Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Tak! Właśnie podsumowałem sobie miniony, 2009 rok. W tym czasie straciłem dziewczynę, zmarły mi 2 babcie, spędziłem w „łożu” dodatkowe 2 miesiące z przyjacielem nazywanym całodobowe wymioty w kolorze brązowo-jakimś chujowo hebanowym, w dorywczej pracy podczas wakacji (zakład kamieniarski) ciężka granitowa płyta prawie pomogła mi zginać, zgubiłem telefon, kot ode mnie uciekł (jebany dachowiec). Poza tym straciłem dodatkowo za dużo czasu grając w mmo. Z tych ważniejszych to pewnie wszystko, nie licząc setek pomniejszych w szkole, tudzież innych średnio lubianych miejscach.

Ochotę na ugotowanie czegoś sama z siebie mam raz na 3 miesiące. Czasem muszę coś w domu ugotować. To i tak dobrze, że czasem, a nie zawsze, bo niektóre panie muszą zapieprzać przy garach codziennie i najgorzej jak tego nie lubią jeszcze -_- Naprawdę doceniam to, że nie muszę cały czas gotować. Tylko, bardzo bym chciała czasem zrobić coś dobrego. Nie lubię też jeść, bo nic mi nie smakuje. Jakby było dobre, to by smakowało ;p Każda moja próba kończy się porażką. Ostatnio postanowiłam zrobić hiszpańskie ciasteczka śniadaniowe. I co? Ciasto wyszło ładne, ale rozjebałam je po całej kuchni. Na dodatek olej cały czas śmierdział rybą, a to był nowy olej. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że nie mam pomysłów na obiad ani na kolajcę, ani na nic. Jak już mam na coś ochotę to mi nie wyjdzie, albo składniki są zajebiście drogie. Tak jak dzisiaj. Dzisiaj chciałam zrobić sos pesto do makaronu. Patrzę – oliwa z oliwek i świeża bazylia. Myślę: „skąd ja tu wytrzasnę świeżą bazylię. No to może suszona..” Dalej… orzeszki. Kurwa, muszę iść do sklepu. I poszłam, przy okazji zakupić oliwę z oliwek, która też była zajebiście droga, więc jej nie kupiłam. Był tam sos pesto w takim małym słoiku za 15 zł, więc też nie kupiłam _-_ Można by sobie mieszkać w klimacie śródziemnomorskim… Oni tam mają tyle dobrego jedze-enia. Albo mieć dużo pieniędzy i chodzić codziennie do restauracji. Co wyciągnę książkę kucharską i widzę takie ładne zdjęcia, ale jak ja mam to zrobić. Ja pierdole. Tak naprawdę jest to z mojej strony apel o pomoc!

Pisze to takie do Ciebie miesięcy wiele „Spotkaj się zemną, przewiozę Cię mą Beemką”. Oczywiście ta landara to samochód tatusia, a on go tylko myje i pod jego nieobecność popierdala po osiedlu póki sąsiad nie zadzwoni i nie naskarży ojcu. Też zdarza się tak, że taki interesant posiada bmw, w portfelu 10zł i pędzi niczym ekspres na cpn by zalać za tą nieszczęsną dyszkę żeby tak z dwa razy okrążyć swoje osiedle z zimnym łokciem i samojebem w gębie dla większej adrenaliny… Po czym do garażu to już go wpycha bo w baku pusto… Wraca do domu i trzepie kąty za chociażby złotówką. Trudne i tragiczne życie kretyna ale cóż my możemy na to poradzić.

Pracuję od 4 lat w międzynarodowych korporacjach, nie włazić nikomu do dupy mam całkiem niezła pracę za całkiem niezłe pieniądze. Jestem w wieku co to poniektórzy dopiero studia kończą i wkurwia mnie to ? jestem tu gdzie niektórzy za 5 lat będą ? już się wypaliłem. Ma już dość pracy w biurze. Czy tu zawsze wszyscy jakieś gierki muszą grać, każdy tylko patrzy jak się nachapać, chcesz naprawdę wysokie stanowisko, musisz być przygotowany na to, musisz być w razie potrzeby chujem dla innych. A jakże ktoś tam gdzieś na górze, chce nowy dom postawić, to się musi wykazać – poobcinać koszty, a ty oczywiście też, chuj z tego że firma zarabia po kilka milionów Euro na miesiąc, można się więcej kosztem innych nachapać. A już w ogóle mnie wkurwia, że w większości dyrektorzy to albo nie mają żony i rodziny, albo są po rozwodzie i mają młode dupy i w chuj frustracji i starają się w pracy udowodnić jacy to przechuje nie są. Nie można po ludzku biznesem kierować, po chuj piąte koło na siłę dorabiać… Do tego mam już rzeczywiście dość siedzenia za biurkiem. Żyjemy na takiej pięknej planecie i jak mam to wszystko tylko na national geographic oglądać, albo na zorganizowanej wycieczce to pierdolę, nie poświęcę swojego młodego życia na to żeby ktoś gdzieś w zarządzie kolejne auto sobie, albo swojej młodej dupie kupił. Spłacę co mam do spłacenia i pierdole cały ten syf. Rodziny też póki co nie mam, bo się przejechałem trochę raz na kobiecie i wystarczy póki co. A. no i jeszcze mnie wkurwia ta moda na friend with benefit ? kolega/koleżanka na rżnięcie. Mam zasady, ale jak pomyślę, że będę zapierdalał ciężko żeby się dorobić i się ochajtam później z jakąś laską co to z bata nie schodziła za młodych (i że bym został zrozumiany faceci są tacy sami, a później swoim dzieciom przykłady rozprawiają jak to trzeba dobrym być dla mamusi), bo się wyszumieć chciała, żeby nie żałować, a teraz to już nagle jest porządna i jak trochę ostry seks zaproponujesz to ci wykład zrobi, że kobiety to nie przedmioty i że ona ma uczucia i najważniejsze żeby się dobrze sama z sobą czuła. No fakt, jak byłam młoda to różne głupoty robiłam ale to już zamknięty temat (ale w duchu to se laski takie rzeczy z lekkim uśmiechem wspominają), teraz jestem porządna ? chuja prawda, stuknęło trochę wiosen jednej i drugiej i teraz stabilizacji szukają i to najczęściej u normalnych facetów, co to zawsze kobiety z szacunkiem i kwiatkiem. Ni chuja, ze mną tak się nie da, a jak się inni na to godzą to ich sprawa. Generalnie każdy ma swoje życie i zrobi z nim co będzie chciał, ale to jest trochę nie fair, szaleć, a później od innych czegoś innego wymagać. Nikomu w życiu nie dałem się na dłuższą metę wykorzystywać i tak zostanie, ani kasa, ani baba nie będą mi wody z mózgu robić, może poznam kiedy jakąś fajną nie zjebaną przez czasy i nowoczesne podejście do życia, to się ochajtam wtedy, bo takie dziewczyny to skarb na ziemi i szkoda, że czasem jakieś myślące chujem pojeby je niszczą, zresztą facetów co na suki trafili też znam. Pojebany ten świat coraz bardziej, wkurwia mnie to i dlatego jak napisałem, posprzątam co mam do posprzątania i jadę w świat, wolę być sam i bez dużej kasy, ale umierać wiedząc że nie zmarnowałem życia dla papierów i spódniczek, wspominając gdzie byłem i co widziałem, ale nie ile to kurwa kasy zarobiłem, chyba że rzeczywiście szczęście się do mnie uśmiechnie i poznam fajną dziewczynę, to tak też może być – każdy robi co lubi, a ja się lubię przeciwko temu syfowi buntować i tak już zostanie! No wylałem z siebie smutki i boleści, szacun dla pomysłodawców serwisu..

Pracuję w prywatnej firmie, raczej na średnim stanowisku, w sumie mam sporo na głowie. Na pieniądze na razie narzekać nie będę. Na czas pracy – jak najbardziej. 8 godzinny dzień pracy jest tam abstrakcją, podobnie jak wolne weekendy itp. Mało tego, w soboty, niedziele i święta pracuję… dłużej! Dwa tygodnie temu, miałem zabrać swoją dziewczynę na kolację. Niestety, telefon z pracy. Zatem przełożyłem wypad na tydzień później. Zgadnijcie co? Tak kurwa! Telefon z pracy! W końcu obiecałem, że zabiorę ją gdziekolwiek (!) właśnie dzisiaj! Tak! Jeden jedyny, przekładany od wielu tygodni dzień wolny od pracy. Nawet już niczego nie planowaliśmy. Chcieliśmy pójść… na kawę, na zakupy, do kina – obojętnie. Nie muszę chyba mówić co się stało… Nie poznaje jej głosu „na żywo”, a jej twarz znam ze zdjęcia, które noszę w portfelu. Mieszkamy razem, ale się nie widujemy… Ja pierdolę, paranoja! Po powrocie z pracy biorę prysznic i kładę się spać. Nie ma szans na żadne figle, choć kiedyś mogliśmy cały weekend nie wychodzić z łóżka. Nawet nie wiem jak jej idzie na uczelni! Ponoć teraz sesja (była? jest?)… O kumplach zapomniałem. Zero czasu dla bliskich i znajomych, zero czasu na sport czy inne hobby, zero życia prywatnego! Pracuję, śpię i czekam na telefon z firmy, żeby iść do pracy! Co mam zrobić w takiej sytuacji? Wymeldować się z mieszkania, rzucić dziewczynę, sprzedać samochód, kupić śpiwór i zamieszkać w biurze?! Może mam za wysokie wymagania? Chcę, aby moja dziewczyna nie czuła się zaniedbywana, chciałbym od czasu do czasu wyskoczyć na piwko z kumplami, może jakiś wypadzik na paintball czy pograć na hali w „gałę”. Wszystko! To tak wiele?! Ludzie, trzymajcie się ciepło i zdrowo! Nie dajcie się wciągnąć w takie bagno jak ja! Mykam… do pracy! PS Kurwa mać!

Jestem studentem drugiego roku Filologii Polskiej. A mówiąc bardziej po ludzku studiuje język polski. Przejdę od razu do rzeczy i powiem co mnie boli. Boli mnie, że żyjemy w świecie, w którym trzeba ukończyć kilka szkół aby dostać jakiś konkretny zawód. Co więcej, w tychże szkołach uczysz się bardzo niewiele. Co daje wkuwanie na pamięć jakichś regułek, działań itd. skoro większość ludzi zapomina je po tygodniu? Poza tym zauważyłem, że zdecydowana większość tego, czego uczymy się w szkołach do dupy nam się przyda, a nawet i to nie. Szczerze mówiąc, niewiele się w tych wszystkich szkołach nauczyłem. Boli mnie także do, że w poniedziałek mam ostateczną poprawkę z romantyzmu. Babka od tego przedmiotu jest wyjątkowo niechętna wobec mojej osoby, ostatnio mimo że na główne pytania odpowiedziałem, to wymyślała coraz to kolejne głupie pytanka z dupy, coraz to bardziej odbiegające od tematu i w końcu mnie udupiła. Jak ja to zdam w poniedziałek? Pojęcia nie mam. Ale wiem tylko, że oczywiście nauczę się na tyle na ile mogę, nigdy nie poddaje się bez walki. A co będzie potem? Albo wylot i arrivederci albo zostaje i nadal próbuje coś zdziałać. Poszedłem na te studia, bo chciałem zdobyć wymarzony zawód nauczyciela (system edukacji w Polsce to paranoja, ale może mógłbym coś zdziałać wychowawczo, wbrew pozorom stać mnie na to) lub dziennikarza. Jako nauczyciel lub dziennikarz mógłbym zrobić coś dobrego dla świata, dla innych. Zawsze lubiłem pomagać innym. Oba zawody mają swoje dobre i złe strony. I tu jest właśnie dramat, od jednego durnego egzaminu i jakiejś starej pizdy i jej humorów zależy moja przyszłość. O dziwo, ja mam na nią w tym momencie niewielki wpływ. I to mnie właśnie wkurwia, to jest chujnia totalna. Zależy mi na tym, aby przez to przebrnąć. Popełniłem w życiu wiele błędów, zawaliłem naukę w jak zwykle zresztą. Być może teraz przyjdzie mi za to zapłacić. Co ma być to będzie, w każdym bądź razie na pewno nie poddam się w swojej codziennej walce i będę się trzymał zasad i ideałów w które wierze. A to chyba jest w życiu najważniejsze.

Muszę się poskarżyć i choć mogę sobie wyobrazić, że samce znów wykażą męską solidarność, to jednak to napiszę: wkurwia mnie jak faceci myślą chujami!!! I to bardzo! Ok, ja też bardzo lubię seks, ale wkurwia mnie jak ktoś proponuje mi układ, że chce mnie pieprzyć i myśli, że ja zachwycona przylecę jak na skrzydłach. I to jeszcze tak bezczelnie, prosto w twarz, kolesie mówią, że nie chcą związku tylko po prostu sobie ulżyć. Przepraszam, ale żeby jeszcze mieli coś do zaoferowania swoją osobą… Poza tym, może i nie jestem gwiazdą filmową, ale jestem naprawdę ładną dziewczyną i nie zamierzam ratować jakichś niewyżytych desperatów! I dopiero od 2 tygodni jestem sama i chuje nie mogą na przykład zrozumieć, że chcę pobyć sama, tylko uważają, że będę im stopy lizać za wspaniałą propozycję układu friends with benefits :/ Chujnia, ostatnio trafiam tylko na takie okazy. Naprawdę wątpię już, że spotkam kogoś, kto będzie szanował kobietę. Chciałabym, żeby ktoś zauważył, że jestem człowiekiem, a nie widział tylko mięso do ruchania. Od razu mi się odechciewa nawet patrzenia w stronę facetów :/ ŚRUT.

Tak jak w temacie, życie to istny Chuck Norris, kopie nie tylko z półobrotu. W grudniu 2009 zastanawiałem się jak bardzo chujowe zmiany przyniesie następny, ale nie spodziewałem się, że będzie aż taka PRZEchujnia. Jestem szczęśliwym mężem i ojcem przecudnego półrocznego bobaska. Ale co z tego, że się nim nie nacieszę przez mój zajebany zakład (obóz) pracy. Zacznijmy od tego, że poobcinali większości pracowników premie, niektórym nawet całą zabrali skurwysyny… Do tego podwyżek nie będzie, a co za tym idzie ja i moja rodzina będziemy wpierdalali płytki PCV na 3 posiłki dziennie. Trzeba tu nadmienić to, że PCV mam tylko w przedpokoju i nie jest ich dużo więc na miesiąc nawet nie starczy. Czterobrygadówka jest pojęciem niezbyt lubianym więc i tu się znalazło dla niej miejsce, teraz to rodzinę będę widywał na „jotpegach” w telefonie. Mam prośbę do tych którzy to czytają, a raczej pytanie. Powiedzcie mi jak zapłacić wszystkie rachunki i żyć godnie za łączną kwotę marnych 1400zł? Żonka jest na wychowawczym, więc jest lipa z jej kasą (czy raczej lipa bo jej brak). Nawet jakby pracowała dalej to i tak chuj, bo za marne grosze w wys. 500zł. Więc odpada jakakolwiek opiekunka czy przedszkole, a na rodziców nie ma co liczyć… VERTE… Na plecach mi jakiś mięśniak czy tłuszczak wyjebał i już kurwa wiem, że będę się jebał z konowałami przez kilka miesięcy tylko po to żeby mi to gówno wycięli z pleców. Coś jeszcze mnie boli? Aha, w mojej przecudnej pracy nabawiłem się grzybicy pomimo tego, że podłoga jest czyszczona środkiem antyrobalowym, a tu chuj Polak jak nie chce to ma, a jak chce to nawet chuj nie staje… Ok, to na razie wszystko, jak coś mnie jeszcze wkurwi to napiszę bez skrupułów. Pozdro dla pracowników Wall’a

Mam w piątek egzamin z historii kina. Niby fajny przedmiot lekki itp. ale to tylko złudzenie. Niestety… też się na tym przejechałam (że tak powiem). Uczę się od wczoraj… i wiecie co? Chujnia. Wiem, że nic wiem, tabula rasa, wszystko płynie itp. Jestem w tunelu tak ciemnym, że nawet nie widać światełka na końcu. Jest źle z całą pewnością. Materiału w chuj + chęci minimum = niezwykle kiepska przyswajalność. I jak tu żyć spokojnie? Papieros za papierosem i nadzieja, że to coś pomoże. Gówno prawda. NIE POMOŻE! :/ i znowu będę zarywać noce, a potem pluć sobie w ryj, że mogłam się więcej pouczyć, że zamiast obijać się w semestrze mogłam coś robić, potem będę się usprawiedliwiać, że przecież robiłam „coś”(-chodziłam na wykłady i notowałam) ocena niedostateczna będzie podsumowaniem tego. I chuj i znowu wszystko od początku i jeszcze większy stres, bo to 2 termin, bo jak nie zdam, to warunek, albo komis, ale warunek nie, bo już jeden mam i kasy tyle nie znajdę, żeby zapłacić i kolejny stres. Tak w kółko zamiast skupić się na chwili obecnej myślę o tym co będzie jak się nie nauczę i nie zdam. Bez sensu. Zupełnie bez sensu. Wiem, że nie jestem jedyną osobą na tym świecie, która tak robi, ale chciałabym jednak być w gronie tych, którzy potrafią się spiąć i zdać wszystko, ale nie optymizm najważniejszy. Przyjdę pod salę i będę słuchać jak wszyscy obkuci recytują z pamięci wszystko po kolei i martwią się, że dostaną ndst. To trochę śmieszne, bo jak wiem, że wiem, to po co wbijać sobie do głowy, że się nie zda? Pozdrawiam.

Tak, wyskoczył przez okno. Niewiarygodne? A jednak prawdziwe. Dzisiejszego poranka przyjechaliśmy do mieszkania koleżanki. Jechaliśmy w nocy. Kot spał i obudził się jakąś godzinę temu. Chciał jakoś tak szybko wyskoczyć na zewnątrz (u nas mógł, bo mieszkamy na parterze poza miastem w domu), zaspany czy co nie zauważył, że skacze z 6 piętra… :(((