Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

A więc tak… parę dni temu rozpocząłem pracę przy kostce brukowej. Wszystko byłoby zajebiście gdyby nie fakt, że pracuję z debilami. Może ich krótko przestawię: -Andrzej Pseudo „Borsuk” Potrafi wypić w upalny dzień 14 piw i być trzeźwym, Pytając go jaką skończył szkołę odpowiedział – „Dupcenia Krów” -Janusz Pseudo „Jojko” dlatego, że ma taką głowę. Po paru piwach już go pierdolnie na ziemie i koniec pracy. Pytając go o hobby powiedział „Ciasne Dziury”. Pracując z nimi doszedłem do wniosku, że takich debili to jeszcze w życiu nie spotkałem. Na okrągło tylko dupcenie i dupcenie. Czasami jak jedziemy do pracy to zastanawiam się czy nie są jakimiś zoofilami, bo nawijają o waleniu krów , kóz, psów itp. Np. dzisiaj jedziemy po pracy i jeden mówi, że chętnie by sobie zaruchał na to drugi mówi, że ma kozę w domu i chętnie mu podrzuci, bo ma ciasną i może ją dupcyć. Na to ten 1 odpowiedział, że chętnie by takiej „Rozkurwil odbyt”. Trochę się boję, bo jest takie przysłowie „Z kim przystajesz takim się stajesz”, a ja nie chcę walić żadnych krów. Jeszcze miesiąc tej chujni i wracam do szkoły z dala od tych debili ;] Pozdro ^^

Od jakiegoś roku jestem zauroczony w pewnej dziewczynie, która nawet nie wie o tym ponieważ jestem trochę nieśmiały i nigdy jej o tym nie powiedziałem, a gdybym nawet powiedział jej to zapewne olała by mnie gdyż wiem, że ona także jest zauroczona w kimś innym. Chujnia ;/

Wyobraźcie sobie pewną sytuację. Mam piękną dziewczynę w wieku 22 lat, los się do mnie uśmiechnął, a mianowicie rodzicie zakomunikowali – synu jedziemy jutro nad morze, proszę dbać o dom. Jako że jestem porządny gość pierwszą rzeczą, o której pomyślałem była romantyczna kolacja z moją ukochaną, a nie żadna impreza w towarzystwie sporej ilości wody ognistej i kolegów, którzy tylko czekają na taka okazję, dzwonię, ustawiliśmy się. Tak więc w tym szczególnym dniu, w którym miało dojść do spotkania poleciałem do sklepu, kupiłem mały bukiecik czerwonych róż na stół oraz artykuły spożywcze aby upichcić coś specjalnego gdyż lubię gotować. Postanowiłem nawet pokusić się o coś bardziej romantycznego, zagospodarowałem łazienkę sporą ilością świeczek zapachowych, kadzidełka itp., do tego radyjko z nastrojową muzyką, a nawet wjebać płatki róż do wanny, miałem zamiar pokusić się o wspólną romantyczną kąpiel. Łatwo się domyślić, że z moich planów nici pomimo, że kurwa wszystko było przygotowane, inaczej nie odwiedzałbym chujni. Podsumowując, danie było gotowe, wystarczyło odgrzać, łazienka ustrojona, tylko nalać wodę i pierdolnąć płatki róż, stół przygotowany, gumki bezpiecznie czekały w szufladzie, była godzina 20:00 czyli godzina do spotkania, czekam i czekam z niecierpliwością. Dzwoni telefon, pewnie powie, że się spóźni albo że już dojeżdża, chuj odbieram. – No i jak kochanie, jedziesz? – NIE. – Dlaczego? – Bo jestem padnięta. – Ale jak to przecież ja czekam na Ciebie z niespodzianką tak jak się umawialiśmy. – Wiem ale dzisiaj nie. Jak to nie? – Nie możesz zrozumieć, że dzisiaj mi się nie chce. Wtedy zareagowałem jak każdy szanujący się samiec delikatnie oznajmiając, iż jestem lekko podirytowany tą sytuacją, ona zaś że nie potrafię uszanować jej decyzji. To się wkurwiłem w tym momencie i zaczął się dym w efekcie czego sam wpierdoliłem kolacje i siedziałem wkurwiony pół nocy w wannie z pierdolonymi kwiatkami popijając piwko może dwa! Ja pierdolę, koniec z romantycznymi kolacyjkami, koniec z miłymi słówkami koniec z całą dobrocią! chuj!

Są wakacje, a ja zamiast dobrze się bawić zamulam dupsko w domu, wszyscy znajomi powyjeżdżali na obozy i inne chuje muje, a do tego gorąco jest jak nie wiem. Mamusia przypomina mi ciągle o tym, że piszę egzamin poprawkowy w sierpniu i żebym brała się do nauki… chujnia jak nic. Chciałam początek wakacji wykorzystać do zabawy i dupa – jestem tym wszystkim załamana. Ah i do tego z chłopakiem mogę się widywać tylko raz w tygodniu, bo pracuje (przynajmniej ma jakieś zajęcie). Wieczorem nawet z kim wyjść na szluga i piwko nie ma… ZAJEFAJNE WAKACJE!!

No. Zasnąć nie mogę. Próbuję ale jest za gorąco. Laptop włączony już trzecią godzinę, Internet cały przeorany, tylko chujnia.pl nieprzeczytana. Tak więc siedzę i czytam. Mnie też swędzi od komara. Noga. Na stopie. Ale taka cwana, że swędzi tylko wtedy gdy nic nie robię. Nienawidzę tych małych kurewstw latających do światła laptopa. Ekran cały ujebany szczątkami rozmiażdżonych chujowstw. Muszę to wyczyścić. Czuję się jak w stajni. To znaczy jebie. Potem. Bo naprawdę jest w chuj gorąco. Wszędzie latają skurwiele gotowe żeby mnie ujebać. Poruszam mięśniami jak koń, żeby się odjebały ode mnie. No ale to nic nie daje, bo przylatują z powrotem. Właśnie patrzę przez okno. Jest już jasno. Cała noc nieprzespana… A jednak nie, dopiero 4. Może jeszcze zasnę.

Tak, szczere rozmowy to co, co mi się bardzo by przydało w tej mej chujowej egzystencji. Szczera rozmowa z moim „adoratorem” – facet zaleca się już miesiąc, a ja jeszcze nic z tym nie zrobiłam (to znaczy powiedzieć mu, żeby wpierdalał). Szczera rozmowa z rodzicami – wkurwiają mnie, bo pomimo mojego wieku (22) nadal wszystko nadzorują niczym SSmanowie, a przyjechałam tylko na wakacje. Szczera rozmowa z przyjaciółką – jej facet od paru tygodniu mnie (i nie tylko mnie) podrywa… Tak, ale to jest naprawdę smutne. Nie umiem szczerze rozmawiać. Umiem pierdolić głupoty przez cały dzień, ale gdy przychodzi do poważnej, szczerej rozmowy zacinam się i odejmuje mi język. Bo jak do kurwy nędzy mam jej powiedzieć, że jej facet to świnia podrywające wszystkie laski wokół? Albo rodzicom, żeby mnie tak nie kochali, albo temu kolesiowi, żeby się wypchał?? Nie chcę im robić przykrości, a używanie jakichś zdrobnień czy eufemizmów do niczego nie doprowadzi. Szczere rozmowy to fajna sprawa, ale jak bardzo zajebiście trudno jest do tego się zabrać… Szczere rozmowy naprawdę oczyściłyby moją aurę, może w końcu zaznałabym trochę spokoju. No nic, mam chujnię, ale chyba jutro pogadam co najmniej z rodzicami. Bo to chyba najłatwiejsze. Śrut.

Wkurzają mnie jak cholera ludzie, którzy uważają się za najmądrzejszych. A wszelka próba dyskusji z nimi sprowadza się do udowadniania przez taką osobę, jaka to ja jestem głupia, skoro się z nim nie zgadzam. Gorzej niż rzucanie grochem o ścianę. Mam w rodzinie taką osobę i powiem szczerze, że mam jej po dziurki w nosie. Nie dość, że się wpierdala we wszystko, co się u mnie dzieje, to jeszcze wyciąga przy tym takie wnioski, że głowa boli. Oczywiście niesłuszne bo oparte na domysłach, ale nie ma dyskusji, na pewno jest tak, jak ta osoba myśli. Przykład z przeszłości. Wróciłam z imprezy jakoś rano, ta osoba oczywiście nie spała. Jak to na imprezie znajomi palili. Ja nie palę. Ale niestety czuć było ode mnie dymem. A miałam wtedy chyba z 17 lat. No i zaczęło się, że dlaczego ja palę, jestem za młoda, truję się… Wszelkie moje próby wytłumaczenia, że to nie ja paliłam spełzły na niczym. „Nie gadaj głupot, wiem, że palisz”. Oto ostatnie zdanie naszej „rozmowy”. I takie sytuacje zdarzają się bardzo często. Oczywiście teraz staram się nie dyskutować, niech sobie myśli co chce, skoro i tak jej nie przekonam. To samo inni ludzie podobnego pokroju. Nie słuchają argumentów bo „oni wiedzą lepiej”. No kurwa. Że tak powiem, idzie się zajebać. Chujenka i śrucik.

Nie wiem co jest grane, ale moje życie natenczas jest pasmem niekończących się porażek. Maturę zdałem wybornie, ale na studia nie pójdę. Nie zdążyłem z REJESTRACJĄ!!!
przegapiłem termin rejestracji internetowych, i teraz przepadło. Jedynie we wrześniu cień nadziei to powtórna rekrutacja. Po drugie : 8 raz nie zdałem prawa jazdy. Muszę dokupić jeszcze z 8 godzin bo inaczej…. a pieniędzy nima, w dodatku naprawdę mam straszne kłopoty w jeździe, których nie umiem opanować. Brak życia towarzyskiego, było ono na jako takim poziomie w czasie szkoły, a teraz spadło do poziomu zerowego. W dodatku mam duże trudności z nawiązywaniem kontaktów i straszną skłonność do gaf towarzyskich. Problemów mam całkiem sporo, nuda, ograniczenia wynikające z zamieszkania, nieżyczliwosć sąsiadów, i brak pieniędzy. Czasem sobie myślę, że gdybym dostał 30 tysięcy złotych, to ułożyłbym sobie życie idealnie. Kupiłbym sobie prawo jazdy, kupiłbym studia, kupiłbym samochód, kupiłbym nawet znajomych i udobruchał rodzinę, która uważa mnie za miękkie kluchy, i ciapę którą trzeba prowadzić za rączkę bo sama sobie w niczym nie poradzi. nie umiem rozwiązać żadnego ze swoich problemów i to mnie przeraża najbardziej ze wszystkiego. żebym chociaż zdał prawo, to bym miał jakiś jasny punkcik na horyzoncie. Boże za co mnie tak karasz??

Zdaniem większości ludzi największym szczęściem jest odwzajemniona miłość. Jeżeli tak, to ja nigdy tego prawdziwego szczęścia nie doznam. Dlaczego? Przez nieśmiałość. Nie potrafię podejść do dziewczyny i zagadać, nawet do dziewczyny, którą znam i która sama nieraz ze mną rozmawiała. Nie potrafię nawet podejść do dziewczyny o której wiem, że jej się podobam. Nie umiem, boję się, to irracjonalne, ale tak jest. To tak jak z lękiem przed na przykład końmi ? nam wszystkim, którzy się koni nie boimy, będzie się wydawać, że nie ma się czego bać, ale osoba cierpiąca na tę fobię, chociażby miała świadomość, że nie ma powodów aby się tych koni bać i tak nie odważy się do nich podejść. Tak samo jest ze mną i z moją fobią, bo tak to chyba trzeba nazwać. A wiecie co jest najgorsze? Świadomość, że nic na to nie poradzę i że zawsze będę sam… Już nawet nie mówię o tym, żeby zagadać do jakiejś obcej dziewczyny bo to jest dla mnie niemożliwe, niewyobrażalne. Ale nawet gdyby i znajoma dziewczyna mnie podrywała, to nie będzie tego przecież robić w nieskończoność wobec braku jakiejkolwiek inicjatywy z mojej strony. I nic ty ie dadzą wszelkie kursy podrywania ? na nich nauczę się co najwyżej technik podrywania, ale co mi z nich, skoro żeby ich użyć, trzeba przełamać nieśmiałość. Czyli wychodzi na to że umrę sam po życiu w samotności, samotności z każdą chwilą coraz bardziej mnie przytłaczającej. Miła perspektywa, prawda?

Jakiś czas temu wzięli mojego dziadka do szpitala (niecałe 2 tyg temu), bo się źle czuł i wymiotował, rozpoznanie – zapalenie płuc. A u dziadka, który jest o trzech miesięcy osobą wyłącznie leżącą i z którą nie ma prawie kontaktu jest to zagrożenie życia. W sobotę lekarz prowadzący oznajmiła mi, że w lewym płucu ognisko prawie wyeliminowane, ale pojawiło się w prawym i po konsultacjach zmienią mu chyba antybiotyk. I co?! I chuj, dziś (poniedziałek) nagle się dowiaduję, że jutro mają go… wypisać. Tak, kurwa, z zapaleniem płuc. Oczywiście sam się musiałem domyślić, że go wypisują, bo słowa nie pisnęli, chodzę do niego 2x dziennie, w godzinach 12-14 i 17-19 i dziś będąc po 14 oglądałem jego kartę i nic nie widziałem nadzwyczajnego (ponoć decyzję podjęli po rannym obchodzie, czyli w godzinach 11-12, to czemu tego nie odnotowali?) ale o 18 jak byłem widziałem jakieś 'w’ wpisane w kółeczku, pytam się personelu i ci z łaską mnie informują, że to jest wypis. Ludzie, mamy XXI wiek, nie da się zadzwonić? Pal licho, że nie powiedzieli mi tego jak byłem u niego wcześniej, pretensji nie mam, bo nie muszą wiedzieć, że to ja jestem rodziną, ale jakbym się nie zapytał to może by mi dali znać jutro o 9.55, że o 10 go wypisują. A przecież skoro jest osoba leżącą to muszę załatwić karetkę, łóżko przygotować w domu itd. ale ich to gówno obchodzi. Dobra, pal licho już z tym, ale kurwa jego mać, jakim cudem został przyjęty z zapaleniem płuc i chcą go z tym samym wypisać?! Non stop dają mu kroplówki, to może ja też będę musiał się w takie coś zaopatrzyć?! Jakby tego mało, dziadek ma odleżyny, prosiłem wczoraj popołudniu i dziś rano żeby przykleili mu takie plastry na odleżyny (trzeba tam chyba wyczyścić mu te rany, a ja nie mam do tego ani możliwości ani dostępu – inaczej sam bym to zrobił), które kupiłem z własnej kieszeni. I co? Ni chuja, dopiero dziś musiałem. Jak rozmawiałem z lekarką to powiedziała, że wpisze, tak kurwa, wpisze dopiero w listę zleceń. To nie można było wcześniej?! Jebać takie coś!