Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Nie wiem co jest grane, ale moje życie natenczas jest pasmem niekończących się porażek. Maturę zdałem wybornie, ale na studia nie pójdę. Nie zdążyłem z REJESTRACJĄ!!!
przegapiłem termin rejestracji internetowych, i teraz przepadło. Jedynie we wrześniu cień nadziei to powtórna rekrutacja. Po drugie : 8 raz nie zdałem prawa jazdy. Muszę dokupić jeszcze z 8 godzin bo inaczej…. a pieniędzy nima, w dodatku naprawdę mam straszne kłopoty w jeździe, których nie umiem opanować. Brak życia towarzyskiego, było ono na jako takim poziomie w czasie szkoły, a teraz spadło do poziomu zerowego. W dodatku mam duże trudności z nawiązywaniem kontaktów i straszną skłonność do gaf towarzyskich. Problemów mam całkiem sporo, nuda, ograniczenia wynikające z zamieszkania, nieżyczliwosć sąsiadów, i brak pieniędzy. Czasem sobie myślę, że gdybym dostał 30 tysięcy złotych, to ułożyłbym sobie życie idealnie. Kupiłbym sobie prawo jazdy, kupiłbym studia, kupiłbym samochód, kupiłbym nawet znajomych i udobruchał rodzinę, która uważa mnie za miękkie kluchy, i ciapę którą trzeba prowadzić za rączkę bo sama sobie w niczym nie poradzi. nie umiem rozwiązać żadnego ze swoich problemów i to mnie przeraża najbardziej ze wszystkiego. żebym chociaż zdał prawo, to bym miał jakiś jasny punkcik na horyzoncie. Boże za co mnie tak karasz??

Zdaniem większości ludzi największym szczęściem jest odwzajemniona miłość. Jeżeli tak, to ja nigdy tego prawdziwego szczęścia nie doznam. Dlaczego? Przez nieśmiałość. Nie potrafię podejść do dziewczyny i zagadać, nawet do dziewczyny, którą znam i która sama nieraz ze mną rozmawiała. Nie potrafię nawet podejść do dziewczyny o której wiem, że jej się podobam. Nie umiem, boję się, to irracjonalne, ale tak jest. To tak jak z lękiem przed na przykład końmi ? nam wszystkim, którzy się koni nie boimy, będzie się wydawać, że nie ma się czego bać, ale osoba cierpiąca na tę fobię, chociażby miała świadomość, że nie ma powodów aby się tych koni bać i tak nie odważy się do nich podejść. Tak samo jest ze mną i z moją fobią, bo tak to chyba trzeba nazwać. A wiecie co jest najgorsze? Świadomość, że nic na to nie poradzę i że zawsze będę sam… Już nawet nie mówię o tym, żeby zagadać do jakiejś obcej dziewczyny bo to jest dla mnie niemożliwe, niewyobrażalne. Ale nawet gdyby i znajoma dziewczyna mnie podrywała, to nie będzie tego przecież robić w nieskończoność wobec braku jakiejkolwiek inicjatywy z mojej strony. I nic ty ie dadzą wszelkie kursy podrywania ? na nich nauczę się co najwyżej technik podrywania, ale co mi z nich, skoro żeby ich użyć, trzeba przełamać nieśmiałość. Czyli wychodzi na to że umrę sam po życiu w samotności, samotności z każdą chwilą coraz bardziej mnie przytłaczającej. Miła perspektywa, prawda?

Jakiś czas temu wzięli mojego dziadka do szpitala (niecałe 2 tyg temu), bo się źle czuł i wymiotował, rozpoznanie – zapalenie płuc. A u dziadka, który jest o trzech miesięcy osobą wyłącznie leżącą i z którą nie ma prawie kontaktu jest to zagrożenie życia. W sobotę lekarz prowadzący oznajmiła mi, że w lewym płucu ognisko prawie wyeliminowane, ale pojawiło się w prawym i po konsultacjach zmienią mu chyba antybiotyk. I co?! I chuj, dziś (poniedziałek) nagle się dowiaduję, że jutro mają go… wypisać. Tak, kurwa, z zapaleniem płuc. Oczywiście sam się musiałem domyślić, że go wypisują, bo słowa nie pisnęli, chodzę do niego 2x dziennie, w godzinach 12-14 i 17-19 i dziś będąc po 14 oglądałem jego kartę i nic nie widziałem nadzwyczajnego (ponoć decyzję podjęli po rannym obchodzie, czyli w godzinach 11-12, to czemu tego nie odnotowali?) ale o 18 jak byłem widziałem jakieś 'w’ wpisane w kółeczku, pytam się personelu i ci z łaską mnie informują, że to jest wypis. Ludzie, mamy XXI wiek, nie da się zadzwonić? Pal licho, że nie powiedzieli mi tego jak byłem u niego wcześniej, pretensji nie mam, bo nie muszą wiedzieć, że to ja jestem rodziną, ale jakbym się nie zapytał to może by mi dali znać jutro o 9.55, że o 10 go wypisują. A przecież skoro jest osoba leżącą to muszę załatwić karetkę, łóżko przygotować w domu itd. ale ich to gówno obchodzi. Dobra, pal licho już z tym, ale kurwa jego mać, jakim cudem został przyjęty z zapaleniem płuc i chcą go z tym samym wypisać?! Non stop dają mu kroplówki, to może ja też będę musiał się w takie coś zaopatrzyć?! Jakby tego mało, dziadek ma odleżyny, prosiłem wczoraj popołudniu i dziś rano żeby przykleili mu takie plastry na odleżyny (trzeba tam chyba wyczyścić mu te rany, a ja nie mam do tego ani możliwości ani dostępu – inaczej sam bym to zrobił), które kupiłem z własnej kieszeni. I co? Ni chuja, dopiero dziś musiałem. Jak rozmawiałem z lekarką to powiedziała, że wpisze, tak kurwa, wpisze dopiero w listę zleceń. To nie można było wcześniej?! Jebać takie coś!

Po pierwsze wkurza mnie to, że Polacy sami na siebie narzekają, jakim to my narzekalskim narodem jesteśmy. Paradoks? Wkurza mnie, że Hiszpania wygrała Mundial, wkurza mnie, że jest tak gorąco, a ja siedzę chora, wkurza mnie, że nie mogę się rozstać z myślami o jednej osobie. Kurde, właściwie to wszystko mnie wkurza. O, proszę, za gorąca herbata, eh. Ludzie nie lubią czytać/wysłuchiwać takiego narzekania. Fajnie, że jest taka chujnia.pl …

Pracuję w małej firmie, która ma ciągle pod górkę. Staram się pracować jak mogę, ale z drugiej strony określić granice tak, żeby nie zwariować od tej presji. A mimo to jest coraz gorzej: szef ciągle mi dopierdala jak to wolno pracuję, że nie umiem współpracować z nim, że to co robię wszystko jest na nic. Jest mi ciągle smutno, ale zaczynam się po prostu wkurwiać i nie wiem jak długo to wytrzymam. Chciałbym mu powiedzieć, żeby odpierdolił się i żeby nauczył się być szefem i motywować, a nie zniechęcać. W tym momencie mam poczucie, że moja praca jest bez sensu, znam swoją wartość i wiem, że tak nie jest, ale ja nie chcę być tak gdzie mnie nie chcą. Jestem załamany, nie dostałem podwyżki od 3 lat i nawet tego nie chcę, ale żeby przynajmniej doceniali moją pracę, a tu nic tylko krytyka. Żeby tak wziąć to swoje życie powiedzieć kurwa mać i wypierdolić z tej pracy nawet w ciemno, ale żeby się samemu popchnąć ku lepszemu. Tylko jak to zrobić 🙁

Taki upał, leje się z człowieka, to by poszedł się wykąpać. Ale niee. Przecież jak już nawet dowleczesz się na plażę to nie wejdziesz do wody, bo tyle ludzi. Przychodzą całymi rodzinami. Z dziećmi, psami. I weź tu się człowieku wykąp. Na samym wejściu zostajesz ochlapany albo stajesz w gorące siki. Nosz ja pierdolę! Czy Ci ludzie zawsze muszą tam być? Kiedyś poszłam ze znajomymi nad rzekę. Godzina 19. A ludzi ciągle pełno! I ni chuja! Nie wykąpałam się. Ja w ogóle się w tym roku nie kąpałam jeszcze!

I tak wszyscy czekali na to całe CIEEEPŁO w zimie, co? A teraz wszyscy zdychamy w męczarniach. Jak mówiłam, że zima jest spoko to wszyscy krzywo na mnie patrzyli. Tyle, że łatwiej jest się ogrzać niż teraz przy tych kurewskich upałach ochłodzić. Poza tym jestem tegoroczną maturzystką, zjebałam najważniejsze przedmioty, jakie potrzebowałam na studia no i teraz czekam – na liście rezerwowych… Nie wiem, czemu tak bardzo mi zależy, skoro to oznacza tylko kolejne lata zapierdalania po nocach z energetykiem w ręce. Inna sprawa, że nie mam na razie zupełnie gdzie mieszkać, bo niestety nie pochodzę z miejscowości, gdzie jest moja uczelnia. Ogólnie wszystko jest popierdolone od początku do końca.

Siedzę w chacie i cały się kleje. W nocy nie mogę zasnąć, bo gorąco i tylko przewalam się szukając zimnego miejsca na poduszce. Chuj mnie strzela jak co 15 minut muszę wstawać i iść do łazienki myć łapy, bo normalnie myszka wisi w powietrzu jak podnoszę dłoń. Ale z dwojga złego, lepiej żeby taki żar napierdalał, niż żeby w połowie wakacji miał ciągle padać deszcz. Pozdrawiam.

Że gorąco nie trzeba nikogo uświadamiać. Że niewiele chłodniej w nocy – również. Co za tym idzie spanie w czymkolwiek jest niewykonalne. W związku z tym kładę się do łóżka jak mnie Pan Bóg stworzył. I co mnie budzi wczoraj w środku nocy? Cholerne swędzenie na plecach. Jakiś pierdolony komar ujebał mnie dokładnie w to miejsce na plecach, gdzie nie można sięgnąć żadną ręką. Dokładnie sam środek! Wyginam się więc jak kretyn i czochram o pościel pół nocy, bo oczywiście po jakieś narzędzie wstać mi się nie chce. Doprowadza mnie to do szału. Nad ranem przechodzi. Półprzytomny wstaję do pracy (stacja benzynowa). Rano swędzenie wraca, więc całe śniadanie drapię się widelcem.
Docieram do pracy z przerażeniem myśląc o tym, co będzie jak to cholerne swędzenie dopadnie mnie przy klientach. Na razie jest ok. Ludzie gnają nad jeziora a ja siedzę w tej cholernej budzie przy głównej na Mazury. Jak nietrudno zgadnąć to jebane swędzenie przychodzi dokładnie w momencie, kiedy za chuja nie mogę się podrapać.
Zaraz się wścieknę! Jak mnie swędzi! (Dzień dobry pani). Kurwa! Podrapać, podrapać!(Stanowisko nr 3. Bardzo proszę 120 zł).Podrapać natychmiast!(Proszę, coś jeszcze dla pani?)Jak zaraz tego nie podrapię, to oszaleję (Tak, mamy colę z lodówki).
Wpadam powoli w obłęd. Wiję się jak piskorz, co oczywiście żadnego efektu nie przynosi.Marzę o drapaczce, która przesuwa się po mich plecach. Z góry na dół. O takkkkk…niemalże widzę ją oczami wyobraźni. W życiu mnie tak nic nie swędział. Nie mogę robić wygibasów przy ludziach, zresztą i tak nie przyniesie to efektu.
-Kaśka! Podrap mnie po plecach! -syczę do ucha koleżance.
-Zwariowałeś?
-Błagam! Zrób to tak, żeby nikt nie zauważył, bo za moment oszaleję!
-Gdzie?
-Sam środek! Szybko!
Stara się to zrobić dyskretnie, ale oczywiście nie trafia w odpowiednie miejsce. Zaraz zaczną krzyczeć!
I w taki oto sposób minął mój dzień pracy. Noc była podobna do wczorajszej. Teraz siedzę przed lapkiem i ocieram się o szorstkie oparcie fotela. Od razu mówię, że fenistil i inne wynalazki nie działają!
Taka moja maleńka, ale bardzo dokuczliwa chujnia.

Wkurwia mnie lato i ten cholerny żar z nieba. Człowiek wychodzi na dwór i jest uczucie jakby wchodził do pieca. Powietrze gorące, nie da się oddychać. Rozumiem, lato jest, ale jesteśmy w klimacie umiarkowanym czy tropikalnym? 35 stopni w cieniu, w słońcu nawet nie chce wiedzieć, a w samochodzie ponad 60 (chujowy termometr elektroniczny ale tak pokazywał). Człowiek chce wyjść do sklepu i po pięciu minutach pojawiają się piękne wzorki z potu na koszulce, chlupie w butach i jajka się do prącia kleją co jest średnio przyjemnym uczuciem. Jakby nie było wystarczająco źle chatę mam centralnie wystawioną na słońce, do 22 mi napierdala w okna i monitor, że nic obejrzeć się nie da, a chałupa się nagrzewa. Powiedzcie kup se klimę, jasne próbowałem, ale mieszkam w starej „zabytkowej” kamienicy. Koleś od zabytków jest pierdolnięty, żeby tylko wymienić okna na plastikowe, bo oryginalne drewniane były tak przewiewne, że zimą trzeba było w czapce i swetrze spać, musiałem się jebać 3 lata. Na remont mieszkania nie zezwolił, bo „zniszczy to urok kamienicy”. Jaki urok? Ludzie będą mi w mieszkanie zaglądać podziwiając te budę? A wymiana pionu wodnego, który dosłownie się sypie i mieszkańcy muszą łatać te rury na poxipol, też się przeciąga przez tego kutasa… 10 rok. Ale wracając do pogody. Najgorzej jest w nocy, wyro gorące od temperatury ciała i wilgotne od potu już po 10 minutach, powietrze gorące i parne, przez otwarte okno co by się nie udusić wlatują legiony komarów, które nie dość że spać nie dają brzęczeniem, to jeszcze się mną częstują bez pytania, skurwysyny. Śrut!