Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Witam wszystkich. Zacznę chyba od tego, że boli mnie fakt, że moi rówieśnicy spędzają czas w tak chujowy sposób. Mamy zaledwie 15 lat, a jedyne co widzę to jak co tydzień wychodzą żeby się napierdolić, zjarać a zaraz po tym wstawić zdjęcie na facebooka, z dopiskiem ”Pozdro mordy, czekam na powtórkę”. Ludzie, naprawdę? Jeśli chodzi o mnie, to patrzę na wszystko trochę inaczej. Może dlatego, że mam pierdoloną depresję, nerwicę lękową, zmarł mi ktoś bliski, a ojciec jest alkoholikiem, który ostatecznie i tak dostał nową wątrobę z powodu choroby. O matce nie wspomnę, bo to chyba temat na osobną chujnię. Jeszcze po drodze doszła próba samobójcza i samookaleczanie z powodu tej jebanej depresji. Chcę od życia czegoś więcej. Problem tylko taki, że nie chcę być w tym sama, a jak już pewnie się zorientowaliście, nie mam nikogo naprawdę bliskiego. Kogoś z kim mogłabym po prostu pojechać raz na jakiś czas, gdzieś daleko od tego całego syfu, porobić zdjęcia nieba, które z resztą uwielbiam i po prostu cieszyć się, że jest ktoś kto mnie rozumie. Z kim mogłabym sobie pogadać na poważnie, ale też pośmiać się z jakiegoś gówna. Staram się jak mogę, od pół roku jestem nawet na psychotropach, żeby jakkolwiek funkcjonować, ale no kurwa mać…Czy nie ma już nikogo komu nie zależy tylko na tym, aby się najebać i zrzygać przy najbliższym drzewie, marnując wszystko co się da? Mam dość.

Wkurwiają mnie te kurwiszony co dowożą żarcie. Przywiezie taki kutas danie za np. 17zł i z reguły jest tak, że nie mam wyliczonych i płacę 20stką.
Następuje kilko sekundowa pauza w której to czeka skurwiel, aż machnę ręką i powiem „to dla ciebie”. Wreszcie widząc, że czekam na te jebane 3zł, smutną miną wydaje mi hajs i cicho, na odpierdol żegna się w drzwiach.
Co do chuja z tymi dostawcami nie tak? Może mam jeszcze jemu kurwę zamówić, żeby mu loda ojebała? Pisał się na taką robotę, dostaje co miesiąc wypłatę, więc co jest kurwa?
Jest w CHUJ zawodów, gdzie ludzie zapierdalają 5x bardziej, w 5x chujowszej i niewdzięcznej pracy i oprócz podstawy nie dostają złamanego grosza!
Skąd się kurwa utarło, że te jebańce akurat MUSZĄ dostawać napiwek?
Toż to pojebane!
Druga sprawa. Drobne. Przeglądam internet z żarciem do domu.
Zamówiłem coś na kolację za 21zł. Patrzę w portfel całe dwie dychy i jebana złotówka w następującym nominale 50gr, 3x10gr i 4x5gr. Przyjeżdza gość, uśmiechnięty, proszę bardzo. Odbieram żarcie, mówię że mam wyliczone i daję mu te 2 dychy i złotówę w drobniakach.
A ten do mnie z mordą, że czy nie mam całej złotówki? że to problem, musi sporo liczyć, że weźmie ale to tylko jeden jedyny raz.
Powiedziałem OK i sobie pomyślałem owszem jedyny raz to chuju byłeś pod moimi drzwiami.
Nie wiem co za spierdoliny rodzą się i chodzą po tym świecie…
Gdzie szacunek do pracy, klienta czy pieniędzy? Śrut łapczywym cwelom w dupę. Następnym razem ruszę swoją dupę do jakieś restauracji, gdzie oczywiście kelnerka będzie robić słodkie oczka o kolejny NAPIWEK. Jebane żebraki… Toż to żaden napiwek, a pierdolony haracz. Raz nie dasz to chuj wie co dostaniesz w żarciu.
Niestety w porównaniu do tych jebanych żebraków-obiboków, zapierdalam całymi dniami aby hajs się zgadzał.
Gościu od Mercedesa – weź ten pierdolony plebs postaw do pionu, bo im się w dupach przewraca. Chcieliby wiele nie dając od siebie nic. Koniec.

Od 6-8 miesięcy dręczy mnie pewna przypadłość, która chyba jest choroba psychiczną. Najbardziej objawia się to na studiach, ale nie tylko. Często obwiniam się, że jestem beznadziejnym człowiekiem, że nic nie umiem, że powinienem więcej się uczyć itp. itd. Jak to głównie się objawia? Jak już wcześniej napisałem, jestem studentem i właściwie kończę studia, ale mam poczucie, że tak na prawdę niczego się nie nauczyłem i kiedy pójdę do pracy nie będę nadawał się do niczego. Mam świadomość, że wielu innych studentów skończyło mój kierunek mając jeszcze mniejsze pojęcie i jakoś pracują, ale zawsze dopada mnie trauma, że gówniany ze mnie student. Co jest najbardziej dziwne – 10 ostatnich ocen to same 4,5 lub 5. Oprócz tego jest masa innych rzeczy, staram sie dążyć do perfekcji za każdym jebanym razem. Chcę upgradeować komputer? Muszę przejrzeć setki stron Google, czy dana pamięć będzie pasować, jakie ma parametry i tak ślęczę tydzień w internecie w poszukiwaniu informacji zamiast po prostu iść do sklepu i ją kurwa kupić. Chcę kupić buty? Czytam przez dwa tygodnie gdzie są wyprodukowane, Tajlandia, Normandia zy Chujlandia. Jakie materiały, czy skóra, czy naturalna, czy inne gówno i w jaki sposób to pielęgnować. Marnuję mnóstwo czasu na takie pierdoły i to wszystko przez jakąś chorą obsesję… Jestem Polakiem zatem powinienem mówic poprawnie w jezyku polskim – czytam poradniki jak poprawnie wymawiać słowa, ćwiczę dykcję, wykonuję jakies pojebane ćwiczenia, bo coś się w mojej łepetynie uroiło, że skoro mówię po polsku to muszę to robić kurwa perfekcyjnie. A wiecie co w przypadku kiedy chciałbym nauczyc się czegoś nowego? Np. gry na gitarze? Nawet nie zacznę, bo moja psychika z góry narzuci mi twierdzenie, że nigdy tego nie będę robił dobrze, więc po co marnować czas, a nawet próbować. To tylko kilka przykładów spośród kilkunastu i kilkuset, które niebawem sobie wymyślę.

Witam wszystkich. Zacznę chyba od tego, że boli mnie fakt, że moi rówieśnicy spędzają czas w tak chujowy sposób. Mamy zaledwie 15 lat, a jedyne co widzę to jak co tydzień wychodzą żeby się napierdolić, zjarać a zaraz po tym wstawić zdjęcie na facebooka, z dopiskiem ”Pozdro mordy, czekam na powtórkę”. Ludzie, naprawdę? Jeśli chodzi o mnie, to patrzę na wszystko trochę inaczej. Może dlatego, że mam pierdoloną depresję, nerwicę lękową, zmarł mi ktoś bliski, a ojciec jest alkoholikiem, który ostatecznie i tak dostał nową wątrobę z powodu choroby. O matce nie wspomnę, bo to chyba temat na osobną chujnię. Jeszcze po drodze doszła próba samobójcza i samookaleczanie z powodu tej jebanej depresji. Chcę od życia czegoś więcej. Problem tylko taki, że nie chcę być w tym sama, a jak już pewnie się zorientowaliście, nie mam nikogo naprawdę bliskiego. Kogoś z kim mogłabym po prostu pojechać raz na jakiś czas, gdzieś daleko od tego całego syfu, porobić zdjęcia nieba, które z resztą uwielbiam i po prostu cieszyć się, że jest ktoś kto mnie rozumie. Z kim mogłabym sobie pogadać na poważnie, ale też pośmiać się z jakiegoś gówna. Staram się jak mogę, od pół roku jestem nawet na psychotropach, żeby jakkolwiek funkcjonować, ale no kurwa mać…Czy nie ma już nikogo komu nie zależy tylko na tym, aby się najebać i zrzygać przy najbliższym drzewie, marnując wszystko co się da? Mam dość.

Wkurwiają mnie te kurwiszony co dowożą żarcie. Przywiezie taki kutas danie za np. 17zł i z reguły jest tak, że nie mam wyliczonych i płacę 20stką.
Następuje kilko sekundowa pauza w której to czeka skurwiel, aż machnę ręką i powiem „to dla ciebie”. Wreszcie widząc, że czekam na te jebane 3zł, smutną miną wydaje mi hajs i cicho, na odpierdol żegna się w drzwiach.
Co do chuja z tymi dostawcami nie tak? Może mam jeszcze jemu kurwę zamówić, żeby mu loda ojebała? Pisał się na taką robotę, dostaje co miesiąc wypłatę, więc co jest kurwa?
Jest w CHUJ zawodów, gdzie ludzie zapierdalają 5x bardziej, w 5x chujowszej i niewdzięcznej pracy i oprócz podstawy nie dostają złamanego grosza!
Skąd się kurwa utarło, że te jebańce akurat MUSZĄ dostawać napiwek?
Toż to pojebane!
Druga sprawa. Drobne. Przeglądam internet z żarciem do domu.
Zamówiłem coś na kolację za 21zł. Patrzę w portfel całe dwie dychy i jebana złotówka w następującym nominale 50gr, 3x10gr i 4x5gr. Przyjeżdza gość, uśmiechnięty, proszę bardzo. Odbieram żarcie, mówię że mam wyliczone i daję mu te 2 dychy i złotówę w drobniakach.
A ten do mnie z mordą, że czy nie mam całej złotówki? że to problem, musi sporo liczyć, że weźmie ale to tylko jeden jedyny raz.
Powiedziałem OK i sobie pomyślałem owszem jedyny raz to chuju byłeś pod moimi drzwiami.
Nie wiem co za spierdoliny rodzą się i chodzą po tym świecie…
Gdzie szacunek do pracy, klienta czy pieniędzy? Śrut łapczywym cwelom w dupę. Następnym razem ruszę swoją dupę do jakieś restauracji, gdzie oczywiście kelnerka będzie robić słodkie oczka o kolejny NAPIWEK. Jebane żebraki… Toż to żaden napiwek, a pierdolony haracz. Raz nie dasz to chuj wie co dostaniesz w żarciu.
Niestety w porównaniu do tych jebanych żebraków-obiboków, zapierdalam całymi dniami aby hajs się zgadzał.
Gościu od Mercedesa – weź ten pierdolony plebs postaw do pionu, bo im się w dupach przewraca. Chcieliby wiele nie dając od siebie nic. Koniec.

Od 6-8 miesięcy dręczy mnie pewna przypadłość, która chyba jest choroba psychiczną. Najbardziej objawia się to na studiach, ale nie tylko. Często obwiniam się, że jestem beznadziejnym człowiekiem, że nic nie umiem, że powinienem więcej się uczyć itp. itd. Jak to głównie się objawia? Jak już wcześniej napisałem, jestem studentem i właściwie kończę studia, ale mam poczucie, że tak na prawdę niczego się nie nauczyłem i kiedy pójdę do pracy nie będę nadawał się do niczego. Mam świadomość, że wielu innych studentów skończyło mój kierunek mając jeszcze mniejsze pojęcie i jakoś pracują, ale zawsze dopada mnie trauma, że gówniany ze mnie student. Co jest najbardziej dziwne – 10 ostatnich ocen to same 4,5 lub 5. Oprócz tego jest masa innych rzeczy, staram sie dążyć do perfekcji za każdym jebanym razem. Chcę upgradeować komputer? Muszę przejrzeć setki stron Google, czy dana pamięć będzie pasować, jakie ma parametry i tak ślęczę tydzień w internecie w poszukiwaniu informacji zamiast po prostu iść do sklepu i ją kurwa kupić. Chcę kupić buty? Czytam przez dwa tygodnie gdzie są wyprodukowane, Tajlandia, Normandia zy Chujlandia. Jakie materiały, czy skóra, czy naturalna, czy inne gówno i w jaki sposób to pielęgnować. Marnuję mnóstwo czasu na takie pierdoły i to wszystko przez jakąś chorą obsesję… Jestem Polakiem zatem powinienem mówic poprawnie w jezyku polskim – czytam poradniki jak poprawnie wymawiać słowa, ćwiczę dykcję, wykonuję jakies pojebane ćwiczenia, bo coś się w mojej łepetynie uroiło, że skoro mówię po polsku to muszę to robić kurwa perfekcyjnie. A wiecie co w przypadku kiedy chciałbym nauczyc się czegoś nowego? Np. gry na gitarze? Nawet nie zacznę, bo moja psychika z góry narzuci mi twierdzenie, że nigdy tego nie będę robił dobrze, więc po co marnować czas, a nawet próbować. To tylko kilka przykładów spośród kilkunastu i kilkuset, które niebawem sobie wymyślę.

Wkurwia mnie to, że jestem jebanym nieudacznikiem życiowym. Mam 15 lat i jestem rozpieszczonym pojebem. Zawsze od rodziców wszystko miałem pod nos. Dosłownie wszystko! Na początku mi to nie przeszkadzało. Było fajnie. Dopiero w gimnazjum zacząłem dostrzegać to jak bardzo jestem spierdolony umysłowo i fizycznie. Całe dnie spędzam przed komputerem i mam po prostu dosyć takiego życia. Na WF biegam jak ciota, nie umiem odbić nawet piłki siatkowej. Jestem po prostu głupim rozpieszczonym chujem i zdaję sobie z tego sprawę. Okłamuję ludzi, że jestem taki sam jak oni. Że mam dużo znajomych, przyjaciół, bawię się tu i tam, i w ogóle jestem wolnym człowiekiem. Niestety prawda jest inna. Całe dnie przed komputerem. Ja nie wiem już co mam zrobić. Ja chyba przegrałem życie. Rodzice nawet nie próbują mnie wspierać w tej kwestii. Oni mają w dupie to, że niszczę sobie życie. Dla nich wystarczy fakt, że jestem najedzony, napity, wyspany i zabawiony przez tego jebanego kompa. To straszne. Ktokolwiek w moim wieku to czyta: nigdy nie rób tak jak ja. Ja już przegrałem.
Dziękuję, dobranoc.

Sprawa ma się tak: od niedawna (dokładnie 4 miesiące temu) zdałam za pierwszym razem prawko. Wszystko pięknie cacy, rodzinka uradowana, można by śmiało powiedzieć, że cała ulica aż huczy od tego jaka to ja zdolna jestem. Teoria jest poszła łatwo, w przeciwieństwie do starszego brata, który zdał za 6 razem teorie, praktycznym juz nawet nie warto mówić. Tyle, że…. Kurwa! Jestem chyba największym postrachem dróg (przynajmniej tych lokalnych)! Jeśli kiedykolwiek widzieliście za kółkiem tzw. „kompletnego debila”, mogłabym się założyć, że przebijam go o głowę. Tak więc, prawko w kieszeni jest, a i tak mój brat jeździ i niebo lepiej ode mnie. I wszystko jest niby takie proste dla innych. Dookoła słyszę, że muszę się oswoić, praktyka czyni mistrza i tym podobne jebane zwroty. Jeszcze nigdy nie byłam w czymś tak okropnie beznadziejna. A najlepsze jest to, że zawsze broniłam kobiet za kółkiem… Az wstyd, że sama jestem przykładem do tworzenia absurdalnych stereotypów o kobiecie za kółkiem! I wkurwiają mnie Ci wszyscy je bani luzacy, dla których pomarańczowe światło jest zachęta do wciśnięcia gazu, dla których wszystkie reakcje na skrzyżowaniach są naturalne i bez żadnego stresu, że zablokują całe skrzyżowaniu! W sumie to nie wiem, czy jestem zła na siebie za swoją nieudolność czy na innych, że jeżdżą jakby to była przejażdżka rowerowa, a nie prawdziwa sytuacja, w której jeden błąd może kosztować czyjeś życie…?

Tto już jest gruba przesada! Kiedy tylko spojrzę na koleżankę z pracy, to chce mi się wymiotować! Nie dość że nosi dredy, to jeszcze o nie nie dba, nie doplata, ma okropny łupież i nie interesuje jej wygląd. Wszyscy w firmie mają juz tego powoli dość, ale to ja pracuję najbliżej niej… Nie chcę narzekać bo nie przedłużyli mi jeszcze umowy, ale kiedy razem omawiamy jakiś projekt, mdli mnie. Gdy stanie obok i pochyli się nad moim biurkiem, mam wrażenie jakby to wszystko spadało na moje notatki. Coś okropnego! NA dodatek ta osoba ciągle narzeka ale to temat na osobną chujnię

Jestem Kamil i mam 18 lat zaraz będzie prawko ale jak patrze na tych pierdolonych inteligentów za kierownicą (i nie chodzi tu wyłącznie o samochody) to po prostu szlag mnie trafia, strach wyjść z domu. otóż: DROGI KIEROWCO! jeżeli na dwupasmowej ulicy widzisz że ktoś z pasa obok się zatrzymał a jest tu przejście dla pieszych to włącz myślenie, wysil swe szare komórki i pomyśl dlaczego tamten człowiek się zatrzymał. Bingo! przepuszcza pieszego! skoro więc tak to łaskawie naciśnij pierdolony hamulec bo TAM KTOŚ PRZECHODZI. ja osobiście mam w dupie że jestem na pasach i wypadek będzie z winy kierowcy, ja chce żyć a nie całować maskę auta/asfalt. natomiast rowerzyści stanowią tak wkurwiającą grupę użytkowników dróg że mógłbym napisać o nich referat. tylko dziś widziałem 2 wypadki z udziałem rowerzysty, chodź nie widziałem tych zdarzeń, to jednak myślę że schemat był podobny: rowerzysta ma pierwszeństwo to już nie musi się oglądać czy coś nie jedzie pruje na oślep przez środek ulicy! ewentualny wypadek? ee jak coś to wina kierowcy przecież rower ma pierwszeństwo!
otóż DROGI ROWERZYSTO! nawet jeżeli faktycznie masz pierwszeństwo to warto się rozejrzeć i jeśli widzisz że ktoś już nie da rady zatrzymać się przed twą zacną dupą to NIE wpierdalaj mu się pod koła! na chuj robić sobie i komuś problemy? nie rozumiem takich ludzi no ale selekcja naturalna rozwiązuje problem ich egzystencji. gorzej z kierowcami którym się przytrafia likwidacja takiego pasożyta.
czasem myślę że niektórzy to powinni mieć zakaz chodzenia a tym bardziej poruszania się czymś na kołach. no ale żyjemy w pięknym kraju i każdy po skończeniu 18 lat może się poruszać rowerem bez znajomości jakichkolwiek zasad ruchu drogowego, co uważam za KRETYNIZM. a co jest najlepsze w tym wszystkim? otóż policja. tak tak policja. bo nie wiem po chuj do takiego zdarzenia z rowerzystą przyjechały 2 radiowozy? 1 nie może spisać zeznań świadków i zrobić dokumentacji potrzebnej do późniejszych czynności? potrzeba aż 2 auta? no tak ale przecież policja za to nie płaci, tylko podatnik więc chuj ich obchodzi że za to wyjeżdżone bez sensu paliwo trzeba zapłacić. ach chuj by to strzelił w tym pierdolonym kraju