Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Witam. Moją (jak i większości rówieśników) chujnią jest polski system edukacji. Cała chujnia zaczyna się już w 6 klasie podstawówki, gdy dzieciaki mają jakiś jebany test szóstoklasisty. Jakim trzeba być debilem, żeby kazać dwunastolatkowi pisać egzamin od którego ma zależeć jego przyszłość. Potem takie dziecko idzie do gimnazjum. Jeśli dobrze napisał test to może pójść do dobrego gimnazjum i tam dobrze przygotują go do testu gimnazjalnego. W przeciwnym wypadku pójdzie do rejonowego i to od szczęścia zależeć będzie jaki będzie poziom. Często również zdarza się, że rodzice i tak poślą swoją pociechę do rejonowego, bo jest blisko i nie mają czasu go wozić, a przecież taki dzieciak nie jest na tyle odpowiedzialny, żeby sam jechał na drugi koniec miasta. Największy problem jednak mają ci, którzy mieszkają w małych miejscowościach i mają tylko jedno gimnazjum. W gimnazjum jak to w gimnazjum dzieciakom odpierdala i zajmują się głupotami zamiast się uczyć. W słabszych gimnazjach, do których chodzą w 90% rejonowcy poziom zazwyczaj równa się do najsłabszych i te inteligentniejsze dzieci przez to uczą się naprawdę niewiele. W tych dobrych gimnazjach, do których chodzą głównie ludzie z wyboru, (bo ci, którzy poszli do nich jako do rejonowych szybko się wypalają i rodzice ich zabierają) poziom jest trzymany tak, aby każdy musiał się uczyć, ale również tak, aby każdy zdał. Potem jest egzamin gimnazjalny i wybór liceów. A licea również dzielą się na te dobre i te słabsze. I tu już wybór nie jest taki prosty, bo w słabszych liceach poziom jest naprawdę niski i kończąc takie liceum praktycznie nie ma możliwości dostania się na studia dzienne na dobrej uczelni. A te dobre to jest dopiero zabawa. Nie mówię, że we wszystkich szkołach, nie mówię, że wszyscy nauczyciele, ale jednak często się zdarza, że nauczyciele myślą w taki sposób „hmm… skoro wy jesteście tacy zajebiści, to po chuj mam was uczyć? Pierdolnę wam jakieś zadanka, albo puszczę film a sam będę siedział na necie. Od czasu do czasu podejdę do najlepszego ucznia, żeby się nie poznali że mam ich w dupie. On na pewno nie będzie miał problemów więc będę mógł dalej przeglądać fb. Aha i jak ktoś będzie miał pytanie to zrobię z niego debila to się oduczą zawracania mi dupy jak jestem zajęty. A jutro zrobię im z tego kartkówkę, bo przecież szkoła musi trzymać poziom”. Czy tak ma wyglądać edukacja? Za czasów mojej matki prawie nikt nie miał korepetycji. Dziś ma je każdy. Nauczyciele zorientowali się, że ktoś odwala za nich robotę świadomie czy podświadomie tego nadużywają. W dobrych liceach się nie uczy. W nich się wymaga. Oczywiście nie dotyczy to czołówki szkół, bo tam są sami pasjonaci (nauczyciele i uczniowie) i tam się uczy i wymaga, ale w większości dobrych liceów tylko się wymaga. 30% lekcji fizyki przez ostatnie 2.5 roku to było oglądanie filmów, 60% to było udawanie, że robimy zadania, bo nikt nam nie wytłumaczył jak je robić, 5% zostało zmarnowane na głupie dygresje na temat wiadomości z kraju i ze świata (wtf?), 2% to gadanie o tym jaka fizyka jest ważna i opieprzanie nas, że się nie uczymy. Ze 3% lekcji zostało poświęcone na jakieś wytłumaczenia. Do tego jak ktoś podczas lekcji na której udawaliśmy, że robimy zadania miał pytanie, bo naprawdę chciał je zrobić to dostawał opierdol, był ośmieszany etc. Z informatyki głównie oglądamy prezentacje w powerpoincie. Z innych przedmiotów podają nam strony z podręcznika, które mamy przeczytać a potem każą robić ćwiczenia albo notatki. A z polskiego obijaliśmy się przez 2 lata, bo nauczycielce się nie chciało nic robić, a w 3 klasie cały czas przerabiamy lektury. Obliczyłem, że żeby wyrabiać się z terminami następnych lektur trzeba czytać ponad 130 stron dziennie (profil mat-fiz-inf i mamy marnować tyle czasu na polski w 3 klasie?). Tylko matma, historia i geografia trzymają poziom. 90% uczniów w klasie miało na semestr przynajmniej 1 zagrożenie a średnia klasowa to 2.7 zagrożenia na ucznia. Zostało półtora miesiąca do matury a ja do niej nie dojdę, mimo iż zaliczyłbym ją teraz z palcem w dupie, ale nauczyciele mają abstrakcyjne wymagania mimo iż gówno uczą. Ja osobiście wbijam chuj w tę maturę, bo i tak na studia iść nie zamierzam, chce otworzyć własną DG a jak coś mnie będzie interesowało to nauczę się tego we własnym zakresie, ale mimo wszystko fajnie byłoby mieć to jebane średnie wykształcenie. A skoro jesteśmy już przy studiach to mój ojciec często się śmieje jak zatrudnia jakiegoś świeżo upieczonego magistra, który nie ogarnia prostych rzeczy w praktyce, bo wykładali samą teorie i trzeba go wszystkiego uczyć samemu tak jak kogoś po liceum. Potem tacy płaczą, że nie mogą znaleźć pracy, bo nie mają doświadczenia… Cały ten system to jedna wielka chujnia, która chuja uczy a nauczyciele kładą chuja na uczniów. I na chuj tu się starać skoro te studia tak naprawdę chuja dają jeśli chodzi o rynek pracy? Mamy już przesyt dyplomów i w chuj niski poziom edukacji więc niezależnie od wykształcenia jest chujnia ze znalezieniem pracy. Pisane na podstawie własnych obserwacji jak i relacji rodzeństwa i przyjaciół z innych szkół. Najbardziej szkoda mi najmłodszej siostry, bo ma jeszcze połowę tek chujni przed sobą. Chujnia i śrut!

Witam wszystkich. Jako człowiek młody i ambitny, postanowiłem się wreszcie usamodzielnić, bo ileż można mieszkać z rodzicami. Pracując w całkiem dobrze prosperującej firmie, po przeprowadzonej szczegółowo analizie finansowej swoich możliwości, zdecydowałem o wzięciu kredytu we frankach szwajcarskich, na zakup własnego mieszkania. Łączna kwota kredytu opiewała na 200 tys zł, natomiast miesięczna rata wynosiła ok 1200 zł. Początkowo spłacałem raty bez żadnych problemów w wyznaczonym terminie. Schody zaczęły się wraz ze wzrostem stopy procentowej franka w Szwajcarii. Po podpisaniu umowy w ciągu 2 lat ratę podniesiono mi do 2500 zł miesięcznie a kwota kredytu urosła do kwoty ponad 300 tys zł. Nie jestem na chwilę obecną w stanie spłacać rat w takiej kwocie, więc poprosiłem bank o tzw „wakacje kredytowe” w których to przez pewien okres spłacam jedynie część zadłużenia, które rośnie z dnia na dzień w zastraszającym tempie. Nie wiem jednak co będzie dalej kiedy owe wakacje się skończą i bank zażąda spłaty rat w pełnej kwocie. Inna kwestia znów, kiedy frank leciał w Szwajcarii na łeb do poziomu 0,25% to moje oprocentowanie nie spadało. To jak można to kurwa wytłumaczyć?

Było o grach, teraz będzie generalniej.
Stwierdzenie „komputery są wszędzie” jest tak trywialne jak „trawa jest zielona” i w niektórych środowiskach za takie marnowanie pary można dostać dosłownie w ryj. „Komputery są wszędzie”. „No co ty stary kurwa nie powiesz?!” *pist-prawy* *jeb-lewy*
Tak czy owak, komputery są wszędzie. 🙂
I to jest chujnia, mym skromnym zdaniem. Dawniej, słowo komputer kojarzyło się z poczciwym PC. Białym blaszakiem dumnie stojącym pod biurkiem. Producentem kurzu i asystentem kaloryfera w pokoju. PC wpierdalał dyskietki i piszczał przy tym jakby dostawał orgazmów.
Dzisiaj są tablety, bidety, smartfony, iPady, iCośTam, Maci, Haki, chujaki. Spójrzcie na badania rozmaitych uniwersytetów i ich wydziałów socjologicznych – są wolno dostępne w sieci. Ludzie spędzają dosłownie GODZINY dziennie patrząc się w jebany ekranik, nie ważne czy pięcio- czy pięćdziesięcio- calowy. Widać to zwłaszcza w autobusach i na przystankach. Ludzie którzy uczyli się w podstawówce nawet się ze sobą nie witają, tylko spuszczają łeb i gapią się w to jebane szkiełko. „Na chama” też nie przywitasz się, bo przecież przez słuchawki na uszach człowiek niczego nie usłyszy, albo… łatwiej udawać, że nie słyszy. Na spotkaniach grupowych losowa osoba co 5 minut MUSI spojrzeć na ten jebany ekranik, a jeszcze gorzej jest jeżeli mamy taką dziewczynę – powiedzmy… „przyzwyczajoną” do patrzenia na ekranik co chwila, albo „muszę odebrać TERAZ TEGO SMS-A, do łóżka w którym jest mój chłopak wrócę jak sprawdzę”.
Tak to wygląda. Telewizor odchodzi do lamusa, każdy ogląda co chce i kiedy chce. Do tego dochodzą wspomniane słuchawki. Słyszy się tu i tam różne opinie, że to szkodzi na słuch, że to , że tamto… Wszyscy to bagatelizują. Ale osoba taka jak ja, dla której słuchanie muzyki jest formą medytacji i rytuału i nie słucha jej 24/7 opinia o szkodliwości słuchawek jest jawna. Jeżeli jesteś taką osobą także i jakimś cudem udaje Ci się porozmawiać ze znajomym w autobusie z podstawówki/gimnazjum/średniej to wiesz co mam na myśli. ONI KURWA NIE SŁYSZĄ. Albo słyszą trzy po trzy. Ale nie kurwa. „Słuchawki szkodzą? Co ty pierdolisz?! Jakieś bzdury…” I jeszcze te jebane dokanałówki, które zwisają przy szyjach dziewczyn z widocznym plastrem miodu. Kurwa!
Słuchawki same w sobie to świetna myśl techniczna, ale należy ich używać z rozsądkiem.
Idąc dalej – używanie plastikowych gadżetów źle działa na umysł. Sztuka czytania odchodzi w zapomnienie. Strach pomyśleć co by się stało gdyby wybuchła wojna i zostało niewielu ludzi, albo coś w ten deseń (epidemia jakaś). W dobie komputerowych idiotów nie potrafiących czytać taka wizja jest straszniejsza niż opowiadania Kinga.
Co tam książki, ludzie nie przeczytają już dłuższego artykułu. I to nie są czcze wymysyły jakiegoś zjeba piszącego „Chujnię komputerową”, tylko fakt potwierdzony naukowo przez ludzi z Harvardu. Niedowiarkom polecam research o tym…
…jak Internet wpływa na nasz umysł. A wpływa źle. Najgorzej wpływa chyba na stosunki międzyludzkie, które stają się nieludzkie. Rozumiem, że istnieje coś takiego jak cyfrowa komunikacja, ale to tylko namiastka prawdziwej interakcji z drugim człowiekiem. Żal mi tych młodych osób w kawiarniach, na przystankach, w sklepach, którym trzęsą się ręce ze strachu i którzy „źle się czują w tłumie”, bo kurwa mać kolejka w biedronie to już tłum! Ja pierdole! To nie jest tak, że młodzi ludzie nie ustąpią miejsca w busie starszym, bo są chamscy, oni nie mają jaj aby otworzyć usta. Wielu z nich chętnie ustąpiłoby, ale boją się wewnętrznie, aby to zrobić, bo ich stosunki społeczne ograniczają się do siedzenia albo w ławce, albo na jebanym facebooku.
Kiedyś to było coś! Nie słowne groźby i utarczki na portalach społecznościowych, ale solówa na pięści, która dawała +50 do respektu, nie ważne czy wygrałeś czy nie i po której podawaliśmy sobie grabe! Ostentacyjne zaczepianie dziewczyn rodem z filmów o wikingach, a nie pisanie słitaśnych esków i komunikacja cyfrowa… Kurwa co za czasy nastały!
Ostatnia i najważniejsza sprawa. Komputerowe zniewolenie. Śmiem twierdzić, że ludzie nie dojrzali do używania technologii – z technologią cyfrową na czele. Dawniej prywatność to była świętość. Dzisiaj ludzie bez przymusu oddają swoje informacje mniej lub bardziej osobiste w macki portali społecznościowych, bądź ogólniej mówiąc, do Net-u. To jest po prostu wirtuozeria socjotechniki. Kiedyś trzeba było ludzi pałować, bo nie chcieli podać adresu, dzisiaj, „wszyscy mają fb, to czemu i ja mam nie mieć”. I to wszystko dzieje się bez refleksji. Bez wiedzy. Prawda jest taka, że nikt (bez odpowiedniej wiedzy i umiejętności) NIE JEST w Internecie anonimowy i bezpieczny. Tak samo jak NIKT NIE JEST bezpieczny używając WinGówna i WinAplikacji, które przypominają ażurowe łodzie – to po prostu kurwa nie popłynie! Nie trzeba nawet wchodzić na FB – starczy, że przycisk „Like it” będzie na innej stronie na którą wchodzicie i już FB będzie o tym wiedział.
O tym można pisać księgi całe. A później ludzie zawsze pytają… No i co z tego? A gdy im tłumaczysz jak dla idiotów to i tak wracają do tego samego.
W skrócie: Teraz jest dobrze, teraz nic się nie dzieje, każdy może mieć konto, bo każdy przecież tak robi, ale może nadejść czas gdy ludzie znów zawitają do łagrów, ale nie za ukradzioną pajdę chleba, a za zajebaną mp3 z Internetu. I zgadnijcie skąd wielki brat będzie o tym wiedział i jak to udowodni.
[to ostatnia część Chujni komputerowej]

Poprzedni akt „Chujni komputerowej” poświęciłem niemalże tylko grom, teraz pora na rozwinięcie tematu i pociągnięcie go dalej.
Ano, grało się, grało. Z ludźmi, którzy mówią, że kiedyś gry były prostsze jest taki problem, iż to banda ignorantów – niech zmierzą się z Battletoads czy z Ghosts 'n’ Goblins czy ADOM-em (przejście ADOM średnio zajmuje 1,5 roku przeciętnemu graczowi). O ile takie tytuły cokolwiek im mówią. Notabene na tym ostatnim pośrednio była wzorowana wychwalana dzisiaj seria The Elder Scrolls ze Skyrimem na czele. Nie powiem, Skyrim jest urzekający, ale nic ponad to. Chociaż w sumie to truizm, ponieważ gdy stary wiarus patrzy na tę grę nie może wydostać się z odmętów psychicznego osłupienia jak można było spierdolić tak wielki potencjał. Grafika i udźwiękowienie jest genialne. Mechaniki nie ma. Polecam wydrukować manual do ADOM, aby zobaczyć co to jest kurwa mechanika w grach cRPG, ba!, co tam ADOM, katalizatorem tego twierdzenia może być poczciwy Arcanum. Najbardziej w tej grze (tes5) bolały mnie „zagadki”. Onanizująca się ameba byłaby w stanie je rozwiązać. Zagadki w Icewind Dale II były wcale proste, a już milion razy lepsze niż te z TES5. A ludzie którzy faktycznie chcieliby się zmierzyć z czymś trudnym polecam stare gry roguelike, albo choćby – pierwszą lepszą z brzegu – serię Myst. Albo jeszcze lepiej – grę wyprodukowaną na zadupiu w Warszawie, przygodówkę z otchłani gier komputerowych rysowaną przez jebanych 5-latków z przedszkola. Książę i Tchórz miał miłą grafikę dla oka, ale nie można tego porównywać ze Skyrimem, za to zagadki w tej grze, choć niewymagające, są miodne. Gdy widziałem te wszystkie ryby, motyle, ćmy, wilki, niedźwiedzie czy co tam jeszcze, które trzeba było ustawić w odpowiedniej konfiguracji trafiał mnie zwyczajnie szlag. To po prostu obraza dla graczy, jawny dowód na to, że dzisiejsze gry są tworzone dla idiotów. Za każdym razem gdy napotykałem w świecie Skyrima „łamigłówkę” mój psychiczny system obronny mantrował: „Odpal Mandate of Heaven, Mandate of Heaven…” Fabuła w nowoczesnych grach? Kpina. Najgorsze pozycje F & SF pisane masowo w USA są lepsze fabularnie niż gówno serwowane nam przez scenarzystów gier.
Z innej beczki: Thief. Jak można było zjebać tak doskonałą serię?! To jest po prostu profanacja. Szczerze przyznam, że zazdroszczę ludziom, którzy po raz pierwszy w życiu spotykają Garretta, albowiem oni po prostu nie mają zielonego pojęcia jak ta seria gier została zjebana. Zjebana. Inaczej tego nie da się ująć. 5 lat produkcji i dostajemy TAKIE GÓWNO?! Thief 1 i 2 to były – jak na tamte czasy – majstersztyki. Istne Novum w świecie gier. Coś jak MineCraft, który wdarł się w umysły graczy w krótkim czasie. Seria Thief miała doskonałą fabułę okraszoną genialnymi cutscenkami… Te gry miały *dźwięk*, „ten” dźwięk który zrozumieją tylko starzy gracze, albo zapaleńcy starego CS-a 1.6 – ci którzy są nieprzyzwyczajeni do patrzenia przez ściany 78. zmysłem bohatera, tylko do… słuchania. Kroków, strażników, otoczenia, rozmów, wiatru – i w ten sposób aktywnego antycypowania dalszych poczynań. Nie było skakania jak Spider-Man, nie było patetycznego wkurwienia na twarzy głównego bohatera niczym u Batmana. Był sobie zwykły-niezwykły antybohater. Złodziej, który uratuje świat o ile będzie mógł na tym zarobić. I można było wbić strzałę linową w każdą jebaną belkę! Kurwa!

W moim akademiku „papierowe” drzwi od kibla są praktycznie kilka cm od „papierowych” drzwi od pokoju mojego współlokatora. Ostatnio przy każdym wydalaniu wydzielam przy okazji głośne gazy i doskonale wiem, że współlokator to słyszy – po każdym gazie słyszę potwierdzający to „znak”, np. sprężyny od łóżka z pokoju współlokatora czy przysunięcie krzesła. I skoro ja to doskonale słyszę, to na pewno i on świetnie orientuje się w realiach mojego wydalania i próbuje to zagłuszyć wspominanym wierceniem się. O ile charakterystyczny plusk można załatwić sporą ilością papieru, tak gazy poprzedzające nie są do powstrzymania i praktycznie nie mogę spokojnie wydalać. Czuję się praktycznie tak samo jak w tej słynnej scenie biegunki z American Pie 1. Mam daleko do galerii i doszło do tego, że tę sprawę często robię w pokoju do worka. Może głupio brzmi, ale chujnia poważna.

Normalnie pewne granice bezczelności występują i są akceptowalne, są jednak rzeczy za które się powinno w cywilizowanym kraju publicznie chłostać.

Mieszka z nami (ja i współlokator) dziewczyna (blondynka) i mało że nie sprząta a jak już od czasu do czasu (raz na 3 miesiące) coś ogarnie to zaraz robi karteczki i podział obowiązków, którego potem sama nie przestrzega. O wynoszeniu śmieci nie ma zielonego pojęcia, kupić do mieszkania też nie kupi a jak już kupi cokolwiek to zaraz jest składka i ja się na to daję nabrać.

To ci się wydarzyło w weekend to jest jednak chamstwo. Może nie być w domu przez jeden dzień, może półtorej dnia papieru toaletowego (bo oczywiście po co kupować, można czekać aż inni kupią, ale ŻEBY WYCIERAĆ DUPĘ W CUDZY RĘCZNIK TO JEST CHAMSTWO ZA KTÓRE TRZEBA PUBLICZNIE CHŁOSTAĆ.

I wycieram się dziś ręcznikiem moim i patrzę a co tu taka masakryczna smuga brązowa.

OBRZYDZENIE

poradźcie coś na takie chamstwo, bo we mnie już kipi

Ale chujnia z tym moim starym capem sąsiadem. Łazi całe dnie po osiedlowych śmietnikach, zbiera różne rzeczy i upycha wszystko w piwnicy, a ja, jego sąsiad z klatki, musze wąchać jego skarby znoszone czule każdego dnia po kilka razy. Najgorzej mają sąsiedzi z parteru. Ja pierdole, ale mają chujnie.

Nasz system edukacji jest normalnie kurwa niesamowity! Wszystko bazuje na wyimaginowanych cyferkach w dzienniku i wyniku testu gimnazjalnego. Wszystko jest tak zaplanowane aby tylko zniszczyć całą reputację ucznia. Nowoczesna budowa podręczników do języków obcych jest porażką – mnóstwo obrazków, postaci i nic nie wytłumaczone normalnie, a teoria w dodatku ciulowa dopiero na ostatniej stronie działu. Multum kartkówek z których oczywiście będzie ocena 1 lub 2 (żadziej 3). W podstawówce to przynajmniej były jeszcze jakieś perspektywy na życie. I jak tu można mówić o tym że „można” zostać w przyszłości kim się chcę jeżeli ta możliwość jest na okrągła blokowana? Potem wszyscy się tylko dziwią dlaczego gospodarka jest słabo rozwinięta. Jeżeli się ze mną nie zgadzacie to powiem wam tylko tyle że sami się na utopię zgodziliście! Drzewo, krzesło, sznur i śrut…

Jak wiadomo mały handel w polsce zanika, a mi przyszło pracować w małym wiejskim sklepie. Chujnia jest taka że coraz mniej klientów, bo wszyscy walą do tych sklepów na B, i trują sie tym marnym śrutem nabijając kieszeń zagranicznych milionerów, ciesząc się jak to zaoszczędzili i jak to nie dali zarobić swojemu sąsiadowi.Ale kij z tym penerstwem,najgorsze były te pytania,np. czy te pieczywo jest świeże, czy ta gazeta jest dzisiejsza, no kurwa jaka ma być?, wczorajszą mam sprzedawać-ile razy się gryzłem w język żeby tego nie powiedzieć klientowi,kurwa ludzie ogarnijcie się,chwila zastanowienie wystarczy, żeby nie zadawać tak głupich pytań, no chyba że ktoś jest tak ograniczony że nie widzi w tym nic złego. Chujnia i śrut, dlatego postanowiłem zlikwidować spożywkę i zrobić monopolowy,od tej pory brak głupich pytań o świeżość produktu a i milej się pracuje jak wokoło tyle flaszek stoi.

Chciałbym poruszyć dwie kwestie, zupełnie ze sobą nie związane. Po pierwsze: sąsiedzi – całe życie miałem pecha, więc i sąsiedztwo trafiło mi się najgorsze z możliwych. Sąsiad z mieszkania tuż obok co tydzień lub dwa organizuje sobie imprezy, nie tylko zaczynające się grubo po 22, ale wręcz kończące się nad ranem. Głośna muzyka, łażenie po klatce w tę i z powrotem (nie wiem po co), trzaskanie drzwiami, które obudziłoby zmarłego i równie głośne śmiechy. Próbowałem wpływać na tę sytuację, prosiłem, błagałem, nic – nie trafisz do człowieka, po prostu się nie da. Chyba narobię siary i następnym razem wezwę gliny, innego wyjścia nie widzę. Sąsiedzi z dołu nie lepsi – to banda cholernych studentów, którzy imprez wprawdzie nie organizują, ale za to do mieszkania wchodzą jak sowiecka armia albo zwyczajne bydło – krzyki, śmiechy, przekleństwa. Bydło i tyle. Sprawa druga: postępująca degradacja języka polskiego, jakkolwiek dramatycznie może to brzmieć. Wszechobecne już zwroty typu „IMO”, „FTW”, „WTF” i tak dalej; określenia w rodzaju „najlepszy film ever” – co to za cholerstwo w ogóle? Nie mam nic przeciwko zagranicznym słowom, które weszły do języka polskiego lata temu i się już przyjęły („szlafrok” na przykład, choć takich słów są setki), ale to to już jakaś cholerna plaga. Czy naprawdę tak bolesne jest napisanie: „moim zdaniem” lub „w mojej opnii”? Czy komuś coś się stanie, jeśli napisze, że to najlepszy film, jaki kiedykolwiek widział? Może w ogóle przerzucimy się na angielski, będzie prościej (ironią jest to, że ci, którzy najczęściej używają tych skrótów, po angielsku pewnie nie potrafią wydukać nawet słowa)? I nie – większych problemów nie mam, choć chciałbym zarabiać 17 tysi netto.