Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Kurwa no problem wydaje się błahy, ale niedługo to zacznę chodzić do kardiologa, bo codziennie mam nagłe skoki ciśnienia. Jakieś 10 albo nawet 12 lat temu sąsiedzi sobie kupili psa, rasowego. Ja mam długie podwórko, a podwórko na którym mieszka ten czteronożny cwel jest krótsze, ale dlaczego to nie istotne. Taki scenariusz, sobota rano, słoneczny dzień. Wstajecie godzina 11, idziecie na spacer przez swoje długie podwórko. Jesteście w połowie drogi do końca i zaczyna się posesja sąsiadów. A tu nagle znikąd, tak po prostu, jakiś sierściaty chuj z ogonem zaczyna wam szczekać. No i człowiek musi się od rana wkurwiać. Odkąd ten mały zjeb nauczył się szczekać to nie odkrył, że to nie jest fajna zabawa. Nie można spacerować w spokoju, bo zaraz z dupy wyleci ten pies i będzie hał hał hał hał haaaał. W dodatku robi to tak głośno że kurwa ten dźwięk można porównać ze startem samolotu pasażerskiego. Ta chujnia to nie tylko mój problem, tylko moich domowników. Prosiliśmy sąsiadów żeby zrobili coś z tym psem, oczywiście kulturalnie, na spokojnie. No ale ni chuja. Za każdym razem wciskają nam bajki że jeszcze dzisiaj coś zrobią. Śmiejcie się z mojej chujni, ale gdybyście mieszkali w spokojnej okolicy i trochę musielibyście popracować żeby tam mieszkać i gdyby wam w końcu się udało, to wierzcie mi, taki pies kurwa odbiera wam szczęście. Nawet nie mówcie żebym go poczęstował jakąś trutką, bo to w sumie tylko zwierzę. Wkurwia mnie, ale nie dam rady skrzywdzić zwierzęcia. Śrut.

Taka sytuacja:
pracuję na sklepie na ochronie (samo to już chujowe). Pod sklepem przesiadują menele i bumy różne, co starają się wyciągnąć od ludzi parę groszy na denaturat. Wczoraj jeden menel pobił drugiego, ten pobity leżał zakrwawiony pod sklepem. To ja wyszedłem, patrzę co z nim (kurwa jak śmierdział, ale w końcu też człowiek, nie można zostawić tak), pochylam się i pytam się go – ” ej człowieku może wezwę karetkę ?”. W tym momencie menel dźgnął mnie w nogę jakimś pilnikiem! Dziura w nodze, pełno krwi i ja musiałem na pogotowie jechać. Menel uciekł.

Kolejny dzień, (kolejny wpis jakich wiele). Droga do pracy, budowa, czytanie dokumentacji, zamówienia, kontakt z ludźmi, trochę presji – brak perspektywy na rozwój. Jak pogoda ducha lepsza i to zadowolenie z tej pracy jest jakieśtam. Kasy tyle że kredyt 1000, autko, żarcie ale niestety bez odkładania (nawet dla dzieci na start). Miasto jedno z większych – Gdańsk. Ładnie, jest co robić. ale od 17:40 kiedy zasiadam do obiadu i „czas wolny” się zaczyna czasu wiele nie zostaje. Dzieciaki czekają – może plac zabaw? Starszy 4 lata, mała roczek. Żona świetna w zasadzie bez zastrzeżeń. Więc o co żal? Chyba głównie o te 10h w robocie i kilka stów braku – Schemat taki: jestem zmęczony, chcę coś zrobić dla siebie równocześnie spędzić max czasu z pociechami, uczyć bawić gałganić, ale trzeba posprzątać itd – pogodzić ciężko. Więc pojawia się frustracja, mimo przeczytanych poradników jak nie wylewać swojego szamba na dzieci to nerwy puszczają. A potem mam żal do siebie i jest mi przykro (podobno oddajemy to co dostaliśmy wcześniej). Dzieci spać – kolacja, film, projektowanie czegośtam do domu. I znów kolejny dzień. Ot taka chujenka niewielka.

Bez owijania w bawełnę: jestem uzależniona od masturbacji. O ile jeszcze było znośnie gdy miałam faceta, to teraz nie mogę się powstrzymać. Czasem po prostu tego potrzebuję, wiadomo, ale zazwyczaj robię to, bo nie wiem, nudzi mi się. Ciężko mi zasnąć gdy wcześniej się nie zorgazmuję. Myślę o tym podczas pracy, mam jakiś nieodgadniony świąd cipy, żeby osiągać orgazmy. Nie jestem z tych, co to się oddają w klubach, w ogóle nie przespałabym się z nieznajomym, a na chwilę obecną nie ma w moim życiu mężczyzny i nie wiem co począć. Sprzęgło do żuka nie pomoże…

Cześć. Wiem, że ludzie mają naprawdę poważne problemy, ale tutaj portal zachęca mnie, bym napisał co mnie boli, więc napiszę. Zarabiam mało pieniędzy, więc nie stać mnie na whisky od 100 w górę, ale lubię ten trunek, więc na moim biurku przy każdej wypłacie stoi butelka whisky. Jako, że ostatnio wybierałem się do reala po zakup owego trunku wachałem się pomiędzy wild turkey 41, Bell’s a Old Canadian Special. Długo się zastanawiałem i kupiłem Bell’sa. Po skosztowaniu tego czegoś niemal przewróciłem się na lewą stronę. Kurwa mać, czytałem opinie i ludzie pochlebnie się wypowiadali, w końcu jeden z najpopularniejszych blendów. Ale smakuje to-to jak Golden Loch z biedry, a leżakuje niby 5 lat. No na pewno. Następbnym razem pozostanę przy sprawdzonym Jim Beam. Bourbon > Scotch!

No kurwa ta grupa ludzi to powoduje u mnie nagłe opadnięcie ramion i bezradność. Jak w tytule chodzi o tych całych jebanych pakerów. Ich mniejszość rzeczywiście chodzi na siłownie i ćwiczy, ale niestety zaobserwowałem że większość to kurwa chyba wpierdala sterydy i inne gówna w kilogramach, przez co mięśnie im się rozrastają, ale tak na prawdę są niewiele silniejsi. Dobra, każdy wygląda jak wygląda, nie o wygląd tu chodzi tylko ich zachowanie. Nieraz widzę jak te pojeby chodzą po mieście w grupkach od 3 osób i szukają zaczepki. No powiedzcie mi kurwa, co to za zabawa, pierwszego dnia wpierdalać samą chemię a na drugi dzień iść kogoś pobić bo się nie karmi jakimś gównem i wygląda normalnie. Po prostu kurwa zwierzęta. Prowadzą stadny tryb życia. Normalnie kurwa chciałbym obejrzeć film przyrodniczy z głosem Krystyny Czubównej o tych debilach. Raz widziałem sytuację, jak czwórka takich idiotów podeszła do chłopaka 16 lat, może trochę więcej i zaczęli się pytać czy nie chce dostać wpierdolu za darmo. Chłopak może wyglądał jak wyglądał, no ale co im do tego? Oni starają się eliminować każdego, kto ich wkurwia wyglądem. Aha i bym zapomniał o najistotniejszej rzeczy. Kilka razy też widziałem jak te złamasy rozpierdalały miasto. A jak jeżdżą samochodami to oczywiście tylko marką BMW. Jeszcze te ich dziewczyny… blond karyny i dżesiki. Myślę, że to tyle w mojej chujni.

Jestem już zmęczony moimi pragnieniami. Jestem w związku od kilku lat ale wciąż pragnę nowych doznań z kobietami, nie chodzi tylko o seks. Tęsknię za tym dreszczem emocji, zakochaniem, namiętnością, gdzie każdy dotyk jest bardziej podniecający niż seks w drugim związku. Przez te pragnienia czuję się słaby i łatwy. Każda ładniejsza dziewczyna mogłaby zrobić ze mną co chce, bo dla chwili namiętności mógłbym zaryzykować wszystko co mam. Jestem dość atrakcyjny i umiem zbałamucić dziewczynę ale nie potrafię zdradzić. Z jednej strony zdradzam w myślach i słowach tysiące razy a fizyczne jestem spętany zasadami które przyjąłem. Czuję się tak nienasycony że aż pusty, czuję niezmierną tęsknotę za czymś czego nie umiem dosięgnąć. Popadam w szaleństwo które powadzi mnie do zagłady. Chcę latać, a jestem przytłoczony, mój gniew wzbiera i czuję jak zbliża się niekontrolowany wybuch szaleństwa. Muzyka, seks, alkohol i przemoc. Do tego pcha mnie wszechświat gdy stoję na szczycie oświecenia.

Było tak: umówiłem się na necie z dziewczyną, miałem jej fotki – ładna bardzo na nich była. Ja jakieś tam stare jej wysłałem, bo nowych bardzo nie mam nawet i to mnie uratowało. Ustawiłem się na 18 pod fontanną na rynku, ona napisała, że będzie ubrana na żółto w razie czego, żeby na 100 % poznać. Przyszedłem wcześniej chwilę i obserwacja – kto tam czeka. Po paru minutach po 18 idzie, kurwa hipopotam-nosorożec w żółtym namiocie! Spierdoliłem od razu stamtąd, to nie były jej fotki, co mi przysłała. Teraz pisze mi, czemu nie przyszedłem. Jebać internetowe randki !

Od dłuższego czasu wkurwia mnie niemiłosiernie lekkość z jaką marnuję te cenne surowce: czas i pieniądze. Cierpię na nadpobudliwość portfela i w ogóle nie liczę się z wydatkami, lubię gadżety i przyjemnie spędzać czas. Parę złotych tu, parę tam, przecież stać mnie, żeby się napić, kupić, wydać. Jest fajnie, do czasu gdy orientuję się, że w tym miesiącu już grosza nie odłożę, a może nawet braknie mi na chleb i kawior. I że ni chuja nie jestem gotowy na jakiś niespodziewany losowy wydatek. Jeśli coś się stanie, to jestem w czarnej dupie. Ale to jeszcze jest do zniesienia, bez forsy jakoś sobie poradzę, z czasem jest gorzej. Jestem niespełnionym pisarzem, to znaczy byłbym, gdybym w koncu zaczął pisać. Mam miliony pomysłów, ale zamiast przelewać je na papier zajmuję się pierdołami, po czym stwierdzam, że dziś już za późno na pisanie. Potrafię cały jebany dzień spędzić w necie, niby szukając natchnienia, albo zacząć od sprawdzenia jakiejś informacji do opowiadania i sskończyć o drugiej w nocy czytając o chuj wie czym. Jeśli nie opanuję swojego czasu i portfela do konca życia będę zajmował się czymś, co jest mi obojętne, bo każdą pracę traktuję jako zło konieczne do przeżycia i tylko bycie pisarzem da mi jakąś satyssfakcję, ale się na to kurwa nie zanosi.

Jestem uzależniony od guru, wszelakiej internetowej maści kołczów, ludzi internetu, którzy radzą jak żyć, jak się nie załamać, jak być wielkim, jak poderwać dziewczynę, jak zarobić wielki hajs. Słucham nagrań ze ślepą fascynacją. Nie widzę żadnych zagrożeń. Nakręcam się jaki to ja będę i co osiągnę oraz kogo przelecę. Jednak do pewnego czasu, gdy nie widzę efektów, jakaś myśl głęboko we mnie uświadamia mi, że to jest złe i nie powinienem tak robić. Przebudzam się, usuwam wszystkie materiały i czekam co się stanie. I nic się nie dzieje. Popadam powtórnie w to samo uzależnienie. Inny kanał, inny kołcz. I tak w kółko Macieju (nie obrażając Maćków). Wykończyć się można. Za każdym okrążeniem odczuwam, że tracę cząstkę siebie, sam się frajeruję, wyniszczam. Nie wiele mnie już zostało. Co za śrut! Jak się pozbyć tego nałogu, bo już mam dość? /P.S. Liczę na ostro ciętą ripostę. Inaczej czeka mnie ŁWF albo coś gorszego.