Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

W każdy piątek ta sama historia. Przyjeżdża banda młodych jełopów z góry i od 16 do 2 w nocy napieprzają muzykę na całego. Okna nie można nawet otworzyć aby pokój przewietrzyć, bo nie można tego znieść, choć z zamkniętym i tak słychać to gówno. Gdyby to jeszcze była normalna muzyka… A tam tylko słychać non stop piękne utwory gdzie np. jakiś idiota drze się „Pizda nad głową”. Czy tego nie można kurwa ściszyć? Ja zawsze używam słuchawek aby nikomu nie zawadzać. Rozumiem, impreza, niezbyt praktyczne, ale można by to spokojnie ustawić na połowę aktualnej głośności i odsunąć głośnik od otwartego okna. Nie można nic nawet w piątkowy wieczór poczytać, pooglądać, bo zawsze jakiś idiota lub ich grupa musi wszystko spierdolić.

Witam, chciałem dwa słowa na temat polskiej emigracji zarobkowej w szczególności tej brytyjsko – londyńskiej. Otóż tak się składa, że okres wakacji to często czas, w którym spotkać można w rodzinnych miastach kolegów i koleżanki oraz inne znajome twarze które to pracują i mieszkają na stałe w UK. Często założyli tam rodziny, związali się z tym krajem itd. Ja spotkałem dwójkę znajomych ( z żonami) oraz trzecią parę ludzi, których nie znałem wcześniej u naszych wspólnych znajomych. Czas więc na chujnię, którą chciałbym się podzielić. Otóż irytuje mnie a może bardziej należałoby powiedzieć śmieszy dziwna postawa czy też poza tych ludzi, przejawiająca się w niezrozumiałym dla mnie okazywaniu wyższości z tytułu pracy i mieszkania w UK. Chciałbym być dobrze zrozumiany i nieodebrany jako ktoś kto na siłę coś wymyśla. Nie zawsze są to słowa, częściej rodzaj jakiegoś wspólnego dla tych ludzi sposobu bycia manifestującego ogólnie postawę typu ” matko, jak tu można żyć w tej Polsce, dobrze, że jesteśmy tu tylko na chwilę i za kilka dni wracamy do naszej drugiej ojczyzny”.
Śmieszy mnie to bo pamiętam tych ludzi sprzed wielu lat i byli to najczęściej szwendający się po osiedlu łaziki, nawet nie lumpy, po prostu ludzie bez szkoły ( bo się nie chciało) bez ambicji – papierosek, piwko, film na DVD w czasie gdy inni pracowali lub się uczyli. Patrzę na nich i co widzę teraz, przedwcześnie posiwiali, twarze w zmarszczkach, zęby w miarę po naprawiają je nagminnie w czasie wakacyjnych pobytów w Polsce u polskich stomatologów ( taniej). Ludzie zrozumcie, że naprawdę nikomu nie zaimponujecie. Praca w UK nawet jeżeli dobra to dzisiaj to nie to samo co w RFN lub Szwecji w latach 70 tych lub 80 tych. Umówmy się – wyjechaliście tam po to żeby TYRAĆ, nie ma co zadzierać nosa.
My, wasi koledzy i koleżanki też powoli ułożyliśmy sobie życie, chociaż tutaj. Mamy rodziny, kredyty, mieszkania, niektórzy domy, mimo trudności jak ktoś chce to idzie do przodu. Polska to taki dziwny kraj-usłyszałem od jednej z wymienionych przeze mnie par. Może i dziwny ale nie dziwniejszy niż inne.
Ja wolę być tu póki mogę. Przynajmniej nikt mnie nie traktuje na równi z nacjami z którymi nie chciałbym być porównywany, nie grozi i nie każe wypierdalać, krzycząc – do domu. Bo ja właśnie jestem w domu. Trochę więcej pokory.

Zacznę wulgarnie. Wkurwia mnie szefostwo w pracy. Ciągle słyszę tylko jakieś narzekania i pretensje. Najczęściej wynika to z tego że nikt nie wytłumaczy co albo jak trzeba zrobić, tylko najlepiej później przyjść i się przypierdolić. O nadprogramowych „zadaniach” których nie ma w u mowie już nie wspominając. I jeszcze ci kurwa tacy powiedzą „że inni to zarabiają mniej” BEZCZELNOŚĆ. Gdybym faktycznie zarabiał powiedzmy 3-4 tys. A tak co, mam się cieszyć że zarabiam trochę więcej niż ochroniarz w biedronce? Chuj w dupe takim Januszom bizensu. Jak stamtąd odejdę to złożę donosy do US, PiP, Sanepidu i nie wiem gdzie jeszcze. Pozdrawiam

Rozumiem, że język to płynna rzecz, że ewoluuje, zmienia się, pozbywa jednych słów i wchłania inne. Ale kurważ mać, tych wszędobylskich wtrąceń z angielskiego już się słuchać nie da: jakieś „anyway”, „by the way”, „YOLO”, „WTF”, „FTW”, „ever”, „fun”, „seriously”, „nice”, „level”, „like a boss”, „let’s play”- wymieniać by można długo, a o „sorry” i „fuck” nawet nie wspomnę. Do kurwy nędzy, mamy przecież normalne, polskie odpowiedniki każdego z tych wyrazów, skąd to parcie na angielski? Bo co, „sorry” jest krótsze od „przepraszam”? I co zrobisz z tymi zaoszczędzonymi milisekundami? Bo jest mniej formalne? Też coś. Jestem młodym facetem przed 25. rokiem życia, z angielskim zawsze radziłem sobie świetnie, ale jednak wkurwia mnie to jak mało co, słowo daję. Żeby to chociaż był jakiś trudny język – ale nie, po angielsku mówią dzisiaj nawet murzyńskie plemiona w najbardziej zapadłych częściach Afryki, to żaden szpan wtrącać jakieś słówka w języku królowej Elżbiety, prędzej ułomność, gdy nie umie się taki cwel jeden z drugim wysłowić we własnym języku i posiłkuje się obcym.

Jak w tytule.
Nikogo o nic, nawet jak bardzo czegoś potrzebuję. Tak kurwa mnie wychowali rodzice, nie żadna patologia ani nic, matka nie miała czasu po prostu. Stary, jak coś go prosiłem, to wyśmiewał mnie i mówił – „co sam nie umiesz?” – no kurwa nie, bo i skąd, jak nikt mi nie pokazał tego. Tak i teraz jestem trochę zjebany i nikogo o nic nie proszę, czasem to mi szkodzi, bo zrobię coś źle, ale nie mogę się pozbyć z głowy głosu starego. Chuj i gnój na całego.

Przez te pieprzone tabletki antykoncepcyjne w ogóle nie mam ochoty na seks. Skończyłam brać to świństwo prawie rok temu, a nadal moje libido jest prawie zerowe (zanim zaczęłam się nimi faszerować, to „kochałam się” z moim (jeszcze wtedy) chłopakiem po dwa czy nawet trzy razy dziennie i to CODZIENNIE). Współczuję mojemu narzeczonemu, bo łasi się na mnie i łasi, ciągle dotyka, mówi sprośne słowa, a ja nic. Byłam u dwóch różnych lekarzy-ginekologów i chuj! Twierdzą, że jestem zdrowa, a brak ochoty mam w głowie. TAA. Chujnia z grzybnią, śrutem i patatajnią.

Wiecie co mnie wkurwia? Jebane dzieci kąpiące się w miejskiej fontannie w moim rodzinnym mieście. Fontanna nie jest ogrodzona, można by rzec, że wyrasta ona z betonu, granitu czy jeden chuj, ot taki nowoczesny design. Najbardziej rakowi w tym wszystkim są rodzice tych parszywych gówniarzy. Bo jak kilkuletnie dziecko ma kurwa przeczytać tabliczkę, że wejście do fontanny jest zabronione, ale nie, pewnie, wpuśćmy dziecko to się trochę pobawi, a my będziemy mieć problem z głowy. Niektórzy to już zaczęli traktować ją jak kurwa miejski basen bo przychodzą ze strojami kąpielowymi i nadmuchiwanymi kołami, no ja pierdolę. Wszyscy się bawią w miejscu, które do tego nie służy, a może być to wręcz niebezpieczne. Ale jak jakiś gówniak rozjebie sobie łeb na mokrym betonie to nagle wspaniali rodzice się obudzą i podniosą wielkie larum, dlaczego fontanna nie jest należycie zabezpieczona. A chuj im w dupę, co oni kurwa nie potrafią czytać? Niech wracają do szkoły, a nie płodzą dzieci. Po prostu chujnia i śrut.

Nie umiem zdobywać nowych znajomości, co za tym idzie nie mam pracy, mimo, że chciałbym robić coś pożytecznego i rozwojowego, zarobić na siebie. Gdy jednak mam zrobić 1 krok, przedstawić siebie, zareklamować się to mnie paraliżuje, czuje się jakbym spadał poniżej poziomu dna w wyścigu szczurów, podczas gdy wszyscy inni idą bez problemu w górę. Jedyne osoby, którym zależy na mnie to rodzice i babcia, ale oni kiedyś odejdą. Powoli mi się odechciewa życia, nie pomaga nawet fakt, że wiem jak inni mają trudniej przez nieuleczalne choroby, kalectwo. Ale oni często mają przy tym wielu przyjaciół, jakiś pomysł na siebie mimo wszystko. To siedzi mi w głowie od wielu lat… Czuję, że wystarczyłoby odpowiedzialne stanowisko albo jedna bliska osoba spoza rodziny by wszystko odmienić, jednak co bym nie zrobił z wyglądem zewnętrznym, to moje wnętrze i tak odstraszy każdego. Mam [?] dwóch kumpli, ale jeden z nich sam ma problemy z ogarnięciem się w życiu, jest bardziej moim odbiciem niż jakimś wzorem, drugi też jest trochę spaczony emocjonalnie i do tego spotyka się z dziewczyną, więc dla kumpla już nie ma czasu, pewnie ma mnie dosyć. Już od jakiegoś czasu rozmowa nam się nie kleiła.

Ten wpis będzie dotyczył armagedonu na mordzie, czyli trądziku. Zapewne część z was wie, o czym piszę. Leczyłem to gówno, odkąd skończyłem 13 lat. Antybiotyki, tabletki, herbatki, pasty, żele, kremy, diety, dosłownie wszystko kurwa, można o kant dupy rozbić. Teraz w telewizji widuję masę reklam środków na trądzik i widzę stada zdesperowanych, naiwnych gości, którzy ładują w to kasę. Smutne, że wielkie firmy wykorzystują to, żeby na nich zarabiać.
Z perspektywy czasu widzę, jak ogromny rozpierdol sieje ta choroba. Za młodu miałem taki pysk, że nawet nie znajdę słów, żeby to wyrazić. Wyglądałem jak mutant z Czarnobyla, jak jakiś pierdolony echinops z Wiedźmina. Jak się uśmiechałem, to z ryja leciała mi krew i ropa. I tak przez całe gimnazjum i liceum. Nawet nie wyobrażacie sobie, ile rzeczy mnie ominęło przez ten okres. Z nikim nie utrzymywałem kontaktów, siedziałem w zamknięciu i chciałem pierdolnąć się z dachu. Nie chodziłem na imprezy, wycieczki, nie miałem żadnych kontaktów z dziewczynami (zresztą trudno się dziwić, co?). Rodzice przepisywali mnie do kolejnych dermatologów, którzy doili kasę za gówniane efekty. Jedyne co mówili, to że mi współczują. Nawet nie chcę wspominać o komentarzach znajomych specjalistów „Umyj mordę mydełkiem codziennie wieczorem, ja tak robię i, o! Zdrowa buźka!”, „Co ty nie myjesz się?”, „Musisz sobie znaleźć jakąś dziewczynę, to hormony ci się uspokoją!”. I tak wysłuchiwałem przez lata. Byłem wrakiem, nie widziałem sensu życia, moja pewność siebie została wyruchana w dupsko bez mydełka.
Ale na szczęście tutaj nie kończy się ta historyjka. W końcu ogarnąłem się, stwierdziłem, że skoro nie mam wpływu na moją mordę, to przynajmniej zbuduję sylwetkę jak Schwarzenegger. Zamknąłem się na siłowni na kilka dobrych lat. Dopiąłem dietę, wciągnąłem się totalnie, napierdalałem dzień i noc.
I oto jestem po tych latach, wyglądając jak pierdolony Zeus, wcielenie Leonidasa. Odzyskałem samoocenę, syfy zeszły z ryja. Żyję normalnie, ale nikt nie odda mi straconej połowy życia. I to mnie wkurwia. Pół życia straciłem na walkę z tym syfem, siedząc zamknięty w pokoju.

PS. Jak czyta to jakiś gość z wysyfionym ryjem i ma podobny problem, to najważniejszą radę mogę dać – dieta. Tylko to pomaga w walce z tym gównem. Leki można sobie wsadzić głęboko w odbyt.

Powiedzieć chcę dwa słowa o obsłudze sprzedawców, doradców czy jak ich tam zwał w hipermarketach budowlanych. Masakra. Nie można dowiedzieć się szczegółów na temat oferowanych produktów bo często nie mają pojęcia zielonego na ich temat. Proponują za to nagminnie aby obejrzeć sobie produkt a informacje zdobyć w internecie. To dotyczy zresztą też innych sklepów np. z elektroniką. Ostatnio taki jeden frajer proponował mi nawet youtube. Tylko ja po to idę do sklepu a nie zamawiam przez internet aby info uzyskać na miejscu np. szczegóły montażu. Stać mnie na to aby kupić, zapłacić i wyjść a nie jak zasrany szpadel fotografować z ukrycia a potem szukać w necie najtańszej oferty. „Wie Pan tego jest tyle i tak się szybko zmienia że trzeba sobie samemu sprawdzić”. Nie wiedzą nic w temacie ale oczywiście są pewnie przekonani, że skoro pracują za niewielkie pieniądze to nie będą się starać, dowiedzieć coś więcej na temat tego czym się zajmują. Odwalić swoje i tyle. I tak rośnie armia malkontentów bo kółko się zamyka, brak chęci do czegokolwiek i możliwości awansu. I na koniec trafiają na chujnię gdzie żalą się na brak perspektyw, głodowe pensje, Januszy biznesu, jebanie na taśmie, zasranych kierowników, dyrektorów i chuj wie co jeszcze.