Jak w temacie. Porobiło się coś dziwnego na tych studiach. Dawniej z ludźmi szło porozmawiać na różne tematy, pośmiać się, pomagało się sobie wzajemnie. Aż jedna osoba, łasa ogromnie na stypendium, jak chytra baba na Zbyszka trzy cytryny, namieszała że aż boli. Wprowadza nerwową atmosferę, stresuje innych, że niby to zawsze wszystko wie, wszystko ma rozpisane. Potrafi Ci taka wyjechać z pytaniem to, czy zrobiłeś/aś o projekt, który jest do oddania za miesiąc. A kilka osób za nią – jak za panią matką, dało się wkręcić i idą pod jej zegarek. Kombinatorstwo przy tym się szerzy niemałe: a tu coś przenieśmy, a tu się zamieńmy, a tu coś. Doszło do takiej paranoi, że dla niektórych ocena 4,5 to jest tragedia, a co więcej, zamiast na początku dnia usłyszeć: „cześć”, słyszy się: „nic nie umiem!” na przywitanie. I ja się pytam: W IMIĘ CZEGO? Ok, jest wiele osób, którym zależy na ocenach i stypendium, ale tak nie spinają przed każdym kolokwium siebie i innych wkoło. Chcesz się spinać i skończyć z wrzodami, stresem przewlekłym i nie mieć życia poza gadaniem o kolejnym kolokwium – proszę bardzo, ale nie zamęczaj tym innych, bo słuchać rzadko, jakby to pan Longinus Podbipięta powiedział. Inni mają jakieś zainteresowania, zajęcia pozauczelniane, pracę, hobby, życie osobiste. Szkoda, że niektórzy lubią się dowartościowywać, próbując udowodnić otoczeniu, że są najmądrzejsi na świecie. A taka fajna grupa kiedyś była… Chujnia i śrut.
Mój były myśli, że za granicą odnajdzie lepsze jutro. Z tego powodu mnie zostawił, bo ja sobie średnio wyobrażam to, że przez całe życie musiałabym mówić 'dzień dobry’ w sklepie w innym języku. Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma.
nie wiem w jakim kraju Ci zgotowali takie powitanie ale na terenie zachodnich Niemiec jest na pewno inaczej. i powiem Ci że prędzej polak dowali polakowi niż obcokrajowiec, przynajmniej jeśli chodzi o tych co ja spotkałam
Do 2, racja !
Gdzie ty mieszkasz człowieku? Chyba w bungalowach w Holandii.
Racja. Wszyscy narzekają, że niby polaczki to chuje, a cały zachód jest super, a to gówno prawda. Różne szczegóły różnią ludzi na świecie, ale generalnie ludzie wszędzie są tacy sami – skurwysyny i egoiści. Taka już ludzka natura. Ludzie, którzy wyjeżdżają z Polski za granicę, przez pewien czas skupiają się na pozytywach, których brakuje w naszym narodzie, a nie dostrzegają nowych negatywów. Na przykład w UK wszyscy podniecają się kulturą jazdy, że niby nie ma agresji, każdy każdego puszcza na drodze. A z drugiej strony spróbuj najechać – zaparkować choćby jednym kołem na chodniku, to ci porysują w nocy auto.
Musisz iść w masę, ziom. Taki Tiger zanim wyjechał na saksy do Niemiec to zrobił masę i teraz ma kasy jak lodu, czy we wrześniu czy w listopadzie każdy się do niego uśmiecha i chce z nim bić (za kolejne kupki kasy). I on, po dwóch drinkach albo i bez, ma kolorowo.
Gówno prawda. Na zachodzie jest zupełnie inaczej, ale lepiej. Każdy każdemu mówi w takich Niemczech krótkie halo, czy kogoś zna czy nie. A który polak powie rumunowi czy ukraińcowi dzień dobry? Albo polakowi? Sąsiadowi z ulicy, bloku? Widział ktokolwiek w np Niemczech młodzież pijącą lub palącą na przystanku? Albo gdziekolwiek? Zupełnie inna kultura, nie to co polskie chamstwo, szarość, patologia. Ja bym się z chęcią wyniósł, już byłem za granicą i wróciłem bo niestety sezon się skończył.
To jak cię traktują nie zaleźy od narodowości tylko od charakteru, jesteś słaby psychicznie i każdy przejaw braku zainteresowania odbierasz jako odrzucenie. Rób swoje i miej wyjebane a nie z każdym się musisz przyjaźnić od razu. Czym mniej ci zależy tym prędzej wzbudzisz zainteresowanie, przetestowany sposób. Oczywiście nie znaczy to że masz być chamem, bądź kulturalny ale z dystansem a nie jak leniwiec z epoki lodowcowej.