A właściwie sąsiadka, tudzież można nawet powiedzieć sąsiedzi. Nie jestem jakimś nadwrażliwcem, od urodzenia mieszkam w kamienicach i blokach, także wiem że sąsiadów zawsze trochę słychać, czasem trafi się nawet głośniejsza impreza, czasem ktoś chwilę głośniej muzę puści. Takie wątpliwe uroki jak się nie ma domku jednorodzinnego. Ale tu gdzie teraz mieszkam jest jawne przegięcie i to ze strony starszej kobiety, gdzieś przed siedemdziesiątką.

Zacznijmy od tego że babsko się namiętnie w samotności upierdala alkoholem. Nieraz mija się ją na klatce to zapach wódy, a jak się odezwie to gorzelnia. Nie zawsze ale często. I tak to czasem po najebanemu sobie zapoda w nocy telewizor na pełny regulator i ogląda do nocy gdzie u mnie to słychać jakby było za drzwiami. Zdarza się jej zasnąć i tak mi napierdala tv wówczas do rana. Byłem niejednokrotnie w nocy prosić o ciszę, napierdalałem w drzwi z pięści bo pijanego obudzić ciężko. Albo nie otwierała w ogóle, albo otworzyła i coś tam wymamrotała że ściszy po czym w ogóle nie ściszała. A potem oczywiście obrażona chodzi tydzień, że śmiałem przyjść w nocy.

Po drugie rozmowy przez telefon z synusiem, czterdziestokilkuletnim maminsynkiem który gdzieś tam mieszka i przyjeżdża raz na czas. Idealna dla niej pora to na przykład zacząć rozmowę o 24:00, albo o 6:00 rano. Ale nie, to nie jest zwykła rozmowa, to jest darcie ryja na maxa w ten telefon, wyzwiska, lecą kurwy, chuje, wypierdale, pojeby itd. I nie, nie trwa to 15-20 minut. Godzina to minimalny (!) czas rozmowy, a bywa że tak drze do niego mordę na przykład 3 godziny. Serio! Zacznie o 23:00 i kończą o 2 w nocy! I tak średnio ze 3 razy na tydzień, bywa częściej. Też nie raz schodzę i proszę o ciszę, to do mnie z ryjem wyskakuje że nie będę jej zabraniał przez telefon rozmawiać. Zastukałem raz w rurę od kaloryfera bo mi się nie chciało łazić do niej, to jak jebła w ten kaloryfer to myślałem że rura odpadnie. No pojebana. Już pomijam fakt że słucham o problemach jakiegoś niedojeba co też jest pijakiem, głównie obgadują jego konkubinę, a stara prukwa ciągle tylko mu gada że jest pojebany, że jest pijakiem (przyganiał kocioł…), że powinien do niej wrócić zamieszkać, i go od chuji wyzywa tak jak i jego tą laskę. Co mnie obchodzą te ich patologiczne problemy nie mam ochoty tego słuchać, ale muszę.

No i oczywiście danie główne to jak synalek przyjedzie na kilka dni, co zdarza się tak raz na miesiąc. No wtedy to jest już hardcore. Chodzą oboje najebani przez kilka dni, ciągle się wyzywają i drą, trzaskają wszystkim, muza i tv kurwa buczy non stop. A synalek już kilka razy był u mnie wyjaśniać sprawy, że mu matkę gnębię, że najgorszy cham jestem. Oj ostre to rozmowy były, choć zawsze staram się minimum klasy zachować. Patologia level hard.

I co tu zrobić z takimi patusami? Inni sąsiedzi mówią że nie chcą mieć z nimi nic do czynienia (boją się chyba). Policja na nich wrażenia nie robi najmniejszego. Masakra. Poza tym raz wezwałem policję bo u prukwy buczał telewizor + darła się w ten telefon, była 3 w nocy. I potem widziałem drwiące uśmieszki funkcjonariuszy, że do starej baby ich wzywam, wkurwiło mnie to. Co mam na drogę sądową wkroczyć? Cholera ja chcę tylko spokojnie żyć, wyspać się do pracy, i w spokoju odpocząć po pracy.

No nic, dzięki że mogłem z siebie wyrzucić tą chujnię, które mi zatruwa życie i nie pozwala się mi i mojej rodzinie wyluzować. A jako że a na razie nie mam opcji się wyprowadzić, to muszę cierpieć. Ale plan jest spierdalać, bo niestety w Polsce państwo nie chroni normalnych obywateli i taka patologia robi co chce. Pozdrawiam będących w podobnym, chujowym położeniu.

Swego czasu pracowałem w restauracji szybkiej obsługi McDonald… No i powodziło mi się tam- byłem przykładnym pracownikiem, świeżo po awansie z nie najgorszą pensją. Po pracy poświęcałem się różnym hobby a jeśli chodzi o życie towarzyskie to byłem trochę aspołeczny. Ograniczone to było aby do kontaktów w pracy i szkole do której uczęszczałem jeszcze wtedy. Byłem sześć miesięcy od zakończonego półrocznego związku, który zakończony był dosyć chłodnie. Wiem, że to trochę przydługi wstęp ale już przechodzę do rzeczy. W trakcie wakacji nasza firma zatrudnia pracowników sezonowych. Doszło ich dosyć sporo, wśród nich pewna dziewczyna. Pierwsze moje wrażenie na jej temat nie było olśniewające, oceniłem ją dość powierzchownie i z dystansem. W każdym razie nie była to miłość od pierwszego wejrzenia. Na początku traktowałem ją jak wszystkich innych pracowników czyli dość uprzejmie. Wiem, że zdarzyło mi się ją odprowadzić kawałek do domu i podczas spaceru zwierzyłem się ze swojego życia. Coś mnie tchnęło i musiałem wydusić co we mnie siedziało… A trochę tego było. Nigdy nie byłem aniołem a życie moje nie było usłane różami ale znalazła się słuchaczka, która z cierpliwością tego wysłuchała. Nadeszły w końcu moje urodziny, kończyłem wtedy nocną zmianę i przyszła mi do głowy pewna myśl. Mianowicie chciałem zorganizować imprezę w moim mieszkaniu, które było dość duże. Więc przeszedłem się po restauracji i pozapraszałem kolegów i koleżanki z pracy. Było ich z pięciu w tym ta dziewczyna. Przyszła z prezentem, którego się nie spodziewałem bo oznajmiłem, że chcę ponieść pełne koszty mojego przyjęcia. Wtedy zaczęliśmy rozmawiać i była to dość przyjemna rozmowa. Fiask w tym, że była już w związku. Z początku nie miałem zamiaru się w nic angażować. Zaczęła do mnie pisać, z początku były to dość „luźne” wiadomości. Moje odpowiedzi były albo pocieszające albo nasiąknięte ironią, ponieważ jestem dość sarkastycznym człowiekiem. Przyznać jednak trzeba, że nie minął miesiąc a już się kochaliśmy, teraz wiem, że było to zauroczenie aczkolwiek silne. Pragnąłem jej, później zrozumiałem, że szukałem pocieszenie po starej miłości. Czułem, że czyniłem źle, kilka razy próbowałem się z tego wycofać jednakże moja ukochana zapewniła mnie, że już nie jest w stanie być ze swoim chłopkiem i mam dać jej aby czas. W końcu z nim zerwała i zostaliśmy parą na kilka dni. Podczas „randki”, jeśli można to tak nazwać, jej rodzice, których nie widziałem wcześniej na oczy, kazali się zjawić jak najszybciej w domu. Muszę zaznaczyć, że działo się to na koniec wakacji. To było nasze ostatnie ciepłe spotkanie. Okazało się, że jej były chłopak- którego traktuje obiektywnie- pojechał do jej rodziców, którzy pałali do niego sympatią oraz naopowiadał im i jej takich głupot o mojej przeszłości, że nóż się w kieszeni otwiera. Plotki, które pozbierał były poprzekręcane lub z ręki osób, które nie do końca mi dobrze życzyli. Więc ani zaprzeczyć ani potwierdzić – Chujnia. Po paru dniach napisała jak to jej chłopak przeszedł cudowną metamorfozą i to co napiszę dalej stawia mnie w świetle kompletnego debila. Treść wiadomości dotyczyła tego, że daje mu „drugą szansę”. Kierowałem się głupi uczuciami a nie rozumem jak wcześniej. Pomyślałem, że to ona powinna prosić się o drugą szansę i błagać o wybaczenie. Zachowałem się jak kretyn. Z czasem zerwali ze sobą i znowu pisaliśmy ze sobą- deklarując oczywiście przyjaźń i wsparcie. Poznałem inną dziewczynę w tym czasie i podobaliśmy się w sobie nawzajem, jestem z nią do dziś. Miałem „przyjaciółkę” Potem los sprawił, że trafiłem oczywiście do aresztu, kiedy po dwóch tygodniach zostałem oczyszczony z zarzutu w pierwszej kolejności napisałem do niej. Chciałem przeprosić i szukałem wsparcia. Ona ku memu zdziwieniu oznajmiła, że chce urwać ze mną kontakt bo jej lepiej z tym, argumentowała stanowisko dość cynicznie. Więc proście pomóżcie, próby kontaktu nic nie dają, olewa mnie na całego… Nic od nie niej oczekuje ale można zakończyć znajomość w inny sposób. Myślę i jestem pewien, że ją skrzywdziłem i trudno jest mi naprawić błąd jeśli ona mnie odpycha.

Macie fobię na temat broni. Uważacie, że jej posiadanie jest złe w swojej istocie. Tak wychowała Was władza, żebyście jej nie mogli obalić. Najpierw zaborcy, potem komuna, a w końcu III RP. Więc demonizujecie teraz. Polska mimo swojej tragicznej historii jest całkowicie rozbrojona. Nasza armia to jakiś kabaret albo wodewil, przestępcy mają większe prawa niż ofiary. Chory kraj. Proponuję zabrać samochody, noże i widelce, gdyż są to przedmioty potencjalnie niebezpieczne. Warto tęż zabronić korzystania z elektryczności i wchodzenia do wody, gdyż grozi to śmiercią. A można jeszcze zakazać picia wódki, gdyż wzmacnia agresję. Oszczędźcie sobie komentarzy i życie szczęśliwi.

Ja (klasa maturalna) oraz mój brat lat 27 posiadamy własne czteropokojowe mieszkanie w jednym z miast możnaby rzec studenckim (tzw mieszkanie na kredyt rodziców). Dwa pokoje zdecydowaliśmy wynająć, bo średnio byłoby nas stać na zajmowanie całego mieszkania.
I tu zaczyna się problem. Lokatorzy (po 26 lat) pomimo zawarcia w ogłoszeniu tego, iż szukamy osób dbających o porządek i spokojnych, to powiedziałabym, że niezbyt się w to wpasowują. Gość, który ma pokój obok mnie gra całymi dniami w gry z internetowymi koleżkami, drze ryja, ma nieźle głośniki. O porządek nie dbają, śmieci stoją cały tydzień w korytarzu, ze dwa razy przeprowadzili znajomych i pomimo mojej prośby o ciszę, nie posłuchali. Teoretycznie rozmawialiśmy o tym i powiedzieli, że „do 24 już siedzieć nie będą” to jakoś średnio widzę możliwość poprawy.
Najlepsze jest to, że wcale nie dali nam powodu, dzięki któremu moglibyśmy ich wyjechać, więc z tym mogłyby problem (być może trochę wyolbrzymiłam pewne sprawy). Po drugie w tym momencie może być spora trudność w znalezieniu kogokolwiek za nich (a co dopiero kogoś ogarniętego). Boimy się, że mogą opisać to w necie ubarwianiąc na swoją korzyść i wtedy to już w ogóle każdy by omijał nasze ogłoszenie. A z drugiej strony nie mogę się uczyć, a matura powolnym krokami się zbliża, wkurwiać z dnia na dzień jest coraz większy, że praktycznie codziennie zdarza mi się płakać. I co tu w zaistniałej sytuacji zrobić?

Wkurwia mnie moje lenistwo. Niszczy zarówno życie fizyczne jak i psychiczne. Co teraz robię? Leżę niemyta od dwóch dni na łóżku, w brudnej pościeli, w zasyfionym mieszkaniu. Głodna, ale w lodówce mam tylko jedną cebulę i dwie marchewki. Poważnie. Pewnie zaraz zamówię pizzę, bo nie chce mi się iść na zakupy. Ostatni raz z tego azylu wyszłam w środę, a jest dziś niedziela. Nakupiłam wtedy śmieci do jedzenia i już mi się skończyły. Pieniędzy też ubywa, bo żyję z forsy zarobionej w Anglii. Siedziałam tam od maja do stycznia i od stycznia do teraz nie robię NIC. Patologia… Od 25 kwietnia 2014 roku do wczoraj przytyłam lekko ponad 23 kilogramy. Trochę się nie dziwię, że nie mam ochoty o siebie dbać, skoro wyglądam jak potwór. Najgorsze, że schudnąć może dam radę, ale nie wiem co zrobić z włosami! Czaicie, że prawie wyłysiałam? Pewnie przez ten zjebany tryb życia, nie wiem, ale lecą mi kłaki z głowy garściami i mam już prześwity na łbie. Najbardziej bolą mnie te nad czołem… Dobra, koniec, bo nawet pisać mi się już nie chce, taki ze mnie debilny leń. Dobrze, że mam zajebisty słownik w moim telefonie komórkowym, to mi chociaż błędy poprawia i polskie znaki wstawia. Jak myślicie, wyjdę z tego kiedyś? Ja niestety nie sądzę. Pozdrawiam!

Mam 23 lata, praktycznie całe życie byłem singlem. Brakowało mi związku ale nie byłem na tyle zdeterminowany, żeby szukać go na siłę z byle kim. Nie interesował mnie przelotny seks, chciałem tej jedynej dla której warto się poświęcać.
No i kurwa się doigrałem.
W przeciągu kilku tygodni pojawiły się 2 dziewczyny które są warte tego poświęcenia, różniące się pomiędzy sobą o 180 stopni. Pierwsza jest niesamowicie piękna, rozgarnięta (celowo nie użyłem słowa inteligentna), zorganizowana, pracowita, umie gotować i dba o siebie ale jest zarazem ekstrawertyczką bardzo różniącą się ode mnie w wielu kwestiach. Ona lubi Słońce, ja lubię deszcz.
Druga dziewczyna jest praktycznie moim odbiciem, również cech z którymi staram się walczyć. Jest całkiem ładna, inteligentna, a jak się spotykamy to praktycznie nie przestajemy ze sobą gadać (w przeciwieństwie do pierwszej z którą mogę tylko pogawędzić). Ogólnie to nigdy nie poznałem dziewczyny z którą lepiej bym się rozumiał.
A jednak odpala się tryb myślenia kutasem zwany też zauroczeniem który każe mi wybierać po wyglądzie panien i walczę sam ze sobą. Wiele okaże się w następnym tygodniu i zależy od nich samych.
Wiem, że pewnie zaraz jakieś zatwardziałe stuleje dadzą o sobie znać, że wybierać dziewczyny to żadna chujnia ale mnie chuj strzela, bo kiedy najbardziej potrzebowałem bliskości dostawałem gówno. Puenta jest, rozkmina też ale dobrze było to wypocić bo sporo sobie uświadomiłem. Pozdrawiam.